GEBEDSDIENST
DONDERDAG 16 maart 2023
Tijdens de vastentijd beluisteren we dit jaar in onze gebedsdienst voor de eenheid dus Paul Couturier. Hij werd geboren in 1881 in Lyon, en werd in 1906 tot priester gewijd. Lange tijd leraar natuurwetenschappen en natuur- en scheikunde, kwam pas later zijn oecumenische roeping, en dit dankzij verschillende ontmoetingen. In 1936 organiseerde hij de eerste interkerkelijke geestelijke bijeenkomst (katholieken en protestanten) in het Zwitserse Erlenbach, waaruit in 1937 de “Groupe des Dombes” ontstond. Abbé Paul Couturier was de pionier van de geestelijke oecumene en de initiatiefnemer van de jaarlijkse Gebedsweek voor de Eenheid der Christenen, waarin gebeden wordt voor de eenheid “zoals Christus die wil en met de middelen die Hij wil”.
Hij stierf in Lyon op 24 maart 1953.
Van liefde naar waarheid
Het is zinloos te denken dat eerst eenheid van geest in de waarheid tot stand komt, en vervolgens de vereniging van de harten in liefde.
De waarheid wordt maar begrepen door een ziel die klaar is om haar te ontvangen, die zich althans er aan heeft overgegeven door een begin van verlangen en liefde, hoe onvolmaakt ook. Naastenliefde is voorbode van de waarheid. Het Woord is begonnen met naastenliefde en nederigheid van de incarnatie, zodat Hij in de “gedaante van een slaaf” de harten van mensen kon winnen, het enige middel dat Hij in staat achtte om in vrijheid het gehoor van hun geest te verkrijgen. […]
Wat de liefde betreft, moeten we krachtig tegenspreken dat die geen proces is, geen “vaardigheid”. Nee! Ze is een psychologische noodzaak. We gaan van liefde naar waarheid. Proberen het tegenovergestelde te doen is proberen een boom omgekeerd te planten. Persoonlijk en collectief, plukken wij waarheid uit de boom van de liefde; ze is de bloem of de vrucht van de liefde: liefde tot God (geeft persoonlijke waarheid), liefde tot de naaste in God (geeft collectieve waarheid).
uit : Pierre Michalon, L’abbé Paul Couturier,apôtre de l’unité des chrétiens,
Nouvelle Cité, coll. “Prier 15 jours”, 2003, pp. 66-67.
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters van St Sulpice
(aan te passen aan de plaats)
1 – Sinds enkele jaren organiseert de ‘Alliance Biblique Française’ (franse bijbelstichting) de ‘Maand van de Bijbel’ om belangstelling te wekken voor de Bijbel en de ontdekking ervan te bevorderen. Dit jaar staat daarbij solidariteit centraal.
Heer, wij presenteren U alle projecten die hier en daar in het kader van dit evenement ontstaan: dat zij bron van grotere broederlijkheid mogen zijn rond het Woord van God.
2 – De religieuze leiders van Frankrijk hebben op 9 maart een ontmoeting gehad met president Emmanuel Macron bij een diner, omtrent het debat over het levenseinde, in aanwezigheid van ministers, artsen en andere actoren in het debat, terwijl de Burgerconventie over dit onderwerp over een maand haar conclusies zal aanbrengen.
Zij herinneren eraan dat zij niet de enigen zijn die zich verzetten tegen de wetgeving inzake actieve stervenshulp.
Heer, wij bidden voor allen die beslissingen zullen nemen over het levenseinde, dat uw Geest hun geweten zal verlichten.
3 – In de Gemeenschap- en Kring-Chemin Neuf zijn een aantal gemengde interreligieuze of niet-katholieke echtparen teken van oecumene in het dagelijks leven.
Heer, dank u voor al wat zij bijdragen aan de christelijke eenheid; wij vertrouwen u hun weg toe, hun gezin, hun Kerk, geef hun de vreugde en de kracht om te blijven getuigen van de eenheid van uw Lichaam.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 09 maart 2023
Het gebed: een kosmische kracht
Uit : “Geestelijke oecumene. De geschriften van Paul Couturier”
Door te bidden worden we opgenomen in de kosmos.
Door te bidden worden we opgenomen in de Drie-eenheid.
Door te bidden worden we opgenomen in het scheppingshandelen.
Wij maken deel uit van dit scheppingshandelen, we worden erin meegenomen door het vertrouwen dat God van alle eeuwigheid in ons heeft gesteld. Het vertrouwen dat wij heel de menigvuldigheid van zijn schepping zullen terugvoeren tot Hem door het terugvloeien van de liefde, van onze liefde. Door ons gebed kan iets in de schepping vooruitgaan of mislukken. Voor een deel hebben wij dus het lukken of mislukken van de schepping in handen. We hebben dit in handen dankzij Gods vrije gave. Immers, Hij heeft ons “naar zijn beeld” gemaakt. Het gebed is dus een kosmische kracht. Ze verandert, ze wijzigt het aangezicht van de kosmos. Gebed draagt bij aan de ordening van chaos tot kosmos. De drie-ene God wil dus handelen doorheen ons, samen mét ons scheppen; en in ons kan Hij aanvangen met de eenheid te maken uit menigvuldigheid. Hij roept ons op om arbeiders te zijn, terwijl Hij in ons aanwezig is; en terwijl Christus in ons aanwezig is en in ons werkt door de heilige Geest, worden wij opgeroepen om te werken aan de voltooiing van alles in de Volheid van Christus.
Œcuménisme spirituel. Les écrits de l’abbé Paul Couturier.
Présentation et commentaire par Maurice Villain. Préface de S. B. Maximos IV. Casterman, Paris, 1963, p. 172
(Geestelijke oecumene. De geschriften van Paul Couturier. Presentatie en commentaar door Maurice Villain.
Voorwoord door zijne Heiligheid Maximos IV )
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters van de Abbaye des Dombes
(aan te passen aan de plaats)
1. De Wereldgebedsdag voor vrouwen, is sinds haar begin in 1887 in de Verenigde Staten, en wereldwijde oecumenische gebeurtenis geworden, waaraan meer dan 120 landen deelnemen. Dit jaar zijn het de vrouwen van Taiwan die uitnodigen tot deze oecumenische viering. Zij gebruiken de brief aan de Efeziërs (1:15-19) als uitgangspunt: “Uw geloof daagt mij uit”. In Bourg en Bresse, Frankrijk, werd op 4 maart een bijeenkomst georganiseerd door de Evangelische Kerk “Pierres Vivantes” waaraan ook de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk en de Rooms-Katholieke Kerk deelnamen.
Heer, wij vertrouwen u deze gebedsbeweging toe rond de plaats van de vrouw in de wereld en in de Kerk. Moge zij vruchten dragen van eenheid, moge de uitwisselingen die zij mogelijk heeft gemaakt aanleiding geven tot oecumenische vriendschappen.
2. Sinds enkele jaren ontvangt de Abbaye des Dombes “workaway” jongeren, die tijdens hun vakantie of tussenjaar een tijd van dienstbaarheid doormaken. Ze komen uit alle werelddelen. Ze zijn soms ongelovig of komen uit verschillende kerken. De abdij is voor hen vaak een kans om een andere Kerk te ontdekken en om samen te bidden.
Heer, wij bidden dat de broeders en zusters van de abdij mogen getuigen van de eenheid van uw Lichaam, dat zij in hun dagelijks leven de oecumene beleven. Wij bidden voor deze jongeren die U zoeken, dat hun verblijf in les Dombes geestelijke vruchten mag dragen die hen dichter bij U brengen.
3. Deze week herdachten de Joden hun koningin Esther bij het Poerim-feest. Zij hebben gevast op maandag, net zoals Esther voordat zij naar Ahasveros ging, en vierden dinsdag of woensdag vol vreugde de overwinning op hen die het volk wilden vernietigen, zoals Minister Haman.
Heer, wij bidden dat het antisemitisme, dat in zoveel delen van de wereld nog springlevend is, overwonnen mag worden en de vreugde van het U kennen sterker moge zijn.
4. Op 11 oktober 2022 heeft de bisschop van Belley-Ars, Mgr. Pascal Roland, om uiting te geven aan de eenheid van de katholieke kerk in zijn diocees, alle priesters van zijn diocees uitgenodigd om de liturgische hervorming uit te voeren waar paus Franciscus in zijn motu proprio ‘Traditionis custodes’ om vraagt.
De bisschop vermaande: “Subjectivisme, individualisme en consumentisme dreigen ons te verdelen, terwijl het dringend nodig is de Blijde Boodschap te verkondigen door het geven van een getuigenis van broederlijke verbondenheid.”
Heer, wij vertrouwen u dit bisdom toe met zijn verschillende tendensen binnen de katholieke Kerk. Geef elk de genade om te bidden voor christelijke eenheid en de kracht om bewerker van deze eenheid te zijn.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 02 maart 2023
Geroepen om wachters en boodschappers te zijn
Uit het boek “Betrekkingen tussen christenen en joden”
van de Fédération Protestante de France, Editions Olivetan, 2022
door Haïm Korsia , Opperrabbijn van Frankrijk
De teksten die onze gemeenschappelijke geschiedenis vormen, -buiten de Bijbel, wat reeds essentieel zou zijn- , fungeren als verbindingen die het mogelijk maken ons op een juiste afstand van elkaar te bevinden. Niet om ons te dwingen ons voortdurend op elkaar af te stemmen, maar om ons te verplichten er altijd bewust van te zijn waar de ander staat (…)
Wij, joden en christenen, zijn geroepen om zowel wachters als boodschappers te zijn, zoals die “wachters die de wacht houden in de nacht“, in Jesaja, 21. Want inderdaad, onze gemeenschappelijke gevoeligheid voor het statuut van alle minderheden, ons luisteren naar de bijbelse oproep om de vreemdeling lief te hebben “want jij was een vreemdeling in het land Egypte“, onze rol als doorgevers van geschiedenis en herinnering, zijn voor ons een plicht (…)
Onze onderlinge nabijheid, die in het dagelijks leven wordt beleefd, blijkt reeds uit onze respectieve benaderingen van de teksten. Als er één Torah is, leiden de verschillende lezingen ervan tot vele soorten jodendom, en hetzelfde geldt voor het protestantisme en haar variaties (…)
Het is veel gemakkelijker een waarheid te verkondigen, in dit geval die van de broederschap, dan haar waar te maken. Als vrijheid en gelijkheid relatief objectieve waarden zijn, dan is broederschap altijd te vervolmaken, omdat ze nooit een stand van zaken is maar een roeping.
Voorbeden
(en aan te passen aan de plaats)
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hun trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
Laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 23 februari 2023
Onzichtbare Klooster
Tijdens de vastentijd beluisteren we in de Gebedsdienst voor de Eenheid abbé Paul Couturier. Hij werd geboren in 1881 in Lyon, en in 1906 tot priester gewijd. Lange tijd was hij leraar natuurwetenschappen en natuur- en scheikunde. Zijn oecumenische roeping kwam pas later, als gevolg van verschillende ontmoetingen. In 1936 organiseerde hij de eerste interconfessionele bijeenkomst (katholieken en protestanten) in het Zwitserse Erlenbach, waaruit in 1937 de “Groupe des Dombes” ontstond. Abbé Paul Couturier werd pionier van de spirituele oecumene en initiatiefnemer van de jaarlijkse Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen, waarin gebeden wordt voor de eenheid “zoals Christus die wenst en met de middelen die Hij wenst”. Hij stierf in Lyon op 24 maart 1953.
Hier volgt wat hij schreef in 1944, in zijn visie op het “Onzichtbare Klooster“:
“Als elke donderdagavond, die een wekelijkse herdenking is van Witte Donderdag, een steeds grotere schare christenen van alle denominaties een immens netwerk zou vormen dat de aarde omcirkelt, als een enorm onzichtbaar klooster waar allen worden opgenomen in het gebed van Christus om Eenheid, zou dit dan niet een dageraad zijn van christelijke eenheid die over de wereld zou opgaan?”
“Is het niet deze houding van oprechte, diepe, vurige geestelijke ijver waarop de Vader wacht om zichtbare Eenheid tot stand te brengen?”
“Dit onzichtbare klooster van de Eenheid bestaat uit al die zielen aan wie de Heilige Geest door een intieme kennis de pijnlijke toestand van de scheiding tussen de christenen heeft kunnen laten inzien, omdat zij getracht hebben zich werkelijk open te stellen voor zijn vuur en daardoor voor zijn licht, en bij wie deze kennis een permanent lijden heeft teweeggebracht, dat oproept om trouw te zijn aan gebed en door boetedoening…”
“De naam klooster is passend voor dit geheel, want deze menigte brengt hetzelfde lijden, dezelfde verlangens, dezelfde zorgen, dezelfde geestelijke activiteit, dezelfde doelstellingen uit alle naties samen in het hart van Christus…”
“Het klooster-slot is dan niets anders dan de inwoning in Christus die bidt om eenheid. Deze christenen hebben zich, door de aantrekkingskracht van de Heilige Geest, toegewijd aan het harde werk voor de Eenheid…”.
“Bewogen door hetzelfde verlangen, hetzelfde lijden, dezelfde vlam en dezelfde vurige smeekbede, leven zij verenigd in Christus, verborgen in Gods geheimenis…”.
“Zij hebben ervaren dat God christenen verenigt in éénzelfde liefde alvorens hen te verenigen in éénzelfde geloof.”
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters op de Filippijnen
(aan te passen aan de plaats)
1. Op de Filippijnen zijn de kerkleiders zich al bewust geworden van de nood aan oecumene, maar nog niet de doorsnee-katholieken. Eigenlijk staan katholieken zeer wantrouwend tegenover protestanten en evangelische christenen.
Heer, wij bidden voor de verschillende christelijke kerken in de Filippijnen, Zuid-Korea, China en andere delen van Azië, dat zij hun wantrouwen en angsten achter zich laten, en een oprechte en eerlijke dialoog mogen aangaan, die leidt tot wederzijdse erkenning en vergeving om samen in vrede op weg te gaan.
2. Hoewel de meerderheid van de Filippino’s katholiek is, ervaren velen van hen vaak agressief gedrag van “wedergeboren” christenen, die leden werven of traditionele katholieke praktijken en geloof aanvallen.
Heer, wij bidden voor christenen van verschillende denominaties en achtergronden: dat zij de rijkdom van hun respectieve tradities en manieren om U te aanbidden mogen ontdekken, en dat zij tot respect en erkenning van elkaar mogen komen, om samen in vrede op weg te gaan.
3. Zoals in veel landen van de wereld ervaren sommige Filippino’s armoede en sociale uitsluiting; verschillen tussen arm en rijk worden groter, ook al wonen ze naast elkaar en delen ze hetzelfde christelijk geloof.
Heer, wij bidden dat de verschillende christelijke kerken mogen samenwerken voor armen en sociaal uitgeslotenen, door gemeenschap-ontwikkelende projecten uit te bouwen, en door te getuigen hoe christenen kunnen samenwerken om de situatie van armen en kwetsbaren in de samenleving te verbeteren.
4. “Vanuit de diepten roep ik tot U: Heer, hoor mijn aanroep! Laat uw oor aandacht hebben voor de roep van mijn gebed! (Psalm 130:1)
Heer, we bidden voor de mensen die het slachtoffer zijn van oorlog, in het bijzonder het Oekraïense volk dat al bijna een jaar lijdt onder de invasie van hun grondgebied door Russische troepen.
Moge uw Geest van gerechtigheid en vrede de autoriteiten verlichten die beslissingen moeten nemen…
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 16 februari 2023
De heilige Geest maakt eenheid
Uit de toespraak van p. Franciszek Blachnicki, uitgesproken in de School voor Apostolaat, bij de ‘Oasis voor Nieuw Leven’ van de 1e graad voor volwassenen op 6 juli 1981 in Krościenko
De Kerk kan zich steeds bevinden voor een dùbbele dreiging. Deze ligt altijd in één uiterste, in één vooroordeel. Wanneer er twee dingen zijn, dan is er een alternatief, dan is er altijd de mogelijkheid zich te beperken tot één van deze elementen. Sommigen zullen zeggen dat dit en alleen dit waar is, en anderen alleen dat.
Toch zijn beide waar, maar men moet een perspectief nemen van een zekere volheid, van een zekere integraliteit. Zulk vermogen om alles volledig te vatten, in een organische volheid, is een bijzondere gave van de heilige Geest, want de heilige Geest is de Geest van het leven, en het leven draait altijd om volheid, harmonie, synthese.
Zij die werkelijk door de Heilige Geest worden geleid, zullen dus het vermogen hebben om verschillende dingen die ver van elkaar lijken te staan, misschien zelfs tegenstrijdig zijn,.. om deze te combineren, en tot een meer hoogstaande synthese, tot volheid, te brengen. Er dient een zekere harmonie te zijn, een zeker evenwicht tussen alle elementen, alleen dan is er het ware leven dat van de Heilige Geest uitgaat.
F. Blachnicki, Eenheid en Diakonie, Krakau 2009, Uitgeverij Light and Life, blz. 136.
Voorbeden
opgesteld door onze broeders en zusters in Polen
(aan te passen aan de plaats)
1. Er is een jaar verstreken sinds Rusland Oekraïne binnenviel, in een oorlogsconflict dat christelijke broeders tegen elkaar opzet.
Heer, wij vragen u om moedige mensen op te wekken om een einde te maken aan deze broederoorlog, om de voorwaarden te vinden voor een rechtvaardige en duurzame vrede. Wij vragen u dat christenen van verschillende confessies, in het
bijzonder de gelovigen van de orthodoxe en Grieks-katholieke kerken met hun patriarchen, uw instrumenten van verzoening mogen zijn.
2. De opvang in Polen van vluchtelingen uit Oekraïne, hun integratie in het leven van het land, het werken aan hun waardigheid en zelfstandig functio-neren, is een zaak van zorg voor alle kerken. De afgelopen maanden hebben de Poolse Oecumenische Raad en het Pools Christelijk Forum conferenties georganiseerd waar wetenschappelijke en pastorale standpunten werden gecombineerd en ervaringen werden uitgewisseld.
Wij vragen u, Heer, om de Polen bereid te houden tot delen en hun harten te openen voor vluchtelingen. En we vertrouwen U de Oekraïense vluchtelingen toe, opdat zij de genade krijgen om samen met het Poolse volk een gemeenschappelijk huis op te bouwen.
3. Het afgelopen jaar bracht veel goede ervaringen in Polen, waarbij katholieken en evangelosche christenen, waaronder soms voormalige leden van de roomskatholieke kerk, samengebracht werden de conferentie “Hoog-tijd”, een gezamelijk bezoek aan paus Franciscus, evangelisatieconferenties die gezamenlijk door christenen van verschillende denominaties werden georganiseerd.
Wij vragen u, Heer, om uw werk te versterken van het samenbrengen en verzoenen van uw volgelingen die verlangen naar vernieuwing van uw Lichaam en opwekking in de Heilige Geest.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 09 februari 2023
Mogen allen één zijn, opdat de wereld gelove…
In de loop van de geschiedenis raakten de volgelingen van Christus verdeeld, gescheiden en met elkaar in strijd. Op 24 augustus herdachten we in Nantes de 450e verjaardag van de massamoord op Sint-Bartholomeusdag. Dit was zeker een gelegenheid om onze zonde te erkennen en om vergeving te vragen, maar vooral om te danken voor de prachtige weg van dialoog die sinds het begin van de 20e eeuw, en vooral sinds het Tweede Vaticaans Concilie, is ingeslagen. Dankzij het Concilie zijn de wegen naar een hervonden eenheid tussen de kerken geopend.
Het is waar dat we nog onderweg zijn, en we kunnen het gevoel hebben dat we niet echt snel vooruitgaan… Maar we boeken vooruitgang en we weten nu dat oecumene niet het zoeken is naar de kleinste gemene deler van eenheid, noch de onderdanigheid van de een aan de ander.
Oecumene betekent verbondenheid tussen onze kerken om de ander te kunnen erkennen als een geschenk en niet als een concurrent.
Ze is het verwelkomen van de ander als een uitnodiging om het eigen geloof te verdiepen in het licht van dat van de ander, in eenzelfde belijdenis van de Naam van God, Vader, Zoon en Heilige Geest.
Het is broederschap met de ander op de werven van onze wereld waar de leerlingen van Christus worden verwacht: werven van solidariteit en vrede, van dialoog, van een perspectief van zingeving – wat onze tijdgenoten zo pijnlijk missen- , al deze werven waarop Christus handelde, en die de geboorte van het Volk van de Hoop mogelijk maakten, door de adem van de Geest.
Uittreksel uit de pastorale brief van Mgr. Laurent Percerou,
bisschop van Nantes, november 2022
Voorbeden
voorbereid door de novicen van Chemin Neuf in Melleray
(aan te passen aan de plaats)
1. Op 21 januari ll., tijdens de Week van Gebed voor de Eenheid, organiseerde de parochie van Sainte-Marie de Belle-Beille in Angers een oecumenische viering. Maar deze bijeenkomst werd onderbroken door jonge traditionalistische katholieken, die zich ertegen kwamen verzetten door “Weesgegroetjes” te zingen.
Heer, wij vertrouwen U de verschillende Kerken in Angers toe, en hun onderlinge eenheid. We vertrouwen u ook deze vijftien jonge mensen toe: zegen hen en geef dat zij sereniteit van hart vinden.
2. De bisschop van Nantes, Mgr. Percerou, bezocht de novicen van de communiteit Chemin Neuf in Melleray om bij hen te getuigen. Hij noemde verschillende werken van solidariteit van het bisdom Nantes, in samenwerking met lokale kerken van verschillende denominaties.
Heer, we vertrouwen U toe elk van deze kerken en hun gezamenlijke projecten rond sociale rechtvaardigheid. Kom, zegen hen en zend uw Heilige Geest om hen te leiden.
3. “Ach, hoe zoet, hoe weldadig is het voor broeders om samen te wonen” (Ps 132).
Heer, zend uw Heilige Geest in onze harten: moge Hij ons laten branden van het verlangen om alles te overwinnen wat ons van elkaar scheidt; moge Hij de ogen van ons hart openen zodat we onszelf kunnen herkennen als verenigd in Christus, voorbij onze eigen wonden.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 02 februari 2023
De joodse wortels van het christendom
Na het Tweede Vaticaans Concilie werd de Kerk, beetje bij beetje, en zonder iets van haar eigenheid te verliezen, zich ervan bewust dat ze des te meer jong groen voortbrengt als ze leeft vanuit haar Joodse wortels. Het voortbestaan van het Joodse volk brengt voor de Kerk niet alleen een probleem met zich mee van een te verbeteren externe verhouding, maar ook een intern probleem dat haar eigen zelfverstaan raakt. Is deze verhouding, die alleen als een serene spanning kan worden ervaren, niet juist een van de elementen van de dynamiek van de heilsgeschiedenis? Net als in de parabel herinnert ze ons eraan dat geen van de twee zonen beslag kan leggen op de hele erfenis: ieder is, zonder jaloersheid, voor de ander getuige van het geschenk van de onvoorwaardelijke barmhartigheid van de Vader…
Maar wie de dialoog tussen de zonen van Abraham bepleiten, hebben daarom niet minder gelijk. De hier voorgestelde reflectie over de joodse wortels van het christendom is bedoeld om de uitverkiezing van het volk van Israël en de goedgunstigheid van God in herinnering te brengen. Deze reflectie maakt niets nieuw, maar maakt deel uit van een lange traditie omdat Origenes in de 3e eeuw de joodse lezing van het Hooglied al kende, en Hiëronymus in de volgende eeuw in dialoog ging met Rabbi Bar Hanina van Bethlehem. Als het miskennen van de Schrift hetzelfde is als het miskennen van Christus, is het miskennen van de joodse wortels van het christendom te vergelijken met het blootstellen aan de verleiding van Marcion die de God van het Eerste Testament tegenover die van het Nieuwe Verbond stelde. De Kerk leeft vanuit haar wortels.
Uit “De menswording”
door Frédéric MANNS- 2006
Voorbeden
(en aan te passen aan de plaats)
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hun trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
Laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 26 januari 2023
Het leven als gedoopte is een roeping van liefde
De christen is dus een Godszoeker die al zijn of haar krachten wil wijden aan het
zich eigen maken van Gods liefdevolle blik, om te handelen naar de opvattingen
van Hem die Christus ons leerde Vader te noemen. Maar wat houdt liefhebben
dan in voor de christen? De uitspraak van Christus’ “heb elkaar lief” eindigt met
“… zoals ik jullie heb liefgehad”. Het werkelijke eindpunt echter van Christus’
manier van liefhebben was het kruis op Golgotha, echt een “waanzinnig
schrikbeeld” voor mannen en vrouwen die vandaag de dag luidkeels hun
opstandigheid uiten bij de geringste ervaring van lijden. Liefhebben ‘zoals
Christus’ deed, kan niet worden beleefd of gedacht zonder de uitdrukking van
vergeving, die ermee verbonden is als de andere kant van dezelfde munt.
De geest van heldhaftigheid, die de ouderen ertoe bracht hun leven in te richten
in het licht van een horizon van heiligheid, lijkt achterhaald en verouderd voor
onze technologische en elektronische beschaving, met de overwaardering van
zovele genoegens die de wereld overspoelen. […] Voelen dat de ander ànders is
en zich niet altijd leent voor de uitdrukking van mijn gevoelens van liefde, is nog
het minste leed in deze zaak. Een liefde zonder te lijden, omwille van het loutere
feit dat men een wezen liefheeft dat anders en vrij is, heeft weinig betekenis.
Abbé Jean-Pierre NINGAINA
La morale dans l’Eglise catholique en Afrique – Aux croisements de l’agir chrétien
dans la traversée des coutumes traditionnelles du Tchad, P. 138.
Voorbeden
Opgesteld door onze broeders en zusters in Tsjaad
(Aan te passen aan de plaats)
1-De Anglicaanse Kerk in Tsjaad beleefde een grote gebeurtenis op zaterdag 21
januari 2023. In Ndjamena werden door aartsbisschop Samy Fawzy Shahata van
de Anglicaanse Kerk van Egypte twee diakens zijn tot priester gewijd. Bij die
gelegenheid werd deze aartsbisschop in het katholieke aartsbisdom verwelkomd
door aartsbisschop Edmond Djitangar, aartsbisschop van Ndjamena.
Heer, we bidden dat deze broederlijkheid tussen de katholieke kerk en
anglicaanse kerk een open deur zal zijn voor christelijke eenheid in Tsjaad.
2- Op 20 oktober 2022 waren er in heel Tsjaad demonstraties die tot bloedige
botsingen leidden. Hierna riepen de katholieke bisschoppen op tot vrede en
dialoog. Op 6 januari 2023 werden zij in Ndjamena ontvangen door de
overgangspresident om het thema “samen onderweg in waarheid” te bespreken.
Heer, wij bidden u, dat deze stap tussen de katholieke kerk en de zittende regering
een dialoog op gang brengt en bijdraagt tot de eenheid van het volk van Tchaad.
3-In het gezondheidscentrum en de school van de gemeenschap Chemin Neuf in
Ku Jericho start elke dag met gebed. Omdat we uit verschillende kerken komen,
stelt dit dagelijkse gebed ons in staat om te groeien in broederlijkheid en om ons
meer samen in te zetten voor de plaatselijke bevolking.
Heer, dank u voor dit kleine begin. Wij bidden voor al die plaatsen waar christenen
van verschillende kerken elkaar ontmoeten, samen werken en één van hart tot U
bidden. Vermenigvuldig zulke initiatieven van dialoog en samenwerking, zodat
deze weg van eenheid in de harten kan ontkiemen en meer weerklank vindt in
Tsjaad.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 12 januari 2023
Lofzang met twee stemmen
God heeft het niet zo gewild en het heeft het Hem ook niet behaagd,
dat er in het concert maar één stem zou zijn.
Het heeft zijn wijsheid niet behaagd,
noch zijn instemming.
Hij wou niet met één stem geprezen worden. Door éen enkel koor
overwonnen worden.
Maar net als in een kerk op het platteland zijn er meerdere stemmen
Die God loven.
Bijvoorbeeld mannen en vrouwen. Of mannen en kinderen.
Dus in de hemel was het aangenaam, beviel het zijn wijsheid.
En zijn instemming.
Om geprezen te worden, om toegezongen te worden,
En door twee stemmen gewonnen te worden.
Door twee talen, door twee koren.
Door wie rechtvaardig was en door wie zondaar was.
Opdat Rechtvaardigheid stap voor stap zich zou terugtreden
ten voordele van Barmhartigheid.
En opdat Barmhartigheid moge voortgang maken.
En opdat Barmhartigheid moge winnen.
Immers, indien er enkel Rechtvaardigheid zou zijn
en indien Barmhartigheid zich hierin niet mengde,
Wie zou er dan gered worden?
Charles Péguy, Porche du mystère de la deuxième vertu,
(over het mysterie van de tweede deugd)
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters van het Studium de Chartres
Aan te passen aan de plaats
1. Van 18 tot 25 januari vindt de Gebedsweek voor de eenheid onder de christenen plaats, met als thema “Leer goed te doen, zoek gerechtigheid” (Jesaja 1:17). Bij de vele vieringen, organiseert de gemeenschap Chemin Neuf op woensdag 18 januari een internationale avond van aanbidding; en in Chartres wordt de week gevolgd door een “Weg van het Licht”, een reis van drie avonden onder leiding van een Baptisten pastor, in de kathedraal van Chartres.
Heer, wij danken u voor de Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen en voor de kans die deze ons elk jaar biedt om vooruit te gaan in de relaties met deze kerken. Wij vertrouwen u alle vieringen en bijeenkomsten toe die zullen plaatsvinden, opdat zij het verlangen mogen wekken om samen te werken aan gerechtigheid om ons heen.
2. “Manifestaties van goede gevoelens volstaan niet […] er zijn concrete gebaren nodig die de ziel doordringen en het geweten beroeren”, verklaarde paus Benedictus XVI in 2005.
Dank u Heer voor zijn leven in dienst van uw woord en voor zijn inzet voor de oecumenische dialoog. Wij bidden voor allen die uw Kerk dienen: versterk hen in hun bedieningen en vernieuw hen in het luisteren naar uw Geest van eenheid.
Wij vertrouwen in het bijzonder aan u toe ds. Jerry Pillay, die recent aan het hoofd kwam van de leiding van de Wereldraad van Kerken.
3. Christenen wereldwijd hebben uw komen onder ons gevierd.
Heer, wij vertrouwen U toe alle plaatsen die hopen op uw vrede.
Geef uw troost bij het begin van dit jaar aan allen die lijden onder conflicten;
geef kracht aan wie werken aan dialoog en verzoening;
en leid ons op de weg ten leven.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 05 januari 2023
De joodse wortels van het christendom
“Toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God ons zijn Zoon, geboren uit een vrouw … opdat wij zijn kinderen zouden worden ” (Gal 4:4-5). Wil God zijn volk bezoeken, dan dient zijn volk en de hele mensheid klaar te zijn om Hem te ontvangen. De incarnatie zou niet op eender welk moment mogelijk zijn geweest. De Bijbel hecht terecht groot belang aan de notie van tijd, van kairos, voor de komst van de Verlosser…
De Joden hadden het Hebreeuwse woord Shekinah gekozen om de aanwezigheid van God in de Tempel aan te geven. Het evangelie van Johannes toont de vervulling van deze term in het Griekse werkwoord eskênosen (“hij heeft zijn tent onder ons opgeslagen”). De klank-associatie tussen deze twee termen is opvallend. Toen de Heer in de wereld kwam, wist Hij dat Hij zou lijden en sterven door toedoen van mensen. De aankondiging van zijn Passie was voorspeld door de profeten. Maar de komst van de Messias was een uniek en verrassend gebeuren. De oudste liturgie stelt deze interventie in het licht van Israëls herinnering en de continuïteit van Gods plan. God is trouw aan zijn beloften. De aankondiging van het heil wordt eerst gedaan aan het volk van de belofte. God treedt de mensengeschiedenis binnen om zijn eigen leven aan hen mee te delen.
De incarnatie geeft niet aan God een zoon, maar openbaart aan de wereld de eeuwige Zoon. Ze laat ons in God een leven van relatie zien, een mededeling van leven. Het doel van God is om aan gelovigen de mogelijkheid te bieden zijn eigen mysterie binnen te gaan. De gave van de Zoon aan de wereld brengt ons in het hart van Gods leven.
Uit “De menswording”
door Frédéric MANNS- 2006, p.37-38
Voorbeden
(en aan te passen aan de plaats)
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hun trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
Laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “