GEBEDSDIENST
DONDERDAG 26 januari 2023

Het leven als gedoopte is een roeping van liefde

De christen is dus een Godszoeker die al zijn of haar krachten wil wijden aan het
zich eigen maken van Gods liefdevolle blik, om te handelen naar de opvattingen
van Hem die Christus ons leerde Vader te noemen. Maar wat houdt liefhebben
dan in voor de christen? De uitspraak van Christus’ “heb elkaar lief” eindigt met
“… zoals ik jullie heb liefgehad”. Het werkelijke eindpunt echter van Christus’
manier van liefhebben was het kruis op Golgotha, echt een “waanzinnig
schrikbeeld” voor mannen en vrouwen die vandaag de dag luidkeels hun
opstandigheid uiten bij de geringste ervaring van lijden. Liefhebben ‘zoals
Christus’ deed, kan niet worden beleefd of gedacht zonder de uitdrukking van
vergeving, die ermee verbonden is als de andere kant van dezelfde munt.


De geest van heldhaftigheid, die de ouderen ertoe bracht hun leven in te richten
in het licht van een horizon van heiligheid, lijkt achterhaald en verouderd voor
onze technologische en elektronische beschaving, met de overwaardering van
zovele genoegens die de wereld overspoelen. […] Voelen dat de ander ànders is
en zich niet altijd leent voor de uitdrukking van mijn gevoelens van liefde, is nog
het minste leed in deze zaak. Een liefde zonder te lijden, omwille van het loutere
feit dat men een wezen liefheeft dat anders en vrij is, heeft weinig betekenis.

Abbé Jean-Pierre NINGAINA
La morale dans l’Eglise catholique en Afrique – Aux croisements de l’agir chrétien
dans la traversée des coutumes traditionnelles du Tchad, P. 138.

Voorbeden

Opgesteld door onze broeders en zusters in Tsjaad
(Aan te passen aan de plaats)


1-De Anglicaanse Kerk in Tsjaad beleefde een grote gebeurtenis op zaterdag 21
januari 2023. In Ndjamena werden door aartsbisschop Samy Fawzy Shahata van
de Anglicaanse Kerk van Egypte twee diakens zijn tot priester gewijd. Bij die
gelegenheid werd deze aartsbisschop in het katholieke aartsbisdom verwelkomd
door aartsbisschop Edmond Djitangar, aartsbisschop van Ndjamena.


Heer, we bidden dat deze broederlijkheid tussen de katholieke kerk en
anglicaanse kerk een open deur zal zijn voor christelijke eenheid in Tsjaad.

2- Op 20 oktober 2022 waren er in heel Tsjaad demonstraties die tot bloedige
botsingen leidden. Hierna riepen de katholieke bisschoppen op tot vrede en
dialoog. Op 6 januari 2023 werden zij in Ndjamena ontvangen door de
overgangspresident om het thema “samen onderweg in waarheid” te bespreken.


Heer, wij bidden u, dat deze stap tussen de katholieke kerk en de zittende regering
een dialoog op gang brengt en bijdraagt tot de eenheid van het volk van Tchaad.

3-In het gezondheidscentrum en de school van de gemeenschap Chemin Neuf in
Ku Jericho start elke dag met gebed. Omdat we uit verschillende kerken komen,
stelt dit dagelijkse gebed ons in staat om te groeien in broederlijkheid en om ons
meer samen in te zetten voor de plaatselijke bevolking.


Heer, dank u voor dit kleine begin. Wij bidden voor al die plaatsen waar christenen
van verschillende kerken elkaar ontmoeten, samen werken en één van hart tot U
bidden. Vermenigvuldig zulke initiatieven van dialoog en samenwerking, zodat
deze weg van eenheid in de harten kan ontkiemen en meer weerklank vindt in
Tsjaad.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 12 januari 2023

Lofzang met twee stemmen

God heeft het niet zo gewild en het heeft het Hem ook niet behaagd,

dat er in het concert maar één stem zou zijn.

Het heeft zijn wijsheid niet behaagd,

noch zijn instemming.

Hij wou niet met één stem geprezen worden. Door éen enkel koor

overwonnen worden.

Maar net als in een kerk op het platteland zijn er meerdere stemmen

Die God loven.

Bijvoorbeeld mannen en vrouwen. Of mannen en kinderen.

Dus in de hemel was het aangenaam, beviel het zijn wijsheid.

En zijn instemming.

Om geprezen te worden, om toegezongen te worden,

En door twee stemmen gewonnen te worden.

Door twee talen, door twee koren.

Door wie rechtvaardig was en door wie zondaar was.

Opdat Rechtvaardigheid stap voor stap zich zou terugtreden

ten voordele van Barmhartigheid.

En opdat Barmhartigheid moge voortgang maken.

En opdat Barmhartigheid moge winnen.

Immers, indien er enkel Rechtvaardigheid zou zijn

en indien Barmhartigheid zich hierin niet mengde,

Wie zou er dan gered worden?

Charles Péguy, Porche du mystère de la deuxième vertu,
(over het mysterie van de tweede deugd)

Voorbeden

Voorbereid door onze broeders en zusters van het Studium de Chartres

Aan te passen aan de plaats

1. Van 18 tot 25 januari vindt de Gebedsweek voor de eenheid onder de christenen plaats, met als thema “Leer goed te doen, zoek gerechtigheid” (Jesaja 1:17). Bij de vele vieringen, organiseert de gemeenschap Chemin Neuf op woensdag 18 januari een internationale avond van aanbidding; en in Chartres wordt de week gevolgd door een “Weg van het Licht”, een reis van drie avonden onder leiding van een Baptisten pastor, in de kathedraal van Chartres.

Heer, wij danken u voor de Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen en voor de kans die deze ons elk jaar biedt om vooruit te gaan in de relaties met deze kerken. Wij vertrouwen u alle vieringen en bijeenkomsten toe die zullen plaatsvinden, opdat zij het verlangen mogen wekken om samen te werken aan gerechtigheid om ons heen.

2. “Manifestaties van goede gevoelens volstaan niet […] er zijn concrete gebaren nodig die de ziel doordringen en het geweten beroeren”, verklaarde paus Benedictus XVI in 2005.

Dank u Heer voor zijn leven in dienst van uw woord en voor zijn inzet voor de oecumenische dialoog. Wij bidden voor allen die uw Kerk dienen: versterk hen in hun bedieningen en vernieuw hen in het luisteren naar uw Geest van eenheid.

Wij vertrouwen in het bijzonder aan u toe ds. Jerry Pillay, die recent aan het hoofd kwam van de leiding van de Wereldraad van Kerken.

3. Christenen wereldwijd hebben uw komen onder ons gevierd.

Heer, wij vertrouwen U toe alle plaatsen die hopen op uw vrede.
Geef uw troost bij het begin van dit jaar aan allen die lijden onder conflicten;
geef kracht aan wie werken aan dialoog en verzoening;
en leid ons op de weg ten leven.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 05 januari 2023

De joodse wortels van het christendom

“Toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God ons zijn Zoon, geboren uit een vrouw … opdat wij zijn kinderen zouden worden ” (Gal  4:4-5). Wil God zijn volk bezoeken, dan dient zijn volk en de hele mensheid klaar te zijn om Hem te ontvangen. De incarnatie zou niet op eender welk moment mogelijk zijn geweest. De Bijbel hecht terecht groot belang aan de notie van tijd, van kairos, voor de komst van de Verlosser…

De Joden hadden het Hebreeuwse woord Shekinah gekozen om de aanwezigheid van God in de Tempel aan te geven. Het evangelie van Johannes toont de vervulling van deze term in het Griekse werkwoord eskênosen   (“hij heeft zijn tent onder ons opgeslagen”). De klank-associatie tussen deze twee termen is opvallend. Toen de Heer in de wereld kwam, wist Hij dat Hij zou lijden en sterven door toedoen van mensen. De aankondiging van zijn Passie was voorspeld door de profeten. Maar de komst van de Messias was een uniek en verrassend gebeuren. De oudste liturgie stelt deze interventie in het licht van Israëls herinnering en de continuïteit van Gods plan. God is trouw aan zijn beloften. De aankondiging van het heil wordt eerst gedaan aan het volk van de belofte. God treedt de mensengeschiedenis binnen om zijn eigen leven aan hen mee te delen.

De incarnatie geeft niet aan God een zoon, maar openbaart aan de wereld de eeuwige Zoon. Ze  laat ons in God een leven van relatie zien, een mededeling van leven. Het doel van God is om aan gelovigen de mogelijkheid te bieden zijn eigen mysterie binnen te gaan. De gave van de Zoon aan de wereld brengt ons in het hart van Gods leven.

Uit “De menswording”
door Frédéric MANNS- 2006, p.37-38

Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om  ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hun trouw aan uw verbond.

4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
Laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 15 december 2022

Hoop op het eeuwige leven

Het eeuwige leven is dus geen manier om te ontsnappen aan het kwaad, om ergens een toevlucht te zoeken voor het kwaad en de eindigheid van ons universum in denkbeeldige achter-werelden of in een bovennatuurlijk universum, zoals men aan christendom wel heeft verweten het tegenwoordige leven te verwaarlozen. Integendeel, het stelt ons in staat onze wereld serieus te nemen door haar te bekijken zoals ze is, door ieder mens zijn of haar rechtmatige plaats en belang te geven.

[…]

Hopen betekent niet hetzelfde als liegen tegen jezelf of de ogen sluiten, maar geloven dat de liefde sterker is dan al het andere, omdat ze anders is dan onze ambities, onze rijkdom, onze conflicten, of alles wat ons zo vaak afleidt van het wezenlijke, omdat ze een belofte van eeuwigheid in zich draagt. De liefde gaat nooit voorbij, zegt Paulus. Wanneer de wereld om ons heen ons angstig maakt, zegt de christelijke hoop niet dat we moeten gaan zitten zeuren omdat alles slecht gaat, noch dat we als dwazen moeten lachen omdat alles goed zou komen; christelijke hoop nodigt ons niet uit om te wachten tot God deze wereld vernietigt om een andere op te bouwen; ze stelt ons een heel eenvoudige vraag: hoe kunnen we in alles een gelegenheid zien om meer lief te hebben? Dat is de vraag die we ons moeten stellen bij al het nieuws, goed of slecht, het nieuws op de televisie en ook het nieuws aan de telefoon. Hoe kan ik hiervan een gelegenheid tot liefhebben maken?

Veilleur, où en est la nuit ? Petit traité de l’espérance 
(Wachter, wat is er van de nacht? Kleine verhandeling over de hoop),
Adrien CANDIARD, Editions du Cerf, Parijs, 2016, blz. 75 en 78.

Voorbeden

opgesteld door onze broeders en zusters in Israël

(en aan te passen aan de plaats)

1.        Van 18 tot 19 oktober 2022 vond in Wadi-el Natroun, Egypte, de dertiende bijeenkomst plaats met de Koptische, Syrische en Armeense patriarchen, de drie oosters-orthodoxe kerken van het Midden-Oosten. In hun slotverklaring benadrukten zij het belang van de christelijke aanwezigheid in het Midden-Oosten en de noodzaak deze te versterken. Zij benadrukten ook hun theologische gesprekken met andere kerken, met name de Byzantijns-orthodoxe familie, de katholieke kerk en de anglicaanse kerk.

Heer, samen met hen danken wij U voor het geloofsgetuigenis en de kracht van de christenen in het Midden-Oosten. Kom de eenheid tussen de verschillende orthodoxe kerken en de vriendschapsbanden met andere kerken versterken.

2.        Op 22 januari wordt Sally Azar tot predikant gewijd in de dienst van woord en sacrament in de Evangelisch-Lutherse Kerk in Jordanië en het Heilige Land. Dit is een historische gebeurtenis, aangezien Sally de eerste Palestijnse vrouwelijke dominee zal zijn die in het Heilige Land wordt gewijd.

We bidden voor haar, voor haar gemeenschap. Heer, vervul haar met uw Heilige Geest, geef haar de genade om altijd dicht bij uw hart te zijn, en gegeven aan de dienst van hen naar wie u haar stuurt. Met haar bidden we voor de bediening van vrouwen in de kerken. Heer, moge alles geschieden volgens Uw Woord.

3.        Het aansteken van de kerstbomen en het feest van Chanoeka (bekend als het Lichtfeest) zijn gelegenheden voor vreugdevolle en broederlijke ontmoetingen en uitwisseling tussen de gelovigen van het Heilige Land, of zij nu christen, jood of moslim zijn.

Wij bidden tot u, Heer, dat wij in deze vaak gespannen context van het Heilig Land stralen van hoop mogen zijn en van broederschap om ons heen, en dat wij met welwillendheid de traditie van onze broeders en zusters die tot een andere godsdienst dan de onze behoren, mogen verwelkomen.

4.        Pater René Beaupère stierf in Lyon op 97-jarige leeftijd. Als Dominicaans priester leerde hij tijdens zijn studie Abbé Paul Couturier kennen en vanaf het begin van de jaren vijftig zette hij zich in voor het ontwikkelen van de oecumene. Als lid van de groep van de Dombes (le groupe des Dombes) van 1952 tot 2005 richtte hij het centrum Saint Irénée op in Lyon.

Heer, wij danken u voor het levensgetuigenis van uw dienaar, en moge hij zich nu verheugen in het licht van uw aangezicht.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 07 december 2022

Hoop op het eeuwige leven

Hopen is iets heel concreets: het is geloven dat God ons in staat stelt tot daden van eeuwigheid. Het is geloven dat wanneer wij liefhebben, deze liefde niet slechts een mooi gevoel is in een vloed van absurditeit en tot doodgaan gedoemd is, maar dat ze een venster is dat wij openen op de eeuwigheid. Want deze eeuwige daden, deze daden die wij kunnen verrichten en waarvan de vrucht eeuwig is, zijn natuurlijk de daden van liefde, de enige die tellen. Zij zijn degenen die in onze wereld al bouwen aan de eeuwigheid, het Rijk Gods.

[…]

            In de praktijk is hopen niet alleen geloven dat wij in staat zijn tot eeuwigheid: het gaat er over om te leven- door de eeuwigheid te verkiezen boven al het andere, door het eeuwige voorop te stellen, vóór het dringende, vóór al het andere dat op dit moment zo belangrijk lijkt. Hopen is aanvaarden om het gezichtspunt van de eeuwigheid aan te nemen: geen koud en ver verwijderd gezichtspunt, maar het gezichtspunt van de liefde. Hoe ons leven zou veranderen als we wisten hoé onze prioriteiten te rangschikken volgens het gewicht van de eeuwigheid van onze daden: dan zouden  ambitie, het verlangen om geld te verdienen, het verlangen om erkend te worden  heel snel onderaan de stapel belanden. We zouden ontdekken dat het maken van een cake voor een eenzame buurman, die we hiermee blij maken, veel meer eeuwigheid oplevert dan haar gewicht aan meel, eieren en suiker doet vermoeden.

Veilleur, où en est la nuit ? Petit traité de l’espérance 
(Wachter, wat is er van de nacht? Kleine verhandeling over de hoop),
Adrien CANDIARD, Editions du Cerf, Parijs, 2016, blz. 72-74.

Voorbeden

voorbereid door onze broeders en zusters van Notre Dame du Roucas

      (Aan te passen aan de plaats)

1- Afgevaardigden voor de oecumene van de kerken in de regio Provence-Alpes-Cote d’Azur zijn vorige week in Marseille bijeengekomen.

Wij bidden U dat de ontmoeting tussen de verantwoordelijken aan draagveld en intensiteit moge winnen door broederlijke ontmoetingen tussen christenen van verschillende denominaties.

2 – De zondagsviering van de Franse televisie France 2 op zondag 22 januari 2023 zal worden uitgezonden vanuit Marseille met een oecumenische viering in de Grieks-orthodoxe kerk van de Heilige Irenaeus.

Wij vertrouwen U in het bijzonder toe de voorbereiding van deze viering samen met de Orthodoxe Kerken en alle in Marseille aanwezige Oosterse Kerken. Mogen dit gebeuren een gelegenheid zijn om de banden van broederschap en nabijheid tussen ons te vernieuwen.

3 – Op 30 november laatstleden, op het feest van de apostel Andreas, patroonheilige van het oecumenisch patriarchaat van Constantinopel, schreef paus Franciscus een brief aan patriarch Bartholomeus waarin hij herinnerde aan de noodzaak om “de gemeenschap tussen alle gelovigen in Jezus Christus” te herstellen. Hij verwelkomt daarin ook de vooruitgang die de katholieke kerk en het oecumenisch patriarchaat in deze richting reeds hebben geboekt.

Wij zegenen u Heer voor het werk dat u samen met de Orthodoxe Kerk verricht voor het algemeen welzijn. Wil de stappen blijven leiden van wie meewerken aan het behoud van de schepping, aan de verdediging van de waardigheid van elke persoon, de bestrijding van moderne vormen van slavernij en de bevordering van vrede.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 01 december 2022

Gebedsdienst in de verbondenheid met het Joodse volk

Chanoeka en de onuitroeibare hoop van het mensenverhaal

Fascinerend aan Chanoeka – het Joodse lichtfeest dat we in deze tijd van het jaar vieren –  vind ik de manier waarop het verhaal daarvan doorheen de tijd is geëvolueerd.

Het begon als het eenvoudige verhaal over een militaire overwinning, het succes namelijk van de Makkabeeën in hun strijd voor godsdienstvrijheid tegen de repressieve heerschappij van de Syrisch-Griekse keizer Antiochus IV. Antiochus -die zichzelf bescheiden Epifanes (“God geopenbaard”) noemde, en die had besloten de Joden met geweld te helleniseren – liet een standbeeld van Zeus oprichten op het domein van de tempel in Jeruzalem, beval om er offers te brengen aan heidense goden en verbood Joodse riten op straffe van de dood.

Een groep Joodse piëtisten kwam in opstand. Onder leiding van een priester, Mattathias van Modi’in, en zijn zoon, Judas de Makkabeër, begonnen zij hun vrijheidsstrijd.  Ze waren in de minderheid en leden aanvankelijk zware verliezen, maar binnen drie jaar behaalden ze een gedenkwaardige overwinning. Jeruzalem kwam weer in Joodse handen. De Tempel werd opnieuw ingewijd. Dit is het verhaal dat we vinden in het eerste en tweede boek van Makkabeeën.

Maar daarna ging het niet meer zo soepel. De nieuwe Joodse monarchie, bekend als de Hasmoneese koningen, werd zelf gehelleniseerd. Zij liepen ook de toorn van het volk op door een van de beginselen van het jodendom te schenden: de scheiding tussen godsdienst en politieke macht. Zij werden niet alleen koningen, maar ook hogepriesters – iets wat eerdere vorsten nooit hadden gedaan.

Zelfs militair gezien betekende de overwinning op de Grieken slechts een tijdelijk respijt. Binnen een eeuw viel Pompeius Jeruzalem binnen en kwam Israël onder Romeinse heerschappij. Toen kwam de rampzalige opstand tegen Rome (66-73 van onze jaartelling), waardoor Israël werd verslagen en de Tempel verwoest. Het werk van de Makkabeeën lag nu in puin. Sommige rabbijnen uit die tijd meenden dat het feest van Chanoeka moest worden afgeschaft. Waarom immers een vrijheid vieren die verloren was gegaan? Anderen waren het daar niet mee eens, en die mening haalde het. Vrijheid mag dan verloren zijn gegaan, maar niet de hoop .

Toen kwam een ander verhaal naar voren, over hoe de Makkabeeën bij het zuiveren van de Tempel een kruik olie vonden waarvan het zegel nog intact was, waarmee zij de Menora, de grote kandelaar in de Tempel, opnieuw aanstaken. Wonderlijk genoeg brandde het licht acht dagen lang  en dit werd het centrale verhaal van Chanoeka. Het werd een lichtfeest in het Joodse huis, als symbool van een geloof dat niet kon worden gedoofd. De boodschap ervan werd gevangen in een zin van de profeet Zaccharia: “Niet door macht of kracht, maar door Mijn geest, zegt G-d de  Almachtige.”

Ik heb me vaak afgevraagd of dit niet het ménselijke verhaal is, en niet alleen het Joodse. We vieren militaire overwinningen. We vertellen verhalen over helden uit het verleden. We herdenken hen die hun leven gaven voor de vrijheid. Dat is zoals het hoort. Maar ware overwinningen, die het lot van naties bepalen, zijn niet zozeer militair als wel cultureel, moreel en spiritueel.

In Rome werd de Boog van Titus opgericht door Domitianus, de broer van Titus, ter herinnering aan de Romeinse overwinning bij het beleg van Jeruzalem in het jaar 70 na Christus. Hij toont Romeinse soldaten die de oorlogsbuit meenemen, met als bekendste voorbeeld de zevenarmige Menorah. Rome won dat militaire conflict. Maar haar beschaving raakte in verval, terwijl Joden en Jodendom overleefden. En dat overleven kwam niet in de laatste plaats door Chanoeka zelf. Die eenvoudige handeling van families die samenkomen om lichtjes aan te steken, om het verhaal te vertellen en de liederen te zingen, bleek krachtiger dan legers en duurzamer dan keizerrijken. Wat stand hield was niet het historische verhaal zoals verteld in de boeken van Makkabeeën, maar het eenvoudiger, sterker verhaal dat sprak over een enkele kruikje olie die de verwoesting  en de ontheiliging overleefde, en over het licht dat het verspreidde en dat bleef branden.

Iets in de menselijke geest overleeft zelfs de ergste tragedies, waardoor we weer verbrijzelde levens, gebroken instellingen en gewonde naties gaan herbouwen. Dat is voor mij het Joodse verhaal. Joodse mensen overleefden elke nederlaag, verdrijving, vervolging en pogroms, zelfs de Holocaust, omdat zij nooit het geloof opgaven dat zij op een dag als Joden zouden kunnen leven, vrij en zonder angst. Dat is de steeds-verrnieuwende kracht van geloof, waarvoor Chanoeka symbool staat,  haar licht van onuitroeibare hoop.

rabbi Jonathan Sacks

nota :  In november 2020 overleed rabbijn Jonathan Sacks na een korte periode van kanker. Sacks was een vooraanstaand theoloog, moreel denker, en een van de grote Joodse intellectuelen van zijn generatie – hij leverde regelmatig bijdragen en schreef welsprekend en met onmiskenbare eruditie over de betekenis, ook de morele betekenis , van Joodse feesten en hoogdagen. Zijn laatste boek was “Moraliteit: Restoring the Common Good in Divided Times”, gebaseerd op zijn BBC Radio 4 podcast serie, “Morality in the 21st Century.”Het is uit dankbaarheid voor zijn inzichten, en ter herinnering aan zijn leven van lernen en onderwijzen, dat we zijn beschouwingen over het festival van Chanoeka en de aard van de menselijke hoop opnieuw uitgeven.

Voorbeden

(Aan te passen aan de locatie)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 24 november 2022

Het ambacht van verbindingen maken

De eerste taak van communicatie zou moeten zijn om mensen minder eenzaam te maken. Als communicatie niet het gevoel van eenzaamheid, waartoe zoveel mannen en vrouwen veroordeeld zijn, vermindert, dan is deze communicatie slechts vermaak.

In verband met deze eerste uitdaging zou ik een andere willen toevoegen: een stem geven aan hen die geen stem hebben. Heel vaak zien we communicatiesystemen die marginaliseren en die censureren wat storend is of wat we niet willen zien. De Kerk weet dankzij de Heilige Geest heel goed dat het haar plicht is bij die laatsten te zijn, en haar natuurlijke habitat is de existentiële periferie.

De derde uitdaging op communicatiegebied die ik bij u zou willen laten, is die van de opvoeding tot communicatie.

Heel vaak zijn zij die de Kerk bekijken van buitenaf, perplex over al de spanningen die er zijn. Maar wie begrijpt hoe de Heilige Geest werkt, weet dat Hij graag gemeenschap vormt in de diversiteit en harmonie schept uit verwarring. Gemeenschap is nooit uniformiteit, maar het vermogen om zeer verschillende realiteiten samen te houden. Ik denk dat we deze inspanning ook moeten kunnen communiceren, zonder te doen alsof we deze moeilijkheid oplossen of ze te verbergen. Verschillen van mening met elkaar betekent niet noodzakelijk een houding van breuk, maar kan een van de ingrediënten van gemeenschap zijn. Communicatie moet ook ruimte laten voor een verscheidenheid aan standpunten, waarbij steeds moet worden gestreefd naar het behoud van eenheid en waarheid, en moet worden opgetreden tegen laster, verbaal geweld, persoonlijke ambitie en fundamentalisme die, onder het mom van trouw aan de waarheid, slechts verdeeldheid en tweedracht zaaien.

Ontmoeting van paus Franciscus met de leden van het Dicasterium voor Communicatie, 12 november 2022
Wie meer wenst te lezen : https://www.osservatoreromano.va/fr/news/2022-11/fra-046/rencontre-avec-le-dicastere-pour-la-communication.html

Voorbeden

voorbereid door onze broeders en zusters in Rome

   (Aan te passen aan de plaats)

1. Tijdens de Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen 2023 zullen de verschillende kerken van Lille/ Rijssel samen een liturgische zangstonde houden op donderdag 19 januari in de kapel van de Katholieke Universiteit.

Heer, moge door deze broederlijke samenkomst van koren uit verschillende kerken onze gelovige vreugde zich verspreiden, juist in deze tijd waarin de inzet van eenheid en vrede zo hoog is. Moge deze ontmoeting nog meer belangstelling wekken om elkaar te ontmoeten, in dialoog en in gezamenlijk gebed.

2. Op 18 en 19 november 2022 vond in Parijs de 4e bijeenkomst plaats van de Franstalige Federatie van Christelijke Media (F2MC). Deze bijeenkomst bracht vele actoren van de protestantse audiovisuele media samen, samen met het agentschap Neuf Media van de Gemeenschap Chemin Neuf, dat gevestigd is in Villeneuve d’Ascq. Het thema van deze bijeenkomst was de vrijheid van meningsuiting. In de Franse samenleving leidt het principe van ‘laïcité meer en meer tot het uitwissen van religies in naam van de neutraliteit van de Staat, terwijl dit juist een voorwaarde voor eenheid zou moeten zijn.

Naar het voorbeeld van de film van Gad Elmaleh over zijn bekering tot het christendom, of de serie “De 7 kerken van de Apocalyps”, of de Stichting ZeWatchers die de christelijke media ondersteunt, bidden wij voor de producenten, regisseurs en distributeurs die uw Naam in de media durven te verkondigen.

3. in de media lijken katholieken en protestanten vaak verdeeld, met aparte initiatieven, zonder veel onderlinge samenhang: zowel wat betreft media-organisaties, als radio, televisie, maar ook boekenfestivals…

Wij bidden voor SIGNIS (World Catholic Association for Communication), voor CEVMA (European Christian Media Association). Moge uw Heilige Geest eenheid brengen in onze kerken voor een grotere impact in de verkondiging van het Goede Nieuws via de media (TV, pers, radio).

4. Het Net For God – netwerk werkt momenteel aan haar vernieuwing om beter te beantwoorden aan haar roeping als “onzichtbaar klooster” van gebed voor vrede en eenheid, vooral door middel van films.

Wij bidden dat de volgende film die in december wordt uitgebracht, “Melodies of Peace”, over kunst die ten dienste staat van verzoening in de regio van de Grote Meren in Afrika, de dialoog, vergeving en vrede moge aanmoedigen, na zovele cycli van oorlog.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 17 november 2022

Het nieuwe paradijs

Lof aan U, o Christus, Bruidegom van de bruid,
en door U, lof aan de Heilige Drie-eenheid
want U bent schepper van de wereld,
U bent haar redding, en degene die haar herstelt.

Door de kracht van de Geest
tekent gij het hart met een zegel
-bij de engel, bij de mens.

O Gij, overvloeiende bron van goedheid,
eeuwige vervulling,
oorsprong van alle dingen,
einddoel van elk geschapen werk,
als metgezel van de menselijke natuur
moge U de mens smaak geven voor de goddelijke zaken .
Wat de Vader wilde, heeft Hij door U, in de Geest, gedaan.
Als een kunstenaar droeg hij zorg voor zijn werk.
U, U onderscheidt U van de geschapen, gevormde dingen.
Maar U ook,  U schildert met levendige toetsen.
U geeft aan bepaalde dingen de weerschijn van uw Gelaat.

Gij,  enige zoon, verwekt uit het hart van de Vader, …
hebt U verwaardigd om ons als broeders te hebben.
En het hart van de mens die deel heeft aan het goddelijke licht ..
wordt niet langer gekwetst  door de schaduwen der duisternis.

Zoals de twijgen aan de wijnstok vastzitten,
zoals de ledematen verbonden zijn met het hoofd ,
zo verbindt U het Lichaam van de kerk met uzelf.
En wat onrein is, wat zwak is,
geeft U leven door de Geest, en zuivert U door het geloof.

Bloem op de stam van Jesse,
zoals u zelf gezalfd bent  
zo zalft u op uw beurt deze Kerk.
Dezelfde zalving die de duif aan Noach bracht bij de Jordaan,
O Christus, Vrede in het hart van de wereld,
Gij onze barmhartigheid, Gij de Noodlijdende,
Gij Bedroefde, Zachtmoedige, Arme,
Gij, vergeef ons onze zonden […]
U, het brood, geef ons het Rijk van de Vader.

Gottschalk van Limburg, een monnik en dichter uit de elfde eeuw, staat bekend om de rijkdom van zijn liturgische hymnen, die bijbelse beelden combineren met dogmatische inhoud. Deze paar verzen doen ons nadenken over de manier waarop Christus in zijn Kerk werkt, net zoals Hij werkte in de schepping van de wereld. De Kerk die zich door Christus laat bewerken is dus geroepen om het nieuwe paradijs te worden.  

Voorbeden

voorbereid door onze broeders en zusters in Rome

   (Aan te passen aan de plaats)

1) De internationale groep  ter voorbereiding van  de Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen kwam van 25 tot 29 september 2022 in Rome bijeen in verbondenheid met de Wereldraad van Kerken en het Dicasterium voor de Bevordering van de Eenheid van de Christenen.

Heer, wij bidden dat onze kerken, gebruikmakend van de bronnen voor de Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen ( steeds van 18-25 januari ), oecumenisch mogen blijven werken, overeenkomstig de wens van Christus “dat allen één mogen zijn”.

 2) Op 27 oktober kwam een groep evangelische, orthodoxe en katholieke predikanten en priesters (Joh. 17)  samen met paus Franciscus enkele uren bijeen om uit te wisselen, te delen en te bidden.

Heer, wij danken u voor al die plaatsen van uitwisseling die wij als christenen onderling kunnen ervaren; mogen het plaatsen van authentieke broederlijke gemeenschap zijn. Kom ook zulke plaatsen creëren daar waar ze ontbreken.

3) Dit academiejaar werd aan de Pauselijke Gregoriana Universiteit een nieuwe theologische graad met oecumenische oriëntatie gecreëerd. De betrokken studenten en docenten zijn van diverse geloofstradities.

Heer, we bidden dat dit initiatief een bron van zegen mag zijn, voor hen en voor onze kerken.

4) Heer, in deze tijd waarin wij het fascisme weer zien opleven en onze Joodse broeders en zusters steeds vaker slachtoffer worden van gewelddadige antisemitische handelingen of maatregelen, vragen wij om een geest van vrede, maar ook van moed en van waarheid om deze opvattingen aan de kaak te stellen en ons ertegen te verzetten.

Wij bidden voor allen die betrokken zijn bij de joods-christelijke dialoog, in het bijzonder voor de professoren en studenten van het Kardinaal-Bea-centrum van de Gregoriana te Rome, dat tot taak heeft om vorming te geven en zo bij te dragen tot de kennis van het jodendom en aan de joods-christelijke dialoog.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 10 november 2022

Van conflict naar gemeenschap

Gemeenschappelijke Verklaring ter gelegenheid van de gezamenlijke katholieke-lutherse herdenking van de Reformatie, 31 oktober 2016

Blijft in Mij dan blijf Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, maar alleen als zij blijft aan de wijnstok, zo gij evenmin als gij niet blijft in Mij (Joh. 15,4)

Hoewel we ten diepste dankbaar zijn voor de geestelijke en theologische gaven van de Reformatie, belijden en betreuren we voor Christus ook dat Lutheranen en Katholieken de zichtbare eenheid van de Kerk hebben beschadigd. Theologische verschillen gingen samen met vooroordelen en conflicten, en religie werd een instrument voor politieke doeleinden.

Ons gezamenlijk geloof in Jezus Christus en ons doopsel vereist van ons een dagelijkse bekering, waarmee we de historische meningsverschillen en conflicten die het dienstwerk van de verzoening verhinderd hebben van ons afwerpen.

Hoewel het verleden niet veranderd kan worden, kan wàt er herinnerd wordt en hoé het wordt herinnerd wel veranderen.

We bidden voor de genezing van onze wonden en van de herinneringen die ons beeld van de ander blokkeren.

We verwerpen nadrukkelijk alle haat en geweld, in het verleden en heden, vooral wanneer uitgevoerd in de naam van religie. Vandaag horen we het gebod van God om alle strijd aan de kant te zetten. We erkennen dat we, bevrijd door genade, voorwaarts gaan naar de eenheid waartoe God ons steeds roept.

Voorbeden

(Aan te passen aan de locatie)

1/ Op 23 september riepen leden van Armeense Evangelische Kerken in Frankrijk op tot mobilisatie en gebed met betrekking tot de situatie in Armenië. Dit land heeft al enkele jaren te lijden onder spanningen met Turkije en Azerbeidzjan.

Heer, leid de politieke leiders van deze naties zodat hun inzet ten dienste staat van alle mensen en van het algemeen welzijn. We vertrouwen u in het bijzonder de christenen van Armenië toe om hun geloof en hun hoop te versterken.

2/ Op donderdag 27 oktober vond te Parijs de preview in het Frans plaats van de eerste aflevering van seizoen 2 van “The Chosen”. Deze serie, gebaseerd op het leven van Christus, heeft sinds de release veel mensen geraakt.

Dank u Heer voor dit initiatief om het Goede Nieuws te verkondigen. Zegen de acteurs en allen die naar deze films kijken, dat iedereen zich door U kan laten omvormen.

3/ Afgelopen maandag 31 oktober is het alweer 5 jaar geleden dat de herdenking van 500 jaar Reformatie plaatsvond in Lund, Zweden.

Dank u Heer voor heel de weg van verzoening die in de afgelopen eeuw is afgelegd tussen de kerken van de Reformatie en de katholieke kerk. Heer, onze geschiedenis is bezaaid met wonden maar ook met verzoening. Maak van ieder van ons actoren van vrede en verzoening.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 03 november 2022

Gebedsdienst in de verbondenheid met het Joodse volk

Het dagelijkse gebed in het leven van het volk Israël:  kracht geven aan Gods optreden in het universum

Tijdens zijn kinderjaren en z’n adolescentie neemt Jezus deel aan het gebed in de synagoge, waarbij zegening het essentiële element is, bij uitstek diepgeworteld. Jezus kwam voort uit een volk dat wist te bidden, terwijl de Hellenistische wereld de draak stak met het gebed of het nutteloos vond. In het Jodendom daarentegen worden mannen van jongs af aan getraind in het gebed.

Eigenlijk is bidden een werk van het hart. Zoals de mens de aarde bewerkt om voedsel te verkrijgen en zijn lichaam te voeden, zo voeden wij door het werk van het gebed onze geest.  Het idee van werk impliceert ook de deelname van mijn hele wezen, mijn gedachten, van mijn beleving,  en van mijn lichaam, en soms het wiegen van het lichaam tijdens het gebed. … Het Joodse gebed gaat dus over het versterken van Gods handelen in het universum, niet, zoals bij meer recente gebeden, over het ombuigen ervan in de richting van menselijke behoeften. Dit is de sleutel die de relatie tussen het universum en de mens bepaalt. Het belangrijkste dus  is bidden, het belangrijkste is zegenen.

     van Serge Jacquemus,
pastor van de Union de Prière te Charmes

Voorbeden

(Aan te passen aan de locatie)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “