Op 17 Maart is de kapel in de abdij in zijn oude glorie hersteld doordat de muur die de kapel in
tweeën deelde is afgebroken. In deze bijdrage wordt deze beslissing van het Nationale team
toegelicht.
Gebouwen veranderen in de loop door tijd door verandering omgeving
De abdij is een levend monument, een plek waar spiritueel leven en gemeenschap samensmelten. Door de jaren heen heeft het gebouw zich steeds aangepast aan veranderende
omstandigheden. Begin 1900 begon er een periode van groei en werd de refter als kerk gebruikt.
Daarna werd de kapel (huidige Kapittelzaal en kardinaal Willebrandskapel(KWK)) als kerk gebruikt.
De abdij raakte overvol en toen werd de grote kerk gebouwd (1955) en ook de pottenbakkerij en wasserij (huidige Jozefherberg). Daarna volgde een periode van krimp door afname van het aantal novicen en door gebrek aan een vergaderzaal werd de huidige scheidingsmuur in de kapel geplaatst en opgedeeld in de kapittel zaal en de KWK. In de laatste periode hadden de broeders al het plan de muur weg te halen om meer licht in de kerk te krijgen, maar het ontbrak hen aan kracht.
Nu is de tijd gekomen om vooruit te kijken en het licht binnen te laten. De naoorlogse ontkerkeling leidde ertoe dat activiteiten werden afgestoten en het landbouwbedrijf verpacht. En kwam de vraag: hoe verder, en aan het begin van de jaren 2000 kwam de conclusie dat het goed was naar iemand op zoek te gaan die het leven in het klooster zou kunnen overnemen en dat werd de Gemeenschap Chemin Neuf.
We staan aan de vooravond van groei, en deze visie vraagt om ruimte en licht. Het herstel van de oude kapel, door het verwijderen van de muur, brengt ons een stap dichter bij dit doel. Dit wordt mede mogelijk gemaakt doordat we een alternatieve multifunctionele ruimte hebben gecreëerd in de bibliotheek aan de kruisgang.
Licht en leven in gebed
Het spirituele leven binnen de abdij vraagt om een ruimte die inspiratie biedt, waar licht de ziel kan voeden en waar de gemeenschap meerdere keren per dag kan samenkomen voor gebed en eucharistie, zoals de architect het oorspronkelijk heeft ontworpen. De huidige donkere kapittelzaal belemmert dit. Het verwijderen van de muur opent niet alleen de ruimte fysiek, maar ook symbolisch: een open en lichte gebedsruimte versterkt het spirituele leven en voorkomt gevoelens van somberheid. Dat is voor niet iedereen hetzelfde. Juist een donkere en lichte plek om te bidden naast elkaar wordt door sommigen ook gezien als twee kamers van een hart. Bidden op een donkere plek kan ook helpen in een spirituele reis voornamelijk tijdens retraites. Tot slot, bij deze overwegingen speelt dat de broeders die nu in Teteringen leven enorm blij waren toen we vertelden dat we de muur willen verwijderen. Ze vertelden dat dit eigenlijk ook hun droom was toen ze daar nog woonden. Broeder Piet en broeder Kees zijn direct kijken toen de muur weg was en waren verheugd.
Een plek van herinnering, met ruimte voor de toekomst
De kapittelzaal draagt een rijke geschiedenis met zich mee. Velen koesteren warme herinneringen aan belangrijke momenten in deze ruimte, van het rode tapijt tot het schilderij van de verloren zoon. Hoewel dit schilderij, sinds de TV opnames op zoek naar God (2013), een bijzondere plaats inneemt in het hart van velen, kan het ook een prominente nieuwe plek krijgen binnen de abdij, bijvoorbeeld in de kerk of aan een flexibele wand. Zo blijft de historische waarde behouden, terwijl we ruimte maken voor een toekomst waarin de kapel opnieuw een centrale rol speelt voor het spirituele leven in de abdij. Voor wie behoefte heeft aan afzondering of stilte, blijven er genoeg plekken binnen de abdij beschikbaar, zoals het oratorium en de abt kapel, die momenteel weinig worden gebruikt.
Laten we samen bouwen aan een levendige, inspirerende abdij die klaar is voor de toekomst.