Ik ben begin september in mijn nieuwe huis aangekomen, na een drukke zomer: met missies, ontmoetingen, maar ook ontdekkingen en afscheid.
Na de Kana-week, die half augustus plaatsvond, ben ik uit Oosterhout vertrokken, na vijf jaar missie. Ik ben heel dankbaar voor alle mensen die ik heb mogen ontmoeten, met wie ik heb mogen delen, voor jullie steun bij het leren van de taal, en voor alle momenten die we in de abdij hebben beleefd: de open donderdagen, de gebedsgroep, en nog veel meer.
Nu is het tijd om verder te gaan. Ik ben momenteel in de Abdij Notre-Dame-des-Dombes, in de Ain, vlak bij Lyon. Ik ben begonnen met studies filosofie en theologie aan de Katholieke Universiteit van Lyon en ook aan het Instituut van de Gemeenschap.
In de abdij wonen we met ongeveer vijftig broeders en zusters van de gemeenschap. Een deel zorgt voor het huis en de boerderij: we hebben koeien, schapen, eenden en varkens. Met de melk van de koeien maken de broeders kaas, die niet alleen in de winkel van de abdij wordt verkocht, maar ook in supermarkten in de beurt. We verwerken ook de producten uit de boomgaard, zoals appels en kweepeer: we maken compotes, jam, vruchtenpasta’s en andere producten. Een ander deel, waar ik bij hoor, studeert. Het laatste deel bestaat uit broeders en zusters die in het « generala » van de gemeenschap zitten, dus in de raad of als provinciaal voor de verschillende landen. Er is veel leven in huis.
Ik ontdek het studentenleven, met regelmatige reizen naar de universiteit en ontmoetingen met andere studenten, vooral met de dominicaner broeders die samen met ons studeren. Tijdens onze lessen zijn ook veel andere gemeenschappen vertegenwoordigd.
Ik stap nu in de wereld van huiswerk, teksten schrijven, boeken lezen, termen leren… De tijd gaat sneller dan we willen, want er is veel te ontdekken en te leren.
Het broederlijke leven is een goede steun op deze weg van studie en innerlijke beweging.
Ik vertrouw aan jullie gebeden toe: allen die studeren, allen die in het huis van Dombes wonen, en alle jongeren die in de abdij langskomen om ons te helpen. Moge de Heer onze steun zijn, en moge Hij ons werk zegenen, of het nu op de boerderij is, in de studie, of in het dienen van de gemeenschap.
Ik hoop snel weer naar Nederland te komen.
Tot die tijd: wees gezegend en zorg goed voor jezelf.
Tot snel.
Zuster Klara
