Op het rode tapijt van de Paul Couturier-kapel, op zo’n honderd meter van het station Lyon-Perrache, werden drie nieuwe diakens van de Communauté du Chemin Neuf gewijd.
Diógenes Fonseca Lima, Matthieu Leprêtre en Prudent Bayizere zetten een nieuwe stap op de weg naar het priesterschap.
Tijdens een eucharistieviering onder leiding van monseigneur Loïc Lagadec heeft de hulpbisschop van Lyon de drie nieuwe diakens aangespoord om hun broeders te willen dienen in plaats van bediend te worden. Het woord ‘diaken’ is namelijk afgeleid van het Griekse woord ‘diaconos’, wat ‘dienaar’ betekent.
„Wees diaken van het volk van vergeven zondaars, met het verlangen om barmhartig te worden, zoals de Vader barmhartig is, met het verlangen om ons te bevrijden van de last van het kwaad in ons leven”, vroeg hij hen.
Deze kerkelijke leider benadrukte ook de missieom „in de eerste plaats een dienaar van de armen te zijn, en vooral van de echte armen ”. Hij benadrukt hoe belangrijk het is om de allerarmsten te dienen „in het leven van jullie alle drie, en dat jullie diaconaat een teken mag zijn dat dit belangrijk is voor de gemeenschap en voor de hele Kerk”, voegt hij eraan toe.
De bisschop benadrukt dat Christus niet is gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en dat Hij de kleinsten, de uitgeslotenen en de armen centraal heeft gesteld in Zijn missie.
Tijdens de viering, wanneer monseigneur Lagadec aan iedereen het Evangelie overhandigt, spoort hij hen aan om „erop te letten dat jullie geloven in het woord dat jullie zullen spreken, dat jullie onderwijzen wat jullie hebben geloofd, en dat jullie leven naar wat jullie hebben onderwezen.”
Hoe ervaart men het tegenwoordig om tot diaken gewijd te worden?
Door François Hohwald, vast diaken in het bisdom Straatsburg.
Onze broeders zijn tot diaken gewijd met het oog op het priesterschap; dat is iets anders dan het permanente diaconaat, omdat het voor hen een stap op weg naar het priesterschap is, maar de geest van het diaconaat is wel degelijk dezelfde.
Het permanente diaconaat is door het Tweede Vaticaans Concilie hersteld in het decreet Lumen Gentium (hoofdstuk III, 29. De diakens) van 21 november 1964.
De bijbelse referentietekst betreffende het diaconaat is die uit de Handelingen: Hand. 6,1-6.
De verschijningsvorm van Christus die het meest aansluit bij de diaconale bediening is wel degelijk die van Christus de Dienaar, en met name tijdens de voetwassing: Joh. 13:1-17.
Zo vormt in de katholieke kerk het volgende de grondslag van het diaconaat: Dienst : binnen zijn huwelijk, indien de diaken getrouwd is; in zijn werk, indien de diaken een beroepsactiviteit uitoefent; in de Kerk, bij mensen die het sacrament van de doop of het sacrament van het huwelijk vragen, in alle verschillende diensten van de Kerk, in de liturgie en ook bij mensen die zich in een kwetsbare situatie bevinden, of die ziek, gehandicapt, arm, uitgesloten of in de steek gelaten zijn, …
Het ministerie van Dienstverlening zal dan samen met het ministerie van dehome en van deluister met respect voor de uniciteit en de waardigheid van ieder mens, geschapen door God naar Zijn beeld.
Wereldwijd kan de diaken, als dienaar van Gods liefde, door zijn dienstbaarheid en naastenliefde, vragen of twijfels oproepen bij de mensen van onze tijd, bij mensen die op zoek zijn naar de zin van het leven en naar God. Zijn bediening zal zich vaak richten tot mensen buiten de Kerk die op zoek zijn naar het geloof. De diaconale bediening is een missionaire bediening, die iedereen tegemoet treedt, ongeacht wat die persoon zoekt.
Laten we bidden dat de diaconale bediening van onze broeders – en elke bediening in de Kerk – vrucht draagt, veel vrucht, tot de grootste glorie van God.