GEBEDSDIENST
DONDERDAG 03 maart 2022

Feest van Purim

Op 16 maart wordt Poerim gevierd.
Rabbi Yeshaya Dalsace legt de betekenis van dit feest uit.

Eén dag per jaar heerst er onder de joden een nogal bijzonder sfeertje. Studeren, concentreren,…ruimen plaats voor ongebreidelde vreugde, gelach, verkleedpartijen… een echt carnaval;  kortom, de joden vieren feest …

Wat dan vieren ze met zoveel blijdschap?

Zoals vaak in het jodendom verwijst ook dit feest naar een bijbels verhaal. In het geval van Poerim is het een heel beroemd verhaal, dat van koningin Esther.

In de tijd toen joden in het Perzische rijk leefden, dat wil zeggen na de verwoesting van de eerste tempel, rond de 6e eeuw voor de christelijke jaartelling, wordt een jonge Joodse vrouw, Esther, vanwege haar grote schoonheid uitverkoren tot koningin, als echtgenote van de koning van Perzië. Maar ‘eerste minister’ Haman smeedt een complot en wil alle Joden laten vermoorden. Mordechai, de oom van Esther, vraagt ​​zijn nicht om tussenbeide te komen bij de koning, om het uitroeiingsdecreet in te trekken.

Dankzij Esthers moed raakt Haman voor schut gezet en zal tenslotte zelf aan de galg hangen die hij voor Mordechai de Jood had opgericht.  Eind goed, al goed” en de Joden zijn niet alleen gered, maar ook verlost van al hun vijanden.

In dit bijbelboek is God uitzonderlijk afwezig, althans uiterlijk. Zijn naam komt niét  voor (…). Bovendien betekent de naam Esther in het Hebreeuws “verborgen”. Om precies te zijn, vermits God de “aanwezige” is, treedt Hij hier als het ware gemaskerd naar voren, verborgen onder de trekken van het toeval. Als de Joden van uitroeiing worden gered, is dat inderdaad te danken aan een reeks samenlopende omstandigheden en een opeenvolging van gelukkige toevallen.

Het thema van toeval, van het lot, is zo belangrijk dat het juist dit woord was dat het aan het feest haar naam gaf. En dit omdat het lot, in het meervoud Poerim, herinnert aan het feit dat Haman, antisemiet, had geloot om een datum voor uitroeiing van de Joden.

Dit merkwaardige verhaal, ‘Duizend-en-een-nacht’waardig, tracht ons te laten nadenken over het functioneren van een wereld die aan het toeval is overgeleverd, aan Gods “afwezigheid” is overgeleverd. Deze geschiedenis biedt ons vele niveaus van lezen en interpreteren. De tekst lijkt ons eerst te vertellen: ook al lijkt God afwezig in de wereld, we moeten niet wanhopen, want het goede zegeviert uiteindelijk over het kwade. Maar,  we hebben alert te blijven: dit gebeurt alleen als we net zo waakzaam weten te blijven als Mordechai, als we ons lot in eigen handen weten te nemen zoals Esther en onze verantwoordelijkheden niet ontlopen.

Voorbeden

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “