GEBEDSDIENST
DONDERDAG 12 mei 2022
Toebehoren aan de Geest van de Kerk
door Eberhard Arnold
Wat is het echte leven dat we zouden moeten leiden? Meer nog, wat is ‘leven’? Een lichaam is levend wanneer organen en functies bestaan in een besef van eenheid: de een voor de ander en ten dienste van het hele lichaam. Er is ‘leven’ wanneer deze eenheid haar samenhang en dynamiek vertolkt. Leven komt alleen voort uit wat levend is. Nieuw leven zal alleen verschijnen waar al leven bestaat. Maar het leven is onlosmakelijk verbonden met eenheid: eenheid in beweging, eenheid in verscheidenheid, eenheid van bewustzijn, eenheid van willen, voelen, denken. Het leven is organische eenheid, eenheid van bewustzijn, lichamelijke eenheid. En een mens kan enkel leven binnen een mensheid die verenigd is. De mensheid is één in zoverre ze wordt geleid en wordt gestuurd door één enkele gemeenschappelijke ziel, eenzelfde gemeenschapszin, dankzij dewelke ieder zich inzet voor elkeen en elk voor allen werkt.
Om een gemeenschap te willen, moet je de geest van gemeenschap willen. […] Ik geloof enkel in een gemeenschap die in de Geest gelooft: de gemeenschap waarvan de gemeenschappelijke ziel de heilige Geest is. In de Geest vindt de Kerk unanimiteit en eenheid. In de Geest is de Kerk rijk, vervuld van gaven, kracht, vele verwezenlijkingen.
[…] We moeten onze handen beschikbaar, open en vrij houden om ons aan het werk te zetten in de Kerk. Alleen op deze voorwaarde kunnen we een gemeenschap vormen en behoren tot de Geest van de Kerk.
Wanneer we in dit mysterie binnengaan, begrijpen we hoeveel deze boodschap ja zegt aan het leven. Het is geen kwestie van aan jezelf te sterven om aan jezelf te sterven. Het is een kwestie van loslaten met het oog op een nieuwe geboorte. Het gaat over het loslaten van illusies om bij de werkelijkheid uit te komen, het gaat er om je af te keren van wat er niet toe doet om te bereiken wat essentieel is.
Het is een vuur dat naar deze wereld zal komen;
een netwerk van heilige lichten,
van levende organische cellen.
uit: ‘Salt and Light’ van Eberhard Arnold (1883 – 1935,
Duitse protestantse theoloog), 2017,
Plough Publishing House, pp. 108-110
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters in Duitsland
(Aan te passen aan de locatie)
In verbondenheid met onze broeders en zusters in Duitsland en in het diepe verlangen naar eenheid tussen onze kerken, wenden we ons tot U, Heer, en bidden U.
1/ De oorlog in Oekraïne openbaart de scheur in uw lichaam en dit door de verdeeldheid tussen de Patriarchaten van de Orthodoxe Kerk, in het bijzonder tussen het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel en het Patriarchaat van Moskou. Christenen in Oekraïne en Rusland lijden onder deze situatie.
Heer, in deze paastijd, wanneer de liturgie ons helpt om te mediteren over de kracht van uw heilige Geest die in uw Kerk aan het werk is, vragen wij u om vergeving voor onze medeplichtigheid aan de krachten van verdeeldheid en haat en vragen wij u om onze gebaren en woorden te inspireren zodat ze verzoening en vrede onder christenen bespoedigen.
2/ Van 31 augustus tot 8 september 2022 zal de 11e Vergadering van de Oecumenische Raad van Kerken doorgaan in Karlsruhe, Duitsland. Het thema voor dit gebeuren is: “De liefde van Christus leidt de wereld naar verzoening en eenheid”. Het is de grootste en meest diverse bijeenkomst van kerken ter wereld.
Heer, moge deze bijeenkomst een betekenisvolle en profetische stap zijn op onze weg naar zichtbare Eenheid in uw lichaam, dankzij de bijdragen van de verschillende kerken en de persoonlijke ervaringen die deelnemers van over de hele wereld bij deze gelegenheid zullen hebben.
3/ Na de publicatie van het “rapport over het seksueel misbruik van minderjarigen door priesters, diakens en religieuzen”, heeft de Bisschoppenconferentie van Duitsland in maart 2019 een “synodale weg” opgestart samen met het ‘ Zentralkomittee der deutschen Katholiken’ ( de Vergadering van Katholieken in Duitsland ) en dit om antwoorden te ontwikkelen op de crisissituatie die de kerk doormaakt en om het christelijke getuigenis te versterken. Bij deze gelegenheid deed zich een zeer sterke polarisering voor in de Kerk. Sommigen spreken van een informeel schisma met Rome.
Heer, we bidden voor de katholieke kerk in Duitsland en al haar geledingen. Bescherm haar tegen de verleiding van trots en verdeeldheid. Mogen de gevoerde discussies de Eenheid dienen en niet de verdeeldheid, de hoop voeden en niet de frustratie. Schenk uw Geest van gematigheid, eenheid en verzoening.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 05 mei 2022
Een wereld zonder het Joodse volk is een wereld zonder de God van Israël
door Abraham Heschel
“Ik spreek als lid van een gemeenschap waarvan Abraham de stichter was, en de naam van mijn rabbijn is Mozes.
Ik spreek als een man die Warschau, zijn geboortestad, heeft kunnen verlaten amper zes weken voor het begin van de rampspoed. Mijn bestemming was New York, ze had Auschwitz of Treblinka kunnen worden. Brandhout ben ik, ontrukt aan het vuur waarin mijn volk is omgekomen. Brandhout ontrukt aan het vuur van Satans altaar, waarop miljoenen mensen werden uitgeroeid tot meerdere eer en glorie van de Boze, het altaar waarop nog zoveel andere dingen werden verteerd: het beeld van God in zovele mensen, het geloof van zovele mensen in een God van rechtvaardigheid en mededogen, en een groot deel van de geheime en aantrekkelijke kracht van de Bijbel, gekoesterd in de harten van de mensen gedurende bijna 2.000 jaar.
“Een christen moet beseffen dat een wereld zonder Israël [in de zin van het Joodse volk] een wereld zonder de God van Israël zou zijn. Anderzijds heeft een Jood de essentiële rol van het christendom te erkennen in het goddelijke verlossingsplan van de gehele mensheid.”
Abraham Heschel werd geboren in 1907 en stierf in 1972. Hij was rabbijn en filosoof.
Hij was een pionier voor de dialoog binnen het jodendom, vertegenwoordigde het jodendom
op het tweede Vaticaans Concilie in bijzondere verbondenheid met kardinaal Bea
en ondernam een poging om de dialoog tussen jodendom en islam te herstarten.
Voorbeden
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte : voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hun trouw aan uw verbond.
4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
Laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 28 april 2022
Neen tegen het compromis en tegen duisternis!
door Eberhard Arnold
Liefde zonder compromissen – het moet worden benadrukt – staat niet gelijk met weekheid, zwakheid of de weigering om te strijden. Integendeel, wie absoluut vrede wil, moet de strijd aangaan met alle geestelijke machten die zich verzetten tegen vrede en liefde. Deze strijd betekent evenwel niet dat men kwaad berokkent of doodt. Want het is niemand toegestaan over zijn naaste te oordelen en te verklaren dat hij volkomen slecht is, volledig verworpen is en de dood verdient. De geestelijke strijd tegen alles in onszelf en in anderen dat ingaat tegen het leven, dat destructief is, schadelijk voor de gemeenschap en tegen God is, is er niet minder ruw om.
Een mens, die doordrongen is van leven en liefde, is een strijder. Hij is nooit hard voor zijn naaste; maar wanneer de hartstocht van een vurige liefde hem, zoals een vulkaan, ertoe drijft om de strijd aan te binden tegen het kwaad dat hij in zichzelf, in anderen en in de maatschappij ontdekt, kan dit worden uitgelegd als hardheid. Zijn strijd is zowel een privéaangelegenheid die alleen in de beslotenheid van zijn persoonlijke relatie met God kan worden gevoerd, als een publieke aangelegenheid die tegenover alle maatschappelijke kwesties tot uitdrukking moet komen in een resoluut verzet tegen al wat in de menselijke verhoudingen door kwaad wordt gekenmerkt.
Uittreksel uit : Zout en Licht door Eberhard Arnold (1883 – 1935),
Duits protestants theoloog), 2017, Uitgeverij Plough, p. 51-52
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters van Abbaye des Dombes.
(Aan te passen aan de plaats)
In verbondenheid met onze broeders en zusters van Abbaye des Dombes en met een diep verlangen naar eenheid tussen onze Kerken, wenden wij ons tot U, Heer, en wij bidden tot U.
1/ Gelovigen van de orthodoxe kerken hebben afgelopen zondag Pasen gevierd, soms in een klimaat van grote spanning en leed.
Heer, geef dat onze orthodoxe broeders en zusters overal – en vooral in Oekraïne, Jeruzalem, Rusland, Libanon – zich verbonden weten door uw aanwezigheid en door de vreugde van de verrijzenis. Met hen, bidden wij tot u.
2/ Verschillende broeders en zusters van de gemeenschap Chemin Neuf in de Abdij van les Dombes, hebben familie in andere christelijke kerken: zij zijn afkomstig uit de Lutherse Kerk in Letland, de Doopsgezinde Kerk in Benin en Frankrijk, de Evangelische Kerk in Burundi, of uit de Hervormde Kerk en de Assemblies of God in Tsjechië en Hongarije, de Verenigde Methodistische Kerk in Ivoorkust en de Grieks-katholieke Kerk in Hongarije.
Heer, aan U vertrouwen wij alle gezinnen toe waarvan leden tot verschillende kerken behoren. In deze Paastijd zegt U ons opnieuw: “Vrede zij met U”! Mogen de wegen van vrede, eenheid en verzoening zich tussen ons blijven openen. Met hen bidden we tot u.
3/ Vorige week startte in Zwitserland de ignatiaanse 30-daagse retraite van de Geestelijke Oefeningen voor de gemeenschap Chemin Neuf. Zoals elk jaar brengt de retraite mensen samen uit vele landen en uit verschillende christelijke geloofsovertuigingen. Onder hen zijn er 6 die een vormingsjaar afronden met de Anglicaanse gemeenschap van Saint Anselm in Lambeth Palace, London.
Heer, moge deze bijzondere tijd met U voor ieder van hen een gelegenheid zijn om verder te gaan op de weg van eenheid en broederschap tussen onze kerken. Met hen bidden we.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 07 april 2022
Neem en eet, dit is Mijn lichaam
door p. Raniero Cantalamessa
Vanuit ritueel en liturgisch oogpunt hebben we vandaag een nieuwe bron die de kerkvaders en de middeleeuwse kerkleraren niet hadden. De nieuwe bron die tot onze beschikking staat, is de toenadering tussen christenen en joden. Vanaf de vroegste dagen van de kerk hebben verschillende historische factoren ertoe geleid dat het verschil tussen het christendom en het jodendom werd geaccentueerd, tot op het punt dat ze zich tegen elkaar afgezet hebben, zoals reeds bij Ignatius van Antiochië het geval was. Zich onderscheiden van de Joden – in de keuze van de Paasdatum, van vastendagen en vele andere dingen – wordt een soort scharnierbegrip. Een aanklacht die vaak tegen tegenstanders en ketters wordt geuit, is die van het ‘judaïseren’.
De tragedie van het Joodse volk en het nieuwe klimaat van dialoog met het Jodendom, geïnitieerd door het Tweede Vaticaans Concilie, maakten een beter begrip mogelijk van de Joodse matrix van de Eucharistie. Net zoals men het christelijke Pasen niet kan begrijpen als men het niet beschouwt als de vervulling van wat het Joodse Pascha voorafbeeldde, zo kan men de Eucharistie niet volledig begrijpen als men haar niet beschouwt als de vervulling van wat de Joden deden en zegden tijdens hun rituele maaltijd.
De eerste naam waarmee de Eucharistie in het Nieuwe Testament door Paulus wordt aangeduid, is die van “het Avondmaal” (1 Kor 11, 20), met een duidelijke verwijzing naar de Joodse maaltijd waarvan ze zich onderscheidt door het geloof in Jezus. De Eucharistie is het sacrament van continuïteit tussen het Oude en Nieuwe Testament, tussen het jodendom en het christendom.
Aan het begin van de maaltijd nam ieder om de beurt een beker wijn in de hand en, alvorens het naar de lippen te brengen, herhaalde men een zegen die de huidige liturgie ons bijna letterlijk laat herhalen op het moment van het offertorium: “Gezegend zijt Gij, Heer onze God, Koning der eeuwen, die ons deze vrucht van de wijnstok hebt gegeven”. Maar de maaltijd begon officieel pas wanneer de vader van het gezin, of het hoofd van de gemeenschap, het brood had gebroken dat aan de gasten moest worden uitgedeeld. En zo ook neemt Jezus het brood, spreekt de zegen, breekt het en deelt het uit, zeggende: “Dit is mijn lichaam dat voor u is overgegeven”. En aldus wordt het ritueel – dat slechts een voorbereiding was – hier werkelijkheid.
Tweede vastenpreek van pater Raniero Cantalamessa, Rome, maart 2022
Voorbeden
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 31 maart 2022
Open je hart
door p. Michel Evdokimov
“De kerk is één”, zei een 19e-eeuwse Russische theoloog. Eén, want het lichaam van Christus is ondeelbaar. Er is dus maar één lichaam, maar het is verscheurd, en de hele wereld lijdt, zonder het te weten, onder deze wonde. Afgezien van de theologische discussies, die altijd noodzakelijk zijn aangezien de Bijbel ons vraagt om een ”intelligent” hart te hebben, moeten we de weg vinden naar ons gemeenschappelijke hart. Dit gemeenschappelijke hart heeft Christus getoond in zijn dood uit liefde voor alle mensen, en in zijn opstanding door zijn overwinning op de machten van de duisternis. “Het hart openen”, zou dit dan niet betekenen om in gemeenschap te treden met alle leerlingen van Christus, misschien zelfs met de gelovigen van alle godsdiensten, en misschien ook met alle mensen, om de wonden te helen van de verscheurdheid waaraan de wereld zo lijdt?
Fragment : Michel Evdokimov, ‘Ouvrir son cœur’ (Open je hart),
Desclée De Brouwer, 2004, pp. 151
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters uit Nantes.
In eenheid met onze broeders en zusters van Nantes en in het diepe verlangen naar eenheid tussen onze kerken, wenden we ons tot U, Heer, en bidden we tot U.
Voorbede-zang
1/ Een vijftig-tal mensen van alle leeftijden en alle situaties volgen momenteel de Alpha-cursus die plaatsvindt binnen de pastorale zone St. Donatien, St. François de Sales en St. Elisabeth in Nantes, die recent werd toevertrouwd aan de Gemeenschap Chemin Neuf. We prijzen U Heer voor dit prachtige traject, ontvangen van onze Anglicaanse broeders en we prijzen U voor elk leven dat omgevormd werd door de ontmoeting met Jezus Christus.
Wij vertrouwen U, Heer, de deelnemers toe aan deze cursus en aan alle Alpha-cursussen die momenteel plaatsvinden, in de parochie, in de gevangenis, op de universiteit of op de werkplek, opdat hun intimiteit met U mag groeien en dat ze dit jaar de paasgenade op een geheel vernieuwde manier mogen verwelkomen.
2/ In een gezamenlijk gebedsmoment kwamen de Orthodoxe Kerk, de Katholieke Kerk, de Verenigde Protestantse Kerk en de Evangelische Kerken van Loire-Atlantique bijeen op vrijdag 4 maart 2022 om te bidden voor de Vrede. Dit gebed werd georganiseerd door het nieuwe initiatief “Oecumenische Samenwerking”, dat werd opgericht op verzoek van de bisschop van Nantes, Mgr Percerou. Het brengt gemeenschappen en bewegingen samen die een roeping hebben voor de Christelijke Eenheid.
Heer, we vertrouwen U het werk van deze groep toe, hun gesprekken en hun verlangen om regelmatig samen te bidden. Moge de Heilige Geest de broederlijkheid tussen alle deelnemende Kerken versterken en hen licht schenken over de voor te stellen initiatieven binnen het bisdom Nantes.
3/ Op 24 februari lanceerde de Raad van Christelijke Kerken in Frankrijk (CECEF) een oproep voor vrede in Oekraïne. Het “moedigt alle kerken aan om hun concrete solidariteit te tonen met de getroffen bevolkingsgroepen en te bidden voor vrede en een onmiddellijke beëindiging van het conflict”, geïnspireerd door de woorden van de heilige Paulus: “Het is inderdaad Christus die onze vrede is: waarvan was verdeeld maakte hij een eenheid. In zijn vlees vernietigde hij de scheidingsmuur: haat. (Efeziërs 2:14)
Heer, geef uw vrede aan de twee volkeren van Rusland en Oekraïne. Wij vertrouwen u de politieke leiders en religieuze leiders van deze twee landen toe, zodat zij de smeekbeden van hun volkeren zullen horen en de wegen van vrede zullen kiezen. Help ons om troost te bieden aan degenen die lijden en help ons met hernieuwde ijver te volharden in gebed zodat het geweld tussen deze twee volkeren stopt en de vrede zegeviert.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 24 maart 2022
Een andere wereld – het visioen van schoonheid
door p. Michel Evdokimov
Op de avond voor zijn Passie, nadat Jezus de verloochening door Petrus had voorspeld en toen de loop van de geschiedenis dol begon te draaien, sprak Hij tot zijn leerlingen: “Laat uw hart niet verontrust worden.” Dit is de onuitroeibare vrede tegenover golven die komen aanstormen. Deze vrede maakt het mogelijk om elke besmetting door de prins van deze wereld te bezweren. Door deze vrede behoudt het hart haar zuiverheid.
Het zou onredelijk zijn om elke vorm van verval te bestrijden door te dromen van een terugkeer van de triomf van de moraal. Moraal zegeviert niet. Ze kan enkel als een waarde worden aangeboden en vrij worden aanvaard. […] Zonder schoonheid is het goede niet aantrekkelijk noch overtuigend. Zonder de glans die het hart kan beroeren, verliest het goede zijn aantrekkingskracht. In deze geest laat Dostojewski een van zijn personages uitroepen: “Schoonheid zal de wereld redden.” Te midden van het verval van waarden, ligt er redding in het openbloeien van schoonheid waarbij men in stille vervoering kan vertoeven. En daarvoor heb je naar de wortel der dingen af te dalen om daar een goddelijke kiem te vinden, heb je door te dringen tot essentie van het zijn om er de aanwezigheid van de Schepper tegen te komen. “Na God, zie God in ieder mens”, zegt een adagium van de Vaders van de woestijn.
Fragment : Michel Evdokimov, ‘Ouvrir son cœur’ (Open je hart),
Desclée De Brouwer, 2004, pp. 147-148
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters in Canada.
(Aan te passen naargelang de locatie)
In vereniging met onze broeders en zusters in Canada en in het diepe verlangen naar eenheid tussen onze kerken, wenden we ons tot U, Heer, en bidden we tot U.
1/ Het Saint Joseph’s Oratory of Mount Royal (Sint-Jozefsoratorium van Mount Royal)(Montreal) is het grootste heiligdom dat toegewijd is aan Sint-Jozef. Elk jaar ontvangt het zo’n twee miljoen pelgrims en bezoekers van over de hele wereld en uit verschillende religies of overtuigingen.
Heer, roep ons op, in deze maand die traditioneel aan Sint-Jozef is toegewijd in de katholieke kerk, en naar het voorbeeld van zijn heilige vriend br. André, de oprichter van het Sint-Jozefsoratorium van Mount Royal, om sterk en moedig te zijn in moeilijke tijden. Maak ons attent op de behoeften van de mensen om ons heen, en maak ons teder voor hen die lijden en ziek zijn. Geef dat allen die zich aan Sint-Jozef toevertrouwen het hart van uw eigen Vader mogen zien, vol liefde en barmhartigheid.
2/ Olivier Fleury, pionier van de Alpha-cursussen in de Franstalige wereld en voormalig directeur van Youth in Mission Switzerland, wordt gedreven door een ongewone visie: christenen van de hele wereld samenbrengen om de 2000e verjaardag van Christus’ Verrijzenis te vieren. In Quebec is een oecumenisch comité opgericht, waarvan de Chemin Neuf-gemeenschap lid is.
Heer, maak ons creatief om ten volle in broederschap te leven met onze broeders en zusters van andere christelijke kerken. Geef dat we in eenheid kunnen werken om samen te komen in verscheidenheid, om samen onze vreugde en dankbaarheid te vieren en uit te drukken, en te getuigen voor hen die Gods liefde niet kennen, opdat de 2000e verjaardag van een historische en unieke gelegenheid worden mag.
3/ Sinds de oorlog in Oekraïne begon, op 24 februari 2022, is de dodentol blijven stijgen. In Canada, waar meer dan een miljoen Canadezen van Oekraïense afkomst in angst leven, is de Grieks-katholieke kathedraal van de ‘Allerheiligste Apostelen Petrus en Johannes van Lviv verzamelplaats geworden voor deze gemeenschap die bidt voor vrede.
Heer Jezus, u die aan het kruis heeft geleden, luister naar het roepen van uw kinderen die slachtoffer werden van oorlogsgeweld. Help hen en schenk ons een open hart om hen te verwelkomen. Zend uw Geest over de politieke leiders opdat zij in een geest van vrede rechtvaardige oplossingen zoeken. Geef ons de kracht om op haat te antwoorden met liefde, op belediging met vergeving.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 17 maart 2022
Jullie zijn het hart van Christus
door p. Michel Evdokimov
Jezus wist goed wat hem te wachten stond toen hij vrijwillig zijn Passie tegemoet ging. Hij had zijn leerlingen hierop voorbereid. Zichzelf als “zachtmoedig en nederig van hart” bekennend, riep hij diegenen tot zich die belast en vermoeid zijn, om de lasten waaronder zij zuchtten te verlichten. Het hart van Jezus raken is de goddelijke liefde raken, het immense mededogen dat de komst van God op aarde teweegbrengt.
Het is inderdaad met een hart vol liefde dat Jezus de menigte onderricht om hen nieuwe hoop te geven. Het is met dit hart dat hij zieken geneest, het lijden verzacht, dat hij zijn lichaam en bloed als voedsel geeft opdat zij die er van nuttigen het eeuwige leven hebben, dat hij uit vrije wil zichzelf in de handen van de offeraars plaatst om zijn leven te offeren als losprijs. Het is met dit hart dat Hij sterft op het kruis en afdaalt in de hel om de mensen te bevrijden uit hun slavernij aan de dood […].
Uit liefde schept God de wereld, uit liefde vormt hij het schepsel naar zijn beeld en gelijkenis, uit liefde wast hij de voeten van zijn discipelen, want zij hebben geen onderdanige dienaren te zijn, maar vrienden van hun Meester. In het hart van Jezus wordt het hele mysterie van het heil samengevat.
Fragment : Michel Evdokimov, ‘Ouvrir son cœur’ (Open je hart),
Desclée De Brouwer, 2004, pp. 130-131
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters in Saint Sulpice de Favières, Frankrijk.
(Aan te passen aan de locatie)
In vereniging met onze broeders en zusters van Saint Sulpice de Favières en in het diepe verlangen naar eenheid tussen onze kerken, wenden we ons tot U, Heer, en bidden we U.
1/ In het bisdom Evry werd een verklaring afgelegd door het orthodoxe seminarie van Sainte-Geneviève van Epinay-sous-Sénart, waar mensen uit Rusland en Oekraïne al meer dan tien jaar in harmonie samenleven. Deze luidt: “Wij geloven dat het vrede is en niet oorlog die gerechtigheid opbouwt. En omgekeerd zien we in elke oorlogsverklaring een vooruitgaan van het onrecht. Wij geloven uitsluitend in de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk, en daarom zeggen we plechtig niet in enig menselijk rijk te geloven […]. »
Bidden we dat er een einde komt aan de gevechten, de bombardementen en de vernietiging. Bidden we dat vergeving de vrede tussen twee buurvolkeren moge herstellen. Bidden we dat de stem van vredestichters moge worden gehoord door de autoriteiten en dat ze een einde maken aan deze bloedige oorlog.
2/ Zoals paus Franciscus ons in zijn vastenboodschap in herinnering brengt: “Geconfronteerd met de bittere teleurstelling van zoveel gebroken dromen, geconfronteerd met de angst voor de uitdagingen die ons te wachten staan, geconfronteerd met de ontmoediging als gevolg van onze povere middelen, is daar de verleiding om terug te vallen op ons eigen individualistische egoïsme en om onze toevlucht te zoeken in onverschilligheid voor het lijden van anderen”.
Bidden we om in alle omstandigheden naar Christus te blijven kijken, om God te vragen ons te vergeven, om het goede te doen en om onderling te delen.
3/ In maart 2021 stemden de Franse bisschoppen in de plenaire vergadering over 11 resoluties, waarbij de 8e resolutie een antwoord is op de uitnodiging van paus Franciscus tot een dag van gebed voor de slachtoffers van geweld en sexueel misbruik, machtsmisbruik en gewetensmisbruik binnen de katholieke kerk. Deze herdenkingsdag vindt plaats op de derde zondag van de vasten en heeft als thema: “Getuigen voor een nieuw leven”.
Bidden we voor allen die het slachtoffer zijn geworden van seksueel geweld en misbruik binnen de kerk. Heer, kom de wonden helen, kom de harten genezen, kom de beschadigde mensen herstellen: mogen ze in de beproevingen altijd op U kunnen steunen en Uw aanwezigheid aan hun zijde kunnen ervaren.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 10 maart 2022
“Volhard in de plaats van je hart”
door pr. Michel Evdokimov
“Blijft bidden in de Geest ten allen tijde met gebed en smeking in allerlei vorm”, schrijft de heilige Paulus (Ef. 6,18). Verre van een activiteit te zijn die beperkt is tot specifieke momenten […], is gebed een permanente ingesteldheid. De ingesteldheid van de bruid van het Hooglied die wacht op de terugkeer van haar geliefde en nooit ophoudt aan hem te denken…
Hoezeer lijkt actief zijn in de wereld voor de mens aantrekkelijker dan het biddende actief zijn met haar soberheid, haar dorheid ! De roep tot innerlijkheid wordt voortdurend onderbroken door de fascinatie voor de beelden en stemmen van deze wereld.
Voortdurend moet men terug in de eigen diepten afdalen om daar de geestelijke ijver weer aan te wakkeren. Door haar steeds weer te herhalen voorkomt deze oefening dat de ziel afgestompt raakt. In een apothegma (spreuk) van de Woestijnvaders stond een oude monnik op het randje van de dood. Toen hij zijn bed naderde, stelde een van zijn broeders die hem aan het eind van zijn leven gezelschap hielden hem niet de gebruikelijke vraag: ‘Hoe voel je je? Hij vroeg: “Hoe gaat het met je gebed? Houd je het echt vol?” Aldus ondersteund, kon de stervende man zijn geest helder houden tot zijn laatste ademtocht. Evenzo werd van de vroege christenen gezegd dat ze bij hun ontmoeting geen banale “Hoe gaat het met je”? vroegen, maar “Hoe gaat het met je gebed?” . Sommige geestelijke begeleiders geven de raad om jezelf in gebed te brengen alsof het voor de eerste keer is om zo het enthousiasme van het begin en de vurigheid van de eerste tijd te herwinnen. Een van hen waarschuwt ernstig: “Als je niet slaagt in het gebed, hoop dan ook niet om ergens anders in te slagen. Want gebed is de wortel van alles”.
Fragment uit: Michel Evdokimov, Ouvrir son cœur, ( je hart openen )
Desclée De Brouwer, 2004, pp. 77-78
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters in Puteaux, Frankrijk.
(Aan te passen aan de plaats)
In vereniging met onze broeders en zusters van Puteaux in Frankrijk en in het diepe verlangen naar eenheid tussen onze kerken, wenden we ons tot U, Heer, en bidden we tot U :
1/ Op vrijdag 4 maart 2022 vond over de hele wereld de Wereld Vrouwengebedsdag (WPD) plaats. Dit oecumenische initiatief van sociale actie en gebed voor kansarme bevolkingsgroepen kwam tot stand in 1887 door protestantse vrouwen in de Verenigde Staten. Het thema van dit jaar werd voorbereid door de vrouwen van Engeland, Wales en Noord-Ierland: “Een toekomst om op te hopen” (Jeremia 29, 11).
Heer, we bidden voor alle vrouwen die betrokken zijn bij deze beweging dat zij niet moe worden hun talenten, hun tijd en hun vaardigheden in te zetten. Geef hen de kracht om draagsters van hoop te zijn en sterk hen in de constante bekommernis om “ zich te informeren om te bidden” en “te bidden om te handelen”, volgens het motto van de Wereldgebedsdag – in een geest van dienstbaarheid.
2/ De huidige dramatische situatie in Oekraïne, in een land dat tal van christelijke kerken verenigt, zorgt voor veel verdeeldheid en allerlei vormen lijden.
Heer, bewaar de eenheid tussen alle christenen van dit land , open hun harten meer voor de concrete liefde-eisen van al onze broeders en zusters in het mens-zijn. Maak, in uw welwillendheid, de Kerken tot bewerkers van eenheid en vrede.
3/ Meer dan een miljoen Oekraïners vonden reeds onderdak in de buurlanden.
Heer, kom en steun al diegenen die zich organiseren om Oekraïners die de oorlog ontvluchten het nodige te geven. We bidden speciaal voor onze broeders en zusters in de parochie van Mistów (spreek uit als “Mistoef”) in Polen die vluchtelingengezinnen opvangen.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 03 maart 2022
Feest van Purim
Op 16 maart wordt Poerim gevierd.
Rabbi Yeshaya Dalsace legt de betekenis van dit feest uit.
Eén dag per jaar heerst er onder de joden een nogal bijzonder sfeertje. Studeren, concentreren,…ruimen plaats voor ongebreidelde vreugde, gelach, verkleedpartijen… een echt carnaval; kortom, de joden vieren feest …
Wat dan vieren ze met zoveel blijdschap?
Zoals vaak in het jodendom verwijst ook dit feest naar een bijbels verhaal. In het geval van Poerim is het een heel beroemd verhaal, dat van koningin Esther.
In de tijd toen joden in het Perzische rijk leefden, dat wil zeggen na de verwoesting van de eerste tempel, rond de 6e eeuw voor de christelijke jaartelling, wordt een jonge Joodse vrouw, Esther, vanwege haar grote schoonheid uitverkoren tot koningin, als echtgenote van de koning van Perzië. Maar ‘eerste minister’ Haman smeedt een complot en wil alle Joden laten vermoorden. Mordechai, de oom van Esther, vraagt zijn nicht om tussenbeide te komen bij de koning, om het uitroeiingsdecreet in te trekken.
Dankzij Esthers moed raakt Haman voor schut gezet en zal tenslotte zelf aan de galg hangen die hij voor Mordechai de Jood had opgericht. Eind goed, al goed” en de Joden zijn niet alleen gered, maar ook verlost van al hun vijanden.
In dit bijbelboek is God uitzonderlijk afwezig, althans uiterlijk. Zijn naam komt niét voor (…). Bovendien betekent de naam Esther in het Hebreeuws “verborgen”. Om precies te zijn, vermits God de “aanwezige” is, treedt Hij hier als het ware gemaskerd naar voren, verborgen onder de trekken van het toeval. Als de Joden van uitroeiing worden gered, is dat inderdaad te danken aan een reeks samenlopende omstandigheden en een opeenvolging van gelukkige toevallen.
Het thema van toeval, van het lot, is zo belangrijk dat het juist dit woord was dat het aan het feest haar naam gaf. En dit omdat het lot, in het meervoud Poerim, herinnert aan het feit dat Haman, antisemiet, had geloot om een datum voor uitroeiing van de Joden.
Dit merkwaardige verhaal, ‘Duizend-en-een-nacht’waardig, tracht ons te laten nadenken over het functioneren van een wereld die aan het toeval is overgeleverd, aan Gods “afwezigheid” is overgeleverd. Deze geschiedenis biedt ons vele niveaus van lezen en interpreteren. De tekst lijkt ons eerst te vertellen: ook al lijkt God afwezig in de wereld, we moeten niet wanhopen, want het goede zegeviert uiteindelijk over het kwade. Maar, we hebben alert te blijven: dit gebeurt alleen als we net zo waakzaam weten te blijven als Mordechai, als we ons lot in eigen handen weten te nemen zoals Esther en onze verantwoordelijkheden niet ontlopen.
Voorbeden
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.
4 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7 / Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 24 februari 2022
Ambassadeur zijn van verzoening
broeder Alois, Prior van de Taizé-Gemeenschap
Verzoening strekt zich uit op een breder terrein: christenen vormen het Lichaam van Christus; het lichaam wordt geroepen om de persoon uit te drukken naar de buitenwereld toe; het Lichaam van Christus is geroepen om uit te drukken dat Christus de gehele mensheid wil verzoenen. Bijgevolg wordt elke christen, zelfs de minstbedeelde, door Christus gezonden te midden van de mensen als ambassadeur van de verzoening. En zo ontdekken we dat het werken aan verzoening in ons broederlijk samenleven ons voorbereidt om ambassadeurs van de verzoening te worden in de Kerk en in de wereld.[…]
De eerste oproep aan allen is dat, door eenvoudigweg te bestaan, een venster mag opengaan naar de God van verzoening. Sommige gemeenschappen pakken deze roeping op een radicale en zelfs exclusieve manier op. Andere zijn ambassadeurs van verzoening door hun pastoraat of door hun maatschappelijke betrokkenheid. …
Christus zendt ons in al onze menselijke kwetsbaarheid om de wonden van verdeeldheid en geweld te helen. De ander tegemoet gaan, soms met lege handen, luisteren, proberen te begrijpen; daardoor kan een geblokkeerde situatie al getransformeerd worden. Persoonlijke ontmoetingen zijn onvervangbaar. Ambassadeur van verzoening zijn betekent het leven van Christus meedelen, maar ook de gaven ontvangen die God aan anderen heeft gegeven. Verzoening is uitwisseling van gaven. Dit geldt voor verzoening onder christenen. Paus Franciscus drukte dit bewonderenswaardig uit toen hij schreef: “[In de ontmoeting] gaat het er niet alleen om informatie over anderen te ontvangen om hen beter te leren kennen, maar om te oogsten wat de Geest in hen heeft gezaaid als een geschenk, ook voor ons. »
‘Broeders en zusters, samen verzoening beleven als opdracht’
Naar broeder Alois, prior van Taizé, op de Algemene Vergadering van de CORREF (Conférence des religieux et religieuses de France , Unie van de mannelijke en vrouwelijke Religieuzen van Frankrijk), te Lourdes, zondag 13 november 2016
https://www.viereligieuse.fr/IMG/pdf/intervention_fr_alois_de_taize_ag_lourdes_2016.pdf
Voorbeden
In vereniging met onze broeders en zusters in de Democratische Republiek Congo en met het diepe verlangen naar eenheid tussen onze kerken, wenden we ons tot U, Heer, en bidden we tot U.
1/ De Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen bracht dit jaar vijf Kerken uit het kleine dorpje MENKAO samen, en er werd een team met twee vertegenwoordigers van elke Kerk opgericht. Haar belangrijkste missie is om na te denken en oecumenische activiteiten voor te stellen. Zo vond op woensdag 16 februari een dag van vorming en uitwisseling over oecumene plaats.
Heer, dank U voor deze weg van eenheid die U in dit dorp opent. We vertrouwen u het werk van dit team toe en de projecten die het heeft voorgelegd aan de leiders van de kerken. Zend uw Geest zodat iedere christen zich betrokken voelt bij deze oproep tot eenheid, hier in MENKAO en overal ter wereld.
2/ Al meer dan 25 jaar lijdt de Democratische Republiek Congo (DRC) onder oorlogen en dodelijk geweld in het oosten van het land. Het bloedbad onder de burgerbevolking gaat door. Meer dan 110.000 mensen zijn gedwongen te verhuizen om de oorlog te ontvluchten.
Heer, U vraagt ons om van elkaar te houden. Moge uw ware liefde het hart raken van iedereen die betrokken is bij dit geweld, zodat vrede terugkeert in dit deel van het land. Zend uw Geest om Uw vrede en Uw gerechtigheid te laten heersen.
3/ Verschillende christelijke kerken zijn aanwezig in de DR van Congo. De ontmoetingen tussen deze verschillende kerken vinden voornamelijk plaats tijdens de Gebedsweek voor de Eenheid onder de christenen. Er zijn veel andere nieuwe, zogenaamde “Opwekkingskerken” die geen deel uitmaken van deze samenkomsten.
Heer, wij danken u voor deze Gebedsweek voor de Eenheid en de sterke tijden die de Kerken van Congo hebben meegemaakt. Moge uw Geest ons helpen de christenen te bereiken die nog aarzelen om deel te nemen aan deze broederlijke bijeenkomsten. Open onze ogen zodat we kunnen herkennen en oogsten wat U in elke gemeenschap hebt gezaaid.