GEBEDSDIENST
DONDERDAG 29 januari 2026
Deze week werd het gebedsmoment voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Nantes.
Meditatietekst
Christus, enig fundament van de Kerk. Exclusiviteit en inclusiviteit van Christus
(Uit een tekst van Gérard Siegwalt, verschenen in Revue Irénikon 78 (2005) 1–2, pp.7–8)
[…] Het thema: “Christus, enig fundament van de Kerk” bevestigt, samen met de uniciteit van Christus, de eenheid van de Kerk. Eén Christus, één Kerk van die ene Christus! Denken we aan Efeziërs 4, 3vv.: “Span u in om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de
vrede. Er is één lichaam en één Geest… er is één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen is, door allen werkt en in allen is.”
Denken we ook aan de geloofsbelijdenis van Nicea: “Ik geloof in éné, heilige, katholieke en apostolische Kerk.”
De geloofsbelijdenis omtrent de eenheid van de Kerk gaat sinds het begin van het christendom samen met een pluraliteit aan kerken: het Nieuwe Testament gebruikt zowel het enkelvoud “de Kerk” als het meervoud “de kerken”. De ene Kerk van Christus differentieert zich in plaatselijke kerken, naargelang de concrete context waarin zij gestalte krijgt. Die contexten zijn niet alleen geografisch (Jeruzalem, Antiochië, Korinthe, Rome, enz.), maar ook theologisch: er zijn de zogenoemde petrinische (of Palestijnse, met Jeruzalem als vertrekpunt) kerken, de paulinische kerken (met enerzijds de eerste paulinische kerken en anderzijds de latere paulinische kerken van de pastorale brieven), en de johanneïsche kerken.
Wij weten dat het samenleven van deze verschillende christelijke stromingen niet zonder spanningen is verlopen, zelfs conflictueus: men denke aan het meningsverschil tussen Paulus enerzijds en Petrus en Jakobus anderzijds. […].
De ene Kerk van Christus is nooit een uniforme Kerk geweest; zij is altijd een pluriforme Kerk geweest. Dat wordt ook bevestigd in 1 Korintiërs 12, dat in eerste instantie slaat op een concrete kerkelijke gemeenschap: “er is verscheidenheid van gaven (charismata), maar dezelfde Geest”; deze uitspraak kan ook worden toegepast op de verscheidenheid van kerken.
Men kan dan zeggen: geen levende eenheid, in waarheid en liefde, zonder verscheidenheid; geen levende verscheidenheid, in waarheid en liefde, zonder eenheid.
Voorbeden
Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Heer, wij danken U voor het studentenhuis in Nantes dat is toevertrouwd aan Chemin Neuf, met jongeren uit verschillende culturen, confessies en religies. Samen met hen vertrouwen wij U ook alle jongeren toe die in onze huizen over de hele wereld worden ontvangen. De rijkdom van deze diversiteit opent ons voor de grootheid en de liefde die U voor ieder van ons hebt.
Kom, Heilige Geest, blijf U openbaren in ons samenleven en schenk ons een genade van eenheid in al onze verscheidenheid.
God van vrede en gemeenschap, wij vertrouwen U de Oosterse kerken toe en de kerken in het Midden-Oosten, geboren aan de bronnen van het Evangelie en beproefd door de wonden van de tijd.
Wij vertrouwen U de religieuzen toe, de gezinnen en alle christenen wier geloof verzwakt kan worden door angst, ballingschap, geweld en vergetelheid.
Kom, Heilige Geest, geef deze gemeenschappen het geduld dat de nacht doorstaat en de hoop die niet teleurstelt. Mogen zij voor de wereld een nederig en stralend teken zijn van volharding, verzoening en vrede.
God van liefde, wij danken U voor de evangelische en pinksterkerken in de wereld.
Wij vertrouwen U de predikanten, bisschoppen en alle verantwoordelijken van deze kerken toe.
Kom, Heilige Geest, bescherm en voed hun trouw aan Uw Woord.
Schenk deze kerken een genade van eenheid, opdat de passie voor het verkondigen van uw Koninkrijk zich wijd over de wereld mag verspreiden.