GEBEDSDIENST
DONDERDAG 15 januari 2026

Deze week werd het gebedsmoment voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap in Polen.

Meditatietekst

Gesprek van kardinaal Grzegorz Ryś met jongeren van de studentenpastoraat “Chez le Frère” in Krakau, 19 januari 2016

(https://www.youtube.com/watch?v=TXXqxxvLMoI&t=248s)

Paus Franciscus (dit is het belangrijkste antwoord) heeft oecumene gedefinieerd als een uitwisseling van geestelijke gaven. Zo staat het in Evangelii Gaudium. Een uitwisseling van geestelijke gaven betekent dat oecumene er niet in bestaat om bijvoorbeeld te weten wat lutheranen geloven. Dat zijn studies. Het gaat er niet om hun meningen te kennen.
Het gaat erom dat ik geestelijke gaven wil putten die in die Kerk aanwezig zijn en in de mensen die haar vormen. Dat betekent dat ik de overtuiging heb dat de Heilige Geest in die Kerk werkzaam is. Ik ben nieuwsgierig naar wat de Heilige Geest in die Kerk tot stand brengt,
omdat dat ook mij kan opbouwen.
Oecumene is een uitwisseling van geestelijke gaven; het gaat niet enkel om wederzijdse kennis. Dat staat niet haaks op het feit dat ik, als katholiek, ervan overtuigd ben dat de volheid van de Kerk zich in de katholieke Kerk bevindt. Dat betekent niet dat er buiten de katholieke
Kerk een kerkelijk vacuüm zou zijn, zoals Johannes Paulus II zei. De Kerk is daar waar de Heilige Geest werkt.
Tijdens de mis hebben wij het geloof beleden en zeiden wij dat ‘ik geloof in de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk’. Dat betekent: ik geloof in één Kerk. De Kerk is één. Christenen zijn onderling verdeeld, maar de Kerk is één. Wat maakt dat wij één Kerk zijn? Dat is de Heilige
Geest, in wie wij tot één lichaam zijn gedoopt. Het is hoog tijd om van perspectief te veranderen en ons bewust te worden van wat ons verenigt, in plaats van te beginnen bij wat ons verdeelt.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Mehagne.

Op 31 december, vóór het Te Deum aan het einde van het jaar om God te loven en Hem dank te zeggen, wilde Leo XIV terugkomen op de diepe betekenis van het Heilig Jaar dat in de katholieke Kerk werd beleefd. Bovendien richtte hij de blik van de christenen al op een ander jubileum: het Heilig Jaar van de Verlossing in 2033, in het perspectief van een terugkeer naar Jeruzalem en in de hoop dat dit gebeuren zal leiden tot volledige eenheid.

Heer, bekeer onze verharde harten, die tekortschieten aan geloof, hoop en liefde! Leer ons onze broeders en zusters van andere Kerken meer lief te hebben, ons meer te interesseren voor andere Kerken, terwijl ieder van ons geworteld blijft in zijn eigen Kerk.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 08 januari 2026

“Het Joodse volk blijft de levende wortel van het christelijk geloof. Wij willen deze
verbondenheid tot uitdrukking brengen door elke eerste donderdag van de maand voor
de leden van het Joodse volk te bidden. Wij geloven dat deze intentie een bron van zegen is op onze weg naar eenheid tussen de kerken”.

Meditatietekst

VAYISCHLAH over Genesis 32:4–36:43

Parasja (wekelijkse Thora-perikoop) van Jedidjah Robberechts voor de sabbat van 5-6 december 2025, j in de joodse Massorti-gemeenschap van Marseille

Sinds de geboorte van Jozef weet Jacob stand te houden, hij wijkt niet meer. En eerder dan het veld van zijn broeder binnen te dringen – wat Abel had gedaan en wat slecht was afgelopen – stuurt hij hem berichten en boodschappers om een geschikt moment te vinden voor een ontmoeting.
Maar Esau antwoordt met een afwijzing: hij wil strijden en komt met 400 man om Jacob te vermoorden. Het is de onvermijdelijke geschiedenis van het geweld die zich opnieuw zal afspelen, Kaïn die opnieuw Abel zal doden, een nieuwe Shoah… Wat doet Jakob? Hij vreest om gedood te worden én hij vreest om te moeten doden (Genesis 32:8, volgens Rashi). Zijn eerste reactie is dan ook dat hij zich voorbereidt
op een onvermijdelijke oorlog door zijn leger in tweeën te splitsen: op die manier kan tenminste een deel ontkomen.
Maar hij kan zich niet tevreden stellen met deze instinctieve reactie, waarmee hij de logica van het geweld accepteert die zijn broer hem oplegt. Hij begint dan te bidden, dat wil zeggen op zoek te gaan naar een andere uitweg uit een situatie die zonder uitweg lijkt te zijn.
Misschien is bidden wel dit: niet op zoek zijn naar een onmiddellijk resultaat, naar een automatische oplossing voor al onze problemen, in de verwachting dat God al onze wensen zal vervullen.
Bidden is tot het uiterste gaan, en als je aan het eind van je krachten bent, om dan jezelf open te stellen voor iets dat je kracht overstijgt. Bidden is je grenzen erkennen, beseffen dat het belangrijkste ons ontsnapt en ons niet toebehoort, en je openstellen voor datgene wat verder gaat dan jezelf en van je
vraagt dat je jezelf overtreft in een actie die je niet had voorzien en zelfs niet voor mogelijk had gehouden. Dat is wat er met Jacob gebeurt: nog maar net heft hij zijn gebed beëindigd en –
blijkbaar dankzij dat gebed– ontdekt hij een derde mogelijkheid: hij gaat de voorspelling die ooit aan zijn moeder was aangekondigd – “de oudste zal de jongste dienen” – herinterpreteren. Want in het Hebreeuws is de zin zo gebouwd dat je er ook het tegenovergestelde in kan verstaan : “de jongste zal de oudste dienen”! in het gebed, waardoor hij tot aan het einde van zijn krachten is geraakt, wordt een
ruimte geopend van wat mogelijk is: door ànders te gaan verstaan wat tot nu toe een beslissing van het noodlot leek te zijn en door die om te keren, ontstaat een nieuwe ruimte van mogelijke actie, dienstbaarheid en verantwoordelijkheid die het noodlot omkeert. En dat is wat hij gaat doen: hij stuurt een offer naar Esau, vergezeld van een enscenering om zijn broer te paaien voordat ze elkaar ontmoeten. Daarmee vindt hij het theater en de diplomatie uit.
Maar op een dieper niveau zal hij het ritueel dat normaal gesproken naar God gericht is (minchah-offer, kaparah-vergeving, laset panaav-het gelaat opheffen…) gebruiken om het naar zijn broer te richten, en dat zal lukken! Waarom? Omdat hij het gezicht van zijn broer heeft gezien zoals men het gezicht van God ziet (Genesis 33:10).
Is dat niet wat ethiek is? En is het doel van gebed niet om ons open te stellen voor ethiek, welke ons in staat stelt om dat te bedenken voorbij geweld en zijn onontkoombaar noodlot? We moeten dus op een nieuwe manier leren bidden – en verstaan – om opnieuw wegen naar vrede te vinden.

Mogelijke Schriftlezingen :
Sjema Israël: Deut 6,4-9
Abrams roeping: Gn 12,1- 4
Ik ben Die is: Ex 3:13-15
Zegen: Num 6,22- 2
eerste geloofsbelijdenis: Deut 26,5- 9
Het eerste gebod: Mc 12:28-34
Het geloof van Abraham: Heb 11:8-12
De erfenis van het volk Israël: Rm 9,1-


Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Midden – Oosten,
we bidden U voor alle volken die wonen op dit land
dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
( stilte )
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk: “Maranatha, kom o Heer! “

Gebed

Eeuwige en almachtige God
Luister naar het gebed van uw Kerk.
U die Abraham en zijn nakomelingen hebt uitverkoren
om hen tot kinderen van uw belofte te maken,
leidt het eerste volk van het verbond
tot de volheid van verlossing.
Laat de naties van de aarde
genadig verwelkomd worden in Abrahams familie,
en dat de hele schepping vreugdevol mag binnentreden in uw rijk van vrede.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 18 december 2025

Deze week werd de dienst voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap te Avranches.

Meditatietekst

Geestelijke oecumene

Geestelijke oecumene verwijst naar het hart van de oecumenische beweging:
het streven naar eenheid onder christenen eerder door gebed, bekering van hart en een heilig leven, dan door institutionele of leerstellige overeenkomsten.
Essentiële punten van deze geestelijke oecumene zijn:

  • Gemeenschappelijk gebed: samen bidden voor de eenheid die Christus wenste (“opdat allen één zijn”, Joh. 17,21).
  • Innerlijke bekering: de eigen beperkingen erkennen, zuiveren van het geheugen, groeien in nederigheid en naastenliefde.
  • Het primaat van de H. Geest: eenheid is eerst en vooral een gave van God en pas daarna iets wat mensen bouwen.
  • Onderlinge verbondenheid die we met elkaar beleven: leren om elkaar als broeders en zusters in Christus te erkennen, ondanks de confessionele verschillen.

    Het onderricht van de katholieke Kerk bevestigt in het decreet ‘Unitatis redintegratio’ van het Tweede Vaticaans Concilie dat geestelijke oecumene “de ziel van de hele oecumenische beweging” is. Zij inspireert en ondersteunt de theologische dialoog en concrete initiatieven.

    Enkele concrete voorbeelden hiervan zijn
  • De week van gebed voor de eenheid van de christenen.
  • Gedeelde momenten van gebed of lectio divina.
  • Het gezamenlijke getuigenis van naastenliefde en vrede.

    Deze geestelijke oecumene is dus een oproep om haar elke dag in ons leven en
    in ons gebed te beleven.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Mehagne.

In Avranches zijn onlangs twee predikanten benoemd: één in de evangelische kerk en één in de pinksterkerk. Verschillende leden van Chemin Neuf hebben telkens de eredienst in hun kerken bijgewoond, in een onderling gedeelde vreugde.

Heer, wij vertrouwen u de verschillende kerken in het zuiden van de Manche toe. Moge ieder van ons van harte de ander tegemoet treden om elkaar beter te leren kennen, elkaar te verrijken met onze verschillen en te groeien
op deze weg naar de eenheid van de christenen.

Op 13 december werd in het dorp van de Mont Carmel in Avranches het tienjarig bestaan gevierd van het samenwerkingsverband tussen de zusters van Notre Dame du Mont Carmel in Avranches en de gemeenschap Chemin Neuf, in aanwezigheid van Mgr. Grégoire CADOR (bisschop van Coutances en Avranches).

Heer, wij danken u voor dit samenwerkingsverband dat onze twee gemeenschappen verenigt. Blijf ons de komende jaren begeleiden en zorg verder voor deze eenheid.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 11 december 2025

Meditatietekst

Streven naar vrede en verzoening

uit de ” Charta Oecumenica ”, 2e editie, ondertekend in Rome op 5 november 2025

De geschiedenis leert ons dat oorlog geen oplossing biedt voor geschillen tussen naties. Hoewel geweldloze oplossingen altijd de voorkeur verdienen, erkennen we dat we soms geconfronteerd worden met de tragische realiteit dat we moeten kiezen tussen voortzetting van het geweld of het gebruik van geweld om er een einde aan te maken. Als kerken moeten we God smeken om vrede, maar we moeten ook erkennen dat vrede actief moet worden opgebouwd, dag na dag, door daden van gerechtigheid en liefde.
Vrede is meer dan de afwezigheid van oorlog. Er is geen echte vrede zonder gelijkheid, zonder waarheid, zonder gerechtigheid en zonder solidariteit. Wij bevestigen dan ook dat oorlog en geweld een nederlaag voor de mensheid zijn en dat de eerbiediging van de menselijke waardigheid en de daarmee verbonden onvervreemdbare rechten alleen in vrede en door vrede kan worden gewaarborgd. Wij bekeren ons tot vrede wanneer wij “onze zwaarden
omsmeden tot ploegscharen” (naar Jesaja 2:4).
Christus leert ons onze vijanden lief te hebben (Matteüs 5:44). Ons geloof staat ons niet toe te wanhopen over onze tegenstanders. We identificeren mensen die een fout begaan niet met hun fout en verliezen de hoop in hen niet. Verzoening betekent ook: vergeving vragen en vergeving geven; het betekent ook: overeenstemming bereiken over passende herstelmaatregelen. Werken aan vrede en verzoening betekent ruimtes creëren waar mensen van goede wil elkaar kunnen ontmoeten, bereid zijn om oprecht in dialoog te blijven en de
weg vrijmaken voor nieuwe vooruitgang op het gebied van gerechtigheid, zodat alle mensen in vrede samen kunnen leven.

Zie https://agck.ch/wp-content/uploads/2025/03/Charte-oecumenique-2e-edition.pdf blz. 13-14, § 11).

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Mehagne.

De laatste weken hebben de oosterse katholieke kerken belangrijke gebeurtenissen beleefd:
-Op 19 oktober vierden de Armeense katholieken de heiligverklaring van een van hun bisschoppen, Ignatios Maloyandie die in 1915 als martelaar stierf, en werden hun gelovigen aangespoord om standvastig te blijven.
– En op 15 november verwelkomden de Roemeense Grieks-katholieken hun nieuwe aartsbisschop, Claudiu-Lucian Pop, die in Blaj werd geïnstalleerd door de prefect van het dicasterie voor de Oosterse Kerken.

Heer, wij vragen U onze broeders en zusters van deze oosterse kerken te blijven zegenen en leiden, opdat zij verder mogen blijven gaan op de weg van het geloof dat ze erfden van hun voorouders. Heer, zend uw Heilige Geest!

Het bezoek van de paus aan Turkije ter gelegenheid van de 1700e verjaardag van het Concilie van Nicea was aanleiding voor een oecumenisch gebed, op de
plaats van de archeologische opgravingen van de oude basiliek van Sint-Neofytus.

Heer, laat vandaag in al onze kerken die Geest herleven die de concilievaders van Nicea bezielde, hun wil om “hun geloof uit te drukken door te zoeken naar wat hen verenigt”.
Heer, zend uw Heilige Geest!

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 04 december 2025

“Het Joodse volk blijft de levende wortel van het christelijk geloof. Wij willen deze
verbondenheid tot uitdrukking brengen door elke eerste donderdag van de maand voor
de leden van het Joodse volk te bidden. Wij geloven dat deze intentie een bron van zegen is op onze weg naar eenheid tussen de kerken”.

Meditatietekst

Catherine Chalier over Genesis 1, 1-5

Vertaling Catherine Chalier :
“In het begin schiep Elohim de hemel en de aarde. En de aarde was woest en ledig (tohoe vavohoe), duisternis lag over de afgrond, en de geest van Elohim zweefde over de wateren.
Elohim zegde: “Er zij licht!” En er was licht. Elohim zag dat het licht goed was, en Hij scheidde het licht van de duisternis. Elohim noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Het werd avond, het werd morgen, dag één. “
Vertaling Marc-Alain Ouaknin
“Als eerste schiep Elohim het alfabet van de hemel en het alfabet van de aarde; terwijl de aarde woest en leeg was en duisternis heerste over de diepte en de adem van Elohim zweefde over de wateren.
Toen zegde Elohim: er zij licht! En er was licht. Toen zag Elohim dat het licht goed was! Toen scheidde Elohim het licht van de duisternis. Toen noemde Elohim het licht: dag en de duisternis noemde hij: nacht. Zo was er avond, zo was er ochtend, een dag.”
Maar, wat is er dan zo uniek aan deze dag?
Het verhaal eindigt met: “Het werd avond, het werd morgen, dag één” (ehad), niet ‘de eerste dag’ (richon). Eerste zou betekenen dat het een dag is die deel uitmaakt van een reeks die zich aankondigt, met name de volgende dagen, maar dus enkel vanaf de tweede dag. In het Hebreeuws, merkt Rashi op, kan “dag één” betekenen de dag van de Ene, want Elohim was alleen in Zijn universum. Deze dag is één, legt de Mechekh Hokhma uit, want het licht dat op die dag werd geschapen, was dat van de Ene: een licht van een ongekende intensiteit dat het mogelijk maakte om van het ene uiteinde van de wereld naar het andere te kijken en dat, zoals we zullen zien, vanaf de vierde dag werd vervangen door een minder intens licht”.

Mogelijke Schriftlezingen :
Sjema Israël: Deut 6,4-9
Abrams roeping: Gn 12,1- 4
Ik ben Die is: Ex 3:13-15
Zegen: Num 6,22- 2
eerste geloofsbelijdenis: Deut 26,5- 9
Het eerste gebod: Mc 12:28-34
Het geloof van Abraham: Heb 11:8-12
De erfenis van het volk Israël: Rm 9,1-


Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Midden – Oosten,
we bidden U voor alle volken die wonen op dit land
dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
( stilte )
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk: “Maranatha, kom o Heer! “

Gebed

Eeuwige en almachtige God
Luister naar het gebed van uw Kerk.
U die Abraham en zijn nakomelingen hebt uitverkoren
om hen tot kinderen van uw belofte te maken,
leidt het eerste volk van het verbond
tot de volheid van verlossing.
Laat de naties van de aarde
genadig verwelkomd worden in Abrahams familie,
en dat de hele schepping vreugdevol mag binnentreden in uw rijk van vrede.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 27 novemeber 2025

Meditatietekst

Uit “Jezus Christus, Zoon van God, Verlosser”, tekst van de Internationale Theologische Commissie bij de 1700e verjaardag van het Oecumenisch Concilie van Nicea (325-2025)

https://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/cti_documents/rc_cti_doc_20250403_1700-nicea_fr.html : paragrafen 121-122

De viering van 1700- jaar Concilie van Nicea is een dringende uitnodiging aan de Kerk om de schat die haar is toevertrouwd te herontdekken en om daaruit te putten om deze met vreugde te delen, in een nieuw elan, zelfs in een “nieuwe fase van evangelisatie”. […]
De verkondiging van Jezus, onze Verlosser, vanuit het geloof dat in Nicea tot uitdrukking kwam, doet geen afbreuk aan de realiteit van mens-zijn. Het keert zich niet af van het lijden en de onrust die de wereld teisteren en vandaag de dag alle hoop lijken te ondermijnen. Integendeel, het gaat deze onrust tegemoet door de enige mogelijke verlossing te belijden, verworven door Hem die het geweld van de zonde en de afwijzing, de eenzaamheid van verlaten-worden en de dood heeft gekend, en die uit de afgrond van het kwaad is opgestaan om ook ons in zijn overwinning mee te voeren naar de glorie van de verrijzenis. Deze hernieuwde boodschap negeert ook de cultuur of culturen niet, maar luistert daarentegen met hoop en naastenliefde naar hen, verrijkt zich ermee, nodigt hen uit tot zuivering en verheft hen.
Om zich zulke hoop te kunnen eigen maken, is natuurlijk een bekering nodig, en wel in de eerste plaats van degene die Jezus verkondigt door zijn leven en woorden, want het is een vernieuwing van het denken volgens de gezindheid van Christus. Nicea is het resultaat van een transformatie van het denken die vervat ligt in het Jezus Christus gebeuren en erdoor wordt mogelijk gemaakt. Evenzo zal een nieuwe fase van evangelisatie alleen mogelijk zijn voor hen die zich door deze gebeurtenis laten vernieuwen, voor hen die zich laten grijpen door de zich steeds vernieuwende glorie van Christus.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in de abdij Notre Dame des Dombes.

De oriëntaalse gemeenschap van de regio Bourg en Bresse en Grenoble zal voor het eerst worden betrokken bij de voorbereiding van de Week van Gebed voor de Eenheid onder de christenen in januari 2026.

Heer, wij vertrouwen u de start toe van deze samenwerking tussen het oecumenische team rond de Abdij des Dombes en de oriëntaalse kerken, opdat zij vruchtbaan mag ontkiemen voor de toekomst van de oecumene in de regio.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 20 novemeber 2025

Meditatietekst

Oecumenisch patriarch Bartholomeus was gast bij de vergadering van de Franse bisschoppen in Lourdes, van 4 tot 9 november 2025.
De meditatietekst komt uit zijn toespraak tijdens de mis van 4 november in de Rozenkrans-basiliek

Elk jaar in januari komen we samen tijdens een “gebedsweek voor de eenheid van de christenen”. Het is een mooie traditie en de gezindheid erachter is juist. Maar is dat ook voldoende? Lopen we niet het risico er een symbool van te maken, één onder vele andere, een afgesproken moment om ons één keer per jaar aan de wonde van het schisma te herinneren, waarna we onze weg weer vervolgen alsof er niets aan de hand is? Deze woorden klinken misschien hard, maar het valt te vrezen dat dergelijke rituelen soms niet het gewenste resultaat
hebben. Ze worden een soort spirituele bureaucratie, een ritueel dat wordt uitgevoerd om het geweten te sussen in plaats van het hart wakker te maken. Gebed voor eenheid mag echter geen formaliteit zijn. Het moet uit het diepst van ons hart komen – als een kreet, een smeekbede die voortkomt uit de pijn van het Lichaam van Christus, gepijnigd door de verdeeldheid van haar leden. Wat echter indien dit elke week zo zou kunnen zijn? Wat als elke zondag, wanneer we samenkomen op eenzelfde plek om het brood te breken, niet alleen een dag van paasvreugde zou zijn, maar ook een dag van gedeeld verdriet – het verdriet van verdeeldheid? Wanneer we voor het heilige altaar staan en toch niet uit dezelfde kelk kunnen drinken, is dat niet louter een kerkrechtelijk obstakel: nee, het is een diepe wonde. Het is een tragedie. Het is een teken van een gebrek aan liefde, van het falen van onze getuigenis in de
wereld. Hier is het ware gebed voor eenheid: niet in woorden, maar in het stille lijden van elke liturgie die afzonderlijk gevierd wordt. Wanneer de scheur geen pijn meer doet, dan komt dat doordat hebben opgehouden om lief te hebben. En wanneer we ophouden lief te hebben, zijn we al gestorven.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap in Marseille.

Van 27 tot 30 november zal paus Leo XIV naar Turkije reizen, waar hij de oecumenische patriarch Bartholomeus zal ontmoeten in Iznik, het vroegere Nicea. “Hoe kunnen we het eerste concilie van de onverdeelde Kerk vieren terwijl we verdeeld zijn?”, verklaarde patriarch Bartholomeus tijdens zijn toespraak voor de bisschoppenvergadering in Lourdes. Hij voegde eraan toe: “We zullen daar geen overwinning vieren, maar de wonden van onze verdeeldheid belijden.”

Heer, wij vertrouwen u deze reis van de paus toe, opdat uw werk van verzoening voortgezet mag worden. Mogen onze kerken wegen vinden naar dialoog en vrede. Moge dit onvermoeibare werk ook in de wereld weerklank krijgen..

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 13 novemeber 2025

Meditatietekst

Uit de toespraak van Zijne Heiligheid Oecumenisch Patriarch Bartholomeus tijdens de Franse Bisschoppen-Conferentie te Lourdes

Bron: https://eglise.catholique.fr/conference-des-eveques-de-france/cef/assemblees-
plenieres/assemblee-eveques-france-novembre-2025/567099-allocution-patriarche-bartholomee-
eveques-lourdes/

Wat betreft de bescherming van het milieu moeten we ook een beroep doen op de nagedachtenis van de oecumenische patriarch Dimitrios, wiens profetische stem onze Kerk al in 1989 opriep om de hoedster van de schepping te worden. Sindsdien hebben alle orthodoxe kerken, evenals de rooms-katholieke kerk, de anglicaanse gemeenschap en talrijke christelijke
denominaties, waaronder ook de Wereldraad van Kerken, gehoor gegeven aan de oproep van het oecumenisch patriarchaat door 1 september te wijden aan het gebed voor de bescherming van het milieu.
De heilige Gregorius van Nyssa leert ons dat de goddelijke genade “de hele schepping doordringt”. Er bestaat dus geen grens tussen het heilige en het profane, tussen het spirituele en het materiële: alles is doordrongen van de aanwezigheid van God. Wanneer wetenschappers het smelten van de gletsjers observeren en wij mediteren over het zuchten van de schepping (Rom. 8:22), lezen we in hetzelfde boek: dat van de wijsheid van God die in de wereld is ingeschreven.
[…]
We weten dat ook ons geloof een waardevolle wijsheid in zich draagt. Het leert ons geduld, matigheid en de vreugde van het afstand doen. (…) In een wereld die geobsedeerd is door snelheid en consumptie, moeten we het gevoel voor de juiste maat en soberheid terugvinden. Kiezen voor kwaliteit in plaats van kwantiteit, schoonheid in plaats van nuttigheid, verbondenheid in plaats van profijt. Dat is geen stap terug, maar een bevrijding. De vrijheid om met dankbaarheid te leven, in eenvoud en innerlijke vrede.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang plaats en omstandigheden voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap van de abdij Hautecombe.

Ter gelegenheid van de viering van de 1700e verjaardag van het Concilie van Nicea, zal paus Leo XIV van 27 november tot 2 december op zijn eerste apostolische reis naar Turkije gaan en vervolgens naar Libanon. Voor de eerste etappe van de reis, in Turkije, heeft paus Leo XIV als motto gekozen: “Eén God, één geloof, één doop”.

Heer, wij vertrouwen u deze apostolische reis van paus Leo en de boodschap die hij voor deze landen meebrengt toe. Moge dit bezoek van de paus de banden van vriendschap tussen onze Kerken versterken en bijdragen tot de vrede en de eenheid van de christenen in de wereld.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 05 november 2025

“Het Joodse volk blijft de levende wortel van het christelijk geloof. Wij willen deze
verbondenheid tot uitdrukking brengen door elke eerste donderdag van de maand voor
de leden van het Joodse volk te bidden. Wij geloven dat deze intentie een bron van zegen is op onze weg naar eenheid tussen de kerken”.

Meditatietekst

Uit het conciliedocument Nostra Aetate
dat 60j geleden – op 28 oktober 1965- werd gepubliceerd

4 Het Joodse volk
Het mysterie van de Kerk bestuderend, denkt dit heilig Concilie aan de band waardoor het volk van het Nieuwe Testament geestelijk verbonden is met de nakomelingen van Abraham. De Kerk van Christus erkent immers dat, volgens Gods heilmysterie, haar geloof en haar uitverkiezing reeds zijn begonnen bij de Aartsvaders, Mozes en de profeten. Zij belijdt, dat alle Christenen, kinderen van Abraham volgens het geloof , besloten liggen in de roeping van deze patriarch en dat het heil van de Kerk op mysterievolle wijze wordt voorafgebeeld door de uittocht van het uitverkoren volk uit het land van de slavernij. Daarom kan de Kerk niet vergeten, dat zij de openbaring van het Eerste Testament heeft ontvangen door middel van dit volk, waarmee God in zijn onuitsprekelijke barmhartigheid het Eerste Verbond heeft willen sluiten, en dat zij zich voedt aan de wortel van de edele olijf, waarop de takken van de wilde olijf, de niet-Joden, geënt zijn.  Want de Kerk gelooft, dat Christus, die onze vrede is, Joden en heidenen verzoend heeft door zijn kruis en in zichzelf de twee tot één gemaakt heeft. 

5
Veroordeling van elke discriminatie
Wij kunnen onmogelijk God, de Vader van alle mensen, aanroepen, wanneer wij weigeren, ons als broeders te gedragen jegens bepaalde mensen, naar Gods beeld geschapen.

De Kerk verwerpt bijgevolg, als in strijd met de geest van Christus, elke discriminatie of onderdrukking waarvan mensen slachtoffer zijn omwille van ras of kleur, stand of godsdienst. …

Mogelijke Schriftlezingen :
Sjema Israël: Deut 6,4-9
Abrams roeping: Gn 12,1- 4
Ik ben Die is: Ex 3:13-15
Zegen: Num 6,22- 2
eerste geloofsbelijdenis: Deut 26,5- 9
Het eerste gebod: Mc 12:28-34
Het geloof van Abraham: Heb 11:8-12
De erfenis van het volk Israël: Rm 9,1-


Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Midden – Oosten,
we bidden U voor alle volken die wonen op dit land
dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
( stilte )
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk: “Maranatha, kom o Heer! “

Gebed

Eeuwige en almachtige God
Luister naar het gebed van uw Kerk.
U die Abraham en zijn nakomelingen hebt uitverkoren
om hen tot kinderen van uw belofte te maken,
leidt het eerste volk van het verbond
tot de volheid van verlossing.
Laat de naties van de aarde
genadig verwelkomd worden in Abrahams familie,
en dat de hele schepping vreugdevol mag binnentreden in uw rijk van vrede.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 30 oktober 2025

Meditatietekst

Gezamenlijke engagementsverklaring van de katholieke en de evangelische kerk van Duitsland in het jaar 2017 (n.a.v. 500 jaar Reformatie)

Wij willen concrete stappen zetten die ons gebed, ons onderricht en ons handelen om-vormen in een geest van oecumenische broeder- en zusterschap.
In vertrouwen op de kracht van de Heilige Geest engageren we ons ertoe de fundamentele overeenkomsten in het geloof te benadrukken en blijvend voort te gaan op de weg van het oecumenisch leren. Wij engageren ons om het gemeenschappelijk begrijpen van de
Rechtvaardigingsleer, zoals die in de “Gemeenschappelijke Verklaring” is vastgelegd, te verdiepen en te gebruiken voor het verhelderen van het verstaan van de Kerk.
In vertrouwen op de kracht van de Heilige Geest engageren wij ons ertoe om samen in deze wereld getuigenis van God af te leggen.
Wij engageren ons om, waar dat ook maar mogelijk is, gezamenlijk te andelen en elkaar actief te ondersteunen — niet in de laatste plaats op het gebied van caritas en diaconie, sociale rechtvaardigheid, vredesbevordering en de bescherming van de mensenrechten.
In vertrouwen op de kracht van de Heilige Geest engageren wij ons ertoe de cultuur van dialoog en samenwerking op alle niveaus van het kerkelijk leven te bevorderen en te versterken. Daarbij willen wij ons laten inspireren door de Charta Oecumenica,
waaraan wij ons hebben verplicht.
Wij zullen erover waken dat in elke kerkdienst gebeden wordt voor onze oecumenische partners. In vertrouwen op de kracht van de Heilige Geest engageren wij ons ertoe alles na te laten wat aanleiding zou kunnen geven tot nieuwe verdeeldheid tussen de Kerken.
Wij engageren ons om dialoog te betrachten in ethische kwesties waarover wij van mening verschillen, alvorens beslissingen te nemen. In vertrouwen op de kracht van de Heilige Geest engageren wij ons ertoe om bij een huwelijk tussen partners van verschillende confessies (geloofsrichtingen) alle steun te bieden om hun gemeenschappelijk geloof te versterken en de religieuze opvoeding van hun kinderen te bevorderen. Wij engageren ons om de oecumenische houding die in deze huwelijken aanwezig is, vruchtbaar te laten zijn binnen onze Kerken.
In vertrouwen op de kracht van de Heilige Geest engageren wij ons om al het mogelijke te doen om voortgang te maken op de weg naar de zichtbare eenheid van de Kerken. Wij engageren ons om de theologische dialoog in dienst van deze taak te stellen, nog intensiever
dan voorheen.
Hiertoe engageren wij ons, voor God. Moge Hij met ons zijn, opdat wij ze kunnen volbrengen, en schenke Hij ons daartoe Zijn vrede.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden

voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap van Bethanië, te Zwitserland.

«In de naam van de Heer. Amen». Zo begint het verdrag van 1291, het stichtingsdocument van Zwitserland. Het motto op het plafond van de grote raadzaal van het Federaal Paleis van Zwitserland, «Één voor allen, allen voor één», de neutraliteit van het land, en de geest van Niklaus von Flüe en Henry Dunant hebben sindsdien Zwitserland van oorlogen gevrijwaard en bijgedragen aan een geest van vrede en solidariteit.

Laten wij bidden dat deze waarden, die vandaag zo onder druk staan, de inwoners en alle politieke verantwoordelijken wereldwijd blijven inspireren.
Heer, verhoor ons.