GEBEDSDIENST
DONDERDAG 24 oktober 2024
Uit de homilie van paus Franciscus op 11 oktober 2024, gedurende de tweede zitting
van de synode over synodaliteit, tijdens de oecumenische gebedswake, die
voorafgegaan werd door een boete-viering.
Op deze dag waarop we de opening van het Tweede Vaticaans Concilie gedenken,
dat de officiële intrede van de katholieke Kerk in de oecumenische beweging
markeerde, zijn we samengekomen met de afgevaardigden, onze broeders en
zusters van de andere Kerken. Daarom maak ik mij de woorden eigen die de heilige
Johannes XXIII bij de opening van het Concilie (13 oktober 1962) tot de waarnemers
richtte: “Uw gewaardeerde aanwezigheid hier, de ontroering die mij diep treft als
priester, als bisschop van de Kerk van God […] nodigen mij uit om u de wens van
mijn hart toe te vertrouwen, dat brandt van verlangen om te werken en te lijden
opdat het uur nadere waarin het gebed van Christus bij het Laatste Avondmaal voor
allen zal worden vervuld”. Laten we binnentreden in dit gebed van Jezus en het ons
eigen maken in de Heilige Geest, vergezeld door het gebed van de martelaren.
Christelijke eenheid en synodaliteit zijn met elkaar verbonden. Inderdaad, als “de
weg van de synodaliteit precies dat is wat God verwacht van de Kerk van het derde
millennium”, dan moet die gevolgd worden door alle christenen. “De weg van de
synodaliteit […] is en moet oecumenisch zijn, net zoals de weg van de oecumene
synodaal is”. In beide processen gaat het er niet zozeer om iets op te bouwen, maar
om het geschenk dat we al hebben ontvangen te verwelkomen en vrucht te laten
dragen. En hoe ziet het geschenk van eenheid eruit? De synodale ervaring helpt ons
bepaalde aspecten te ontdekken.
Eenheid is een genade, een onvoorspelbaar geschenk. Niet wij zijn de echte
hoofdrolspeler, maar de Heilige Geest leidt ons naar meer verbondenheid. Net zoals
we niet van tevoren weten wat de uitkomst van de synode zal zijn, weten we ook
niet precies hoe de eenheid zal uitzien waartoe we geroepen worden. Het evangelie
vertelt ons dat Jezus in zijn grote gebed “opzag naar de hemel”: eenheid is niet in de
eerste plaats een vrucht van de aarde, maar van de Hemel. Ze is een geschenk
waarvan we noch het tijdstip noch de wijze van tot stand komen kunnen voorzien;
we moeten haar ontvangen “zonder de Voorzienigheid in de weg te staan en zonder
vooruit te lopen op latere ingevingen van de h. Geest”, zoals het Conciliedecreet
ook nog zegt. P. Paul Couturier zegde altijd dat de eenheid der christenen gezocht
moet worden “zoals Christus het wil” en “met de middelen die Hij wil”.
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters in de Abdij ‘des Dombes’
Aan te passen aan de plaats
Laten we, als vervolg op de oecumenische wake en boeteviering in Rome, ons verenigen om samen de uitdagingen van vrede en eenheid in onze wereld in gebed te dragen.
- Laten we een ogenblik bidden in stilte, voor slachtoffers van misbruik binnen onze kerken, en opdat de weg naar christelijke eenheid niet voorbij gaat aan de waarheid over onze zondige werkelijkheid.
Stilte
Heer, we bidden voor hen die gekwetst zijn door onze kerken en die zich niet gezien of gehoord voelen. We bidden ook dat onze kerken de moed zullen hebben de waarheid onder ogen te zien en elkaar op deze weg te helpen.
- Laten we een ogenblik bidden in stilte, voor de slachtoffers van oorlogen en voor vrede en eenheid tussen naties.
Stilte
Heer, zie om naar onschuldigen en weerlozen die lijden onder oorlogsgeweld. We bidden voor landen die door oorlog zijn verminkt, dat volkeren en regeringen de moed mogen hebben te kiezen voor vrede en te zijner tijd voor verzoening.
- Laten we een ogenblik bidden in stilte, voor migranten en allen die gedwongen zijn hun thuisland te verlaten.
Stilte
Heer, we bidden dat leiders, volkeren en onze Kerken een rechtvaardige visie ontwikkelen op de betekenis vqn grenzen en de eenheid van de mensheid, en dat openheid voor anderen het moge halen op onverschilligheid. Wij vertrouwen U allen toe die geen thuis meer hebben.
- Laten we een moment in stilte bidden, voor alle stappen naar eenheid ensynodaliteit die in onze Kerken gezet worden.
Stilte
Heer, wij bidden dat eenheid moge beginnen binnen onze eigen kerken en tussenhen verder moge uitdeinen. Wij vertrouwen u in het bijzonder de Synode van dekatholieke Kerk toe, die binnenkort in Rome zal eindigen, en voor de doorwerkingvan deze synode.