Onze broeder Karoll, lid van de gemeenschap van Chemin Neuf, laat ons kennismaken met de abdij waar hij al vijf jaar op missie is in Nederland.
Wat zijn je taken binnen de gemeenschap van Chemin Neuf?
Sinds vijf jaar wonen mijn vrouw, onze drie kinderen en ik in de levensgemeenschap in Oosterhout, Nederland, in de prachtige Sint-Paulusabdij. Samen met mijn vrouw Kasia maken we deel uit van het nationale team van de gemeenschap in Nederland. Daarnaast vervul ik een functie op het gebied van financiën en administratie als landschatbewaarder. Dagelijks werk ik ook in de tuin van de abdij en voer ik diverse kleine reparaties uit. Samen met anderen zijn mij nog twee, meer naar buiten gerichte taken toevertrouwd: Brouwen en Bidden en de stille weekendretraites op basis van de ignatiaanse oefeningen. We helpen ook mee bij andere taken — Cana, de jongerenmissie of het ontvangen van groepen in de abdij — en zorgen voor de praktische zaken.
Vertel ons eens iets over je opdrachten
Misschien is het goed om wat meer te vertellen over het project „Brasser et Prier“. Dit project is opgezet door een voormalig broeder van de gemeenschap, Henk, die zijn hobby, het bierbrouwen, heeft gecombineerd met zijn verlangen om het evangelie te verkondigen. Dat is altijd een mooie combinatie! Hij heeft een brouwinstallatie ontwikkeld waarmee we 150 liter bier per keer kunnen brouwen. Het idee achter deze missie is om in de abdij mensen te verwelkomen die niet alleen christenen zijn — heel vaak hebben veel deelnemers helemaal geen band met het geloof. Het is een workshop waar je gemakkelijk iedereen voor kunt uitnodigen, want het is gewoon een heel leuke activiteit! ‘Brouwen en Bidden’ is een eendaagse activiteit. Er is plaats voor maximaal vijftien deelnemers, en we brengen de dag samen door met het brouwen van bier, het delen van een maaltijd, een bezoek aan de Sint-Paulusabdij en momenten van gebed. We laten de deelnemers kennismaken met het ignatiaanse gebed, en we hebben ook veel tijd om te praten, van gedachten te wisselen en te spreken over ons geloof, de gemeenschap en wat er in de abdij gebeurt. Tot nu toe hebben we vijf workshops per jaar georganiseerd, en we werken er nu aan om er één per maand aan te bieden, omdat we veel belangstelling zien. We onderzoeken ook de mogelijkheid om op kleine schaal bier te gaan brouwen, om de abdij beter bekend te maken bij de lokale gemeenschap.
Voor mij hangt deze missie persoonlijk samen met een andere taak die ik op me heb genomen: zorgen voor een evenwicht in onze financiën, tussen een grote abdij en een kleine gemeenschap. Tegelijkertijd komen er veel groepen en mensen hier om tijd door te brengen, en vinden ze hier Jezus en zijn vrede. We zoeken naar een goed evenwicht: onze gastvrijheid voortzetten en tegelijkertijd manieren vinden om dit mogelijk te maken. Er zijn ongetwijfeld tal van manieren om dit te bereiken. Het opzetten van een microbrouwerij – of liever gezegd een nanobrouwerij – is daar een van, en dat lijkt me erg interessant, omdat het aansluit bij de traditie van de monniken en het ambacht, de lokale gemeenschap kan betrekken en onze deuren kan openen voor een breder publiek. En bovendien houd ik gewoon van lekker bier 🙂 We bidden en zoeken naar Gods weg in dit project. We zetten nu een eerste stap door een zaal te renoveren, zodat we de workshop vaker kunnen aanbieden. Kleine beginne, met open handen, om te zien wat Gods wil is voor deze missie.
Hoe breng je de broederschap in je dagelijkse missiewerk in de praktijk?
Er zijn verschillende momenten — van werk, vrije tijd, gebed of samenzijn. Elk daarvan draagt bij aan het voeden van ons broederlijk leven. Soms streven we ernaar om super efficiënt te zijn, en kunnen we vergeten dat het broederlijk leven de vruchtbare bodem is waarop de missies kunnen groeien. De missie ‘Brouwen en Bidden’ zou niet mogelijk zijn zonder deze broederlijke context. Voor mij is het belangrijkste doel van deze missie dat we getuigen kunnen zijn van de vreugde die we in Jezus hebben gevonden en, via Hem, in ons broederlijk leven. Ik beleef veel plezier aan het dragen van deze missie samen met mijn broeders, en het is ook een plek waar we ons leven op een diepere manier met elkaar kunnen delen. Mensen zijn tegenwoordig niet op zoek naar hoogdravende woorden of leerstellingen, maar naar broederschap, gemeenschap en het delen van ervaringen. En dat kunnen we niet delen als we het niet zelf onder elkaar beleven.
Wat levert het je op?
Het broederlijke leven helpt me om vol te houden in tijden van twijfel en crisis, en het helpt me ook om de grote liefde van God voor mij steeds beter te ontdekken. Het is voor mij ook een plek waar ik mijn leven kan inzetten ten dienste van mijn broeders en zusters, en van alle mensen die de abdij bezoeken op hun zoektocht naar Jezus. Het is een grote eer om te zien hoe God Zijn werk volbrengt in ons leven en in dat van de mensen die hier komen.
Wanneer en hoe steun je op je broeders en zusters in de gemeenschap?
Het zijn heel vaak heel eenvoudige momenten, vaak gewoon de mogelijkheid om te praten en te delen wat me bezighoudt. Soms is het een wandeling rond de abdij met mijn broer, soms is het een kopje koffie of een biertje dat we samen drinken, en delen we gewoon onze moeilijkheden, maar ook onze verlangens en dromen. Soms doen we samen wat klusjes, of brouwen we een partij bier voor de gemeenschap. Ik denk dat het voor ons als mannen belangrijk is om een plek te hebben waar we samen kunnen werken; dat brengt veel vreugde en versterkt onze broederschap. Wat me ook ruimte geeft om op adem te komen, is de wetenschap dat ik niet perfect hoef te zijn, dat ik fouten mag maken, en dat we de tijd hebben om vergeving te vragen en ons te verzoenen. Die momenten zijn heel kostbaar.
Welke eisen worden er binnen de broederschap gesteld om een missie te mogen uitvoeren?
Het belangrijkste aan de zending is, naar mijn mening, het moment waarop we terugblikken. Als we eerlijk kunnen delen wat wel en wat niet heeft gewerkt, kan dat ons helpen om onze tijd en energie (en ons geld) niet te steken in werken voor God, maar om Zijn werken te zoeken. Een ander aspect is de broederschap. Ik denk dat het goed is om elkaar te vragen: helpt deze zendingsreis mijn hart om ten volle te leven? Brengt wat ik doe mij vreugde? Soms zijn er momenten waarop we trouw moeten volharden, maar zonder vreugde zou geen enkele missie compleet zijn. De apostelen hadden ongetwijfeld veel vreugde bij het wandelen aan de zijde van Jezus, ook al was dat vaak veeleisend. Ook de plaats die verzoening inneemt in de missie is heel belangrijk. Ieder van ons zou bereid moeten zijn om vergeving te vragen en zijn fout of zonde te erkennen. Op die manier kunnen we elkaar met onze zwakheden dragen, en dat geeft veel kracht.