GEBEDSDIENST
DONDERDAG 17 februari 2022
Houden van de kerk
Henri Nouwen, een katholieke theoloog en schrijver
Het lijkt vaak een onmogelijke opgave om de kerk lief te hebben. Toch moeten we onszelf er voortdurend opnieuw aan herinneren, dat alle christenen, in al hun diversiteit, samen de Kerk uitmaken: met of zonder macht, conservatief of progressief, tolerant of fanatiek. Ze staan in deze lange rij getuigen die in de wereld op weg is, lofprijzend, luisterend naar de stem van de Heer en samen etend van dat brood dat zich vermenigvuldigt door te delen. Met deze gedachte in het achterhoofd, wordt het misschien mogelijk om te zeggen: “Ik hou van de kerk en ik ben gelukkig dat ik erbij hoor”.
Van de kerk houden is voor ons een heilige plicht. Zonder oprechte liefde voor de Kerk is het niet mogelijk om in vreugde en vrede te leven. En zonder oprechte liefde voor de kerk kunnen we anderen niet uitnodigen om er deel van uit te maken. […]
Van de kerk houden berust niet op romantische gevoelens. Vereist is veeleer de vaste wil om de levende Christus te ontdekken in de mensen met wie Hij zich omringt, en om deze mensen net zozeer te beminnen als Christus zelf. Dit geldt niet alleen voor personen zonder aanzien – armen, onderdrukten, miskenden – maar ook voor hen die hoog in aanzien staan en gezag uitoefenen in de kerk.
De Kerk liefhebben betekent de vaste wil hebben om Jezus te ontmoeten in al diegenen die samen de Kerk vormen. Dat betekent niet dat we het eens moeten zijn met ieders opinies en gedragingen. Integendeel, soms is tegenspraak nodig om de obstakels uit de weg te ruimen die ons verhinderen Christus te zien. Maar tegenspraak of goedkeuring, kritiek of lof zijn alleen vruchtbaar als ze voortkomen uit liefde voor de Kerk.
Fragment uit “Een jaar met Henri Nouwen – Wijsheid en geloof voor elke dag”, Lannoo, 2010
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters in de abdij Hautecombe (Frankrijk).
1/ Ter gelegenheid van de zesde verjaardag van de ontmoeting tussen paus Franciscus en patriarch Cyrillus, vond afgelopen zaterdag een rondetafelgesprek plaats in Parijs over het thema: “Betekenis van heiligdom en bedevaart in de orthodox-katholieke dialoog. »
Heer, wij danken u voor deze ontmoeting die gelegenheid bood tot reflectie en dialoog tussen verschillende orthodoxe metropolieten en katholieke bisschoppen.
2/ De Anglicaanse Trinity Curch en de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk in Lyon hebben besloten tot een krachtig gemeenschappelijk initiatief. Met name door een nieuwe missionaire predikant aan te werven die met deze beide kerken zal werken. Deze gebeurtenis wordt op 13 maart gevierd in de Grote Tempel in Lyon, in aanwezigheid van deze beide, Franstalige en Engelstalige, gemeenschappen.
Heer, wij danken U voor deze nieuwe aanwerving die een oprecht verlangen uitdrukt naar eenheid en vernieuwing bij deze twee kerken in Lyon en die beoogt om het Goede Nieuws van het Evangelie op een steeds meer omvattende en creatieve manier aan de wereld te verkondigen.
3/ in het weekend van 26-27 maart vindt voor de eerste maal in Hautecombe een oecumenische bijeenkomst voor jongeren plaats, “Get together”. Doel is het samenbrengen van jonge mensen van verschillende nationaliteiten en christelijke denominaties die gevoelig zijn voor de zaak van de eenheid tussen christenen en die samen tijd willen doorbrengen om te bidden, na te denken en te delen rond dit thema.
Heer, we danken U voor de ingeving om dit weekeinde te organiseren. Wij vertrouwen het U toe, opdat deze ontmoeting echt geleid moge worden door uw Heilige Geest en vrucht moge dragen.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 10 februari 2022
Verlangen en keuze
Uittreksel uit de Regel van de Gemeenschap van St. Anselm, London
“Ik heb jou gekozen”. Iemand kiezen beleeft men ongetwijfeld als een van de meest krachtige handelingen die men kan stellen.
Ik verlang jou. Ik kies jou. Ik houd van je. Ziehier de woorden die God blijft spreken tot zijn Kerk. Ze nodigen uit om zijn oproep te horen en eraan te beantwoorden door er concreet naar te leven, door resoluut te leren liefhebben. Beslissen om deel uit te maken van onze Gemeenschap is een fundamentele keuze; ervoor kiezen om elkander te beminnen en ernaar verlangen om deze wijze van leven te volgen.
Voor elkaar kiezen. Zoals Jezus ons heeft gekozen, zo kiezen wij ervoor om onszelf aan elkaar te geven in gebed, dienstbaarheid, wederzijdse hulp, in vergeving, in het werk, in ontspanning, in luisteren. We geven onszelf door ons in te spannen om van elkaar te leren houden, en dit door de ander te ontvangen als een geschenk van God zoals Hij wil en niet zoals wij willen. We kiezen voor deze manier van leven in de Gemeenschap van St. Anselm, met Gods genade.
Tweede regel van de “Levensregel” van de gemeenschap van St. Anselm
Voorbeden
Voorbereid door onze broeders en zusters van Lambeth Palace, VK.
1/ De Lambeth Conference, een synodale vergadering die elke tien jaar alle bisschoppen van de Anglicaanse Gemeenschap bijeenbrengt, zal plaatsvinden van 26 juli tot 8 augustus 2022. Deze conferentie is een van de vier instrumenten van eenheid in de Anglicaanse Gemeenschap.
Heer, we vertrouwen u alle deelnemers aan deze de Lambeth-conference toe. Moge uw Geest van Eenheid werkzaam zijn in het hart van de deelnemers.
2/ Dit jaar, met Pasen, zullen verschillende leden van de Gemeenschap van Saint Anselm deelnemen aan de dertig daagse Oefeningen volgens de heilige Ignatius.
Heer, we bidden voor hen en voor alle deelnemers aan deze retraite. Moge deze maand een tijd worden van innerlijke bewustwording van de liefde die U voor elk van hen hebt.
3/ De organisatie “Churches Together in England” organiseert van 14 tot 16 maart 2022 een oecumenisch forum met als thema “Reconciling Hope: A broken church for a broken world”. (Vertaald: “Hoop verzoent; een gebroken kerk voor een gebroken wereld”).
Heer, wij danken U voor het werk van deze organisatie die christenen van verschillende denominaties samenbrengt. We bidden U voor alle sprekers en deelnemers. Mogen de reflecties tijdens deze bijeenkomst het verlangen naar verzoening vergroten.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 03 februari 2022
YEDID NEFESH (Zielevriend)
Dit liturgische gedicht (piyyut) wordt toegeschreven aan de sefardische mysticus Rabbi Elazar Azikri (1533-1600). Er bestaan verschillende versies van. Hoewel geen verplicht onderdeel van de officiële liturgie is het erg populair.Gezongen tijdens de Shabbat, roept het de intense liefde op die men voor God moet voelen. Elk van de vier verzen heeft als eerste letter een van de vier letters van het Tetragrammaton, de onuitgesproken Naam van God (jud, hé, vav, hé)
Zielsvriend, barmhartige Vader,
trek Uw dienaar in uw verlangen binnen.
Dan zal hij rennen als een gazelle,
om zich neer te buigen voor uw heerlijkheid.
Uw vriendschap is hem zoeter dan honing puur uit de raat.
Schitterend sieraad, u die de wereld haar glans geeft,
mijn ziel kwijnt weg, zuchtend van verlangen naar Uw liefde.
Alsjeblief, mijn God, genees haar toch
door de verrukking van Uw heerlijkheid!
Dan zal zij kracht hervinden
en genezen, om U voor altijd te dienen.
Eerbiedwaardige, laat toch Uw erbarmen ontwaken,
ontferm U over Uw zoon die zo naar U verlangt.
Want al zo lang sta ik op de uitkijk naar de grootsheid van Uw heerlijkheid!
Ik smeek u, mijn God, verlangen van mijn ziel,
Wacht niet langer, houd uzelf niet langer verborgen.
Liefste vriend, laat mij U nu aanschouwen.
Spreid uw mantel van vrede over mij.
Vul de wereld met de glans van uw glorie,
en we zullen juichen, uitbarsten in vreugde!
Haast U in uw liefde, het is tijd.
Schenk ons opnieuw, alsjeblief, Uw vriendschap zoals weleer.
Voorbeden
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 27 januari 2022
Kunnen deze uitgedroogde beenderen herleven?
door Gordon D. Fee, Pinkstertheoloog
In de visie van Paulus is de belangrijkste rol van de Geest gelegen in het feit dat Hij het essentiële element is van het hele christelijke leven, van begin tot eind. Gelovigen in Christus worden op verschillende manieren beschreven als levend door de Geest, wandelend in de Geest, geleid door de Geest, de vrucht van de Geest dragend, en zaaiend met de Geest.
Zonder te willen veroordelen, merk ik op dat de kerk tijdens een groot deel van haar latere geschiedenis enigszins onder het nivo van dit leven in de Geest heeft geleefd.
Mijn pleidooi is niet dat van iemand die wil herstellen, alsof we echt ‘de oorspronkelijke kerk’ zouden kunnen herstellen, wat dat ook moge betekenen en hoe die er ook uit zou zien. Het is eerder een pleidooi om Paulus’ perspectief op het christelijk leven als wezenlijk een leven in de Geest opnieuw op te nemen.
We hebben de Geest nodig om leven te brengen in onze huidige instellingen, theologische opvattingen en liturgieën – eerder dan ‘deze schuren af te breken en dan nieuwe te bouwen’ . “Kunnen deze dorre beenderen leven?” vroeg de Heer aan de profeet. “Dat weet u,” antwoordde de profeet, en hij zag toen hoe de Geest leven bracht in wat er reeds aanwezig was.
Er is al te veel water onder de brug gestroomd om nog te geloven dat we op de een of andere wonderbaarlijke manier één zullen worden -in termen van zichtbare structuren, liturgieën en theologische opvattingen. Maar keer op keer, wanneer de menselijke factor niet in de weg staat, heeft de Geest aan Gods volk beter laten aanvoelen dat ze één zijn over de confessionele grenzen heen. De Kerk is met ons – meer nog, wij vormen die Kerk – in haar huidige vorm en structuren. Moge de Geest van de levende God opnieuw over haar worden uitgestort opdat ze in de huidige wereld moge heropleven, en dit totdat Christus terugkomt.
God’s empowering presence, the Holy spirit in the letters of Paul,Hendrickson, 1994, Massachusetts, p. 899-902.
of Paul, the Spirit and the People of God,
Hendrickson, 1996, Ma, p. 184-188.
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusterVoorbereid door de broeders en zusters van de Abdij van Les Dombes
1/ Dank U Heer voor de Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen die net is afgelopen – voor al deze mooie momenten van viering, gebed, ontmoeting. In Bourg-en-Bresse bracht een oecumenische viering honderd christenen uit vijf kerken samen. Na deze ontmoeting was er een broederlijk samen-zijn in de Abdij van ‘les Dombes’ tussen de broeders en zusters die verantwoordelijk zijn voor deze verschillende kerken.
We vertrouwen U toe, Heer, alle initiatieven die zullen ontstaan na deze Gebedsweek voor de Eenheid onder de Christenen. Moge zij meer zijn dan een voetnoot, maar een echte springplank naar meer broederschap tussen uw kinderen.
2/ Afgelopen donderdag 20 januari 2022 heeft de Pauselijke Raad ter Bevordering van de Eenheid onder de Christenen een document gepubliceerd over de gevolgen van de huidige pandemie voor de oecumenische verhoudingen. De tekst, getiteld “Oecumenisme in tijden van pandemie: van crisis tot kansen”, identificeert de uitdagingen waarmee oecumenische bewegingen in een post-pandemische wereld worden geconfronteerd.
We bidden U Heer dat we in de huidige gezondheidssituatie de kansen tot delen aangrijpen, om meer verbondenheid tussen onze kerken mogelijk te maken.
3/ Wij vertrouwen aan U toe, Heer, alle landen in oorlog. Ontferm U in het bijzonder over het Oekraïense conflict dat de Eenheid van de Christelijke Kerken verder ondermijnt in een toch al gespannen politiek-religieuze context.
Laat uw Heilige Geest, Geest van Vrede en Verzoening, over de politieke en religieuze leiders komen en inspireer hen om woorden te spreken die een einde stellen aan vijandelijkheden
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 13 januari 2022
Een meditatie op de dag van de sabbat
door Abraham Heschel
Iedereen die de heiligheid van deze dag wil binnengaan, moet afstand nemen van al de heisa over profane zorgen; hij moet zich onttrekken aan het rumoer van verstoorde dagen, aan de agitatie en de zucht naar winst, aan een soort zelfoverschatting. Laat het juk van pijn en zwoegen los. Vaarwel dwangarbeid!
Men moet leren inzien dat de wereld geschapen is en zal voortbestaan zonder menselijke tussenkomst. Zes dagen lang worstelen we met de wereld en onttrekken we aan de aarde haar rijkdom; maar op de sabbat moeten we zorgen voor het zaad van de eeuwigheid dat aan onze ziel is toevertrouwd.
Onze handen behoren aan de wereld, maar onze ziel aan Iemand Anders. Zes dagen lang werken we om de wereld te beheersen; op de zevende dag proberen we onszelf te beheersen. (…)
De sabbat is niet gemaakt voor de zes dagen van de week; het zijn de zes dagen van de week die de sabbat als doel hebben (Zohar, I, 75).
Ze is niet een ontspannen moment in de loop van je leven, maar het hoogtepunt van het leven.
Uit : Abraham Heschel, Les bâtisseurs du temps, p. 111-113
Voorbeden
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 16 december 2021
Luisteren en dialoog: wegen van menswording
door Mgr Jean-Claude Boulanger
Luisteren, dat is aanvaarden om verder te gaan op het pad waar de ander ons roept en ons voorstelt om hem te ontmoeten. Luisteren veronderstelt zwijgen, stilte en tegenspraak verdragen, de tijd laten aan het woord om duidelijker te worden. Het woord is beducht voor stilte. Er is vaak een leegte, een afwezigheid, een doodse stilte. En toch, wat zou spreken zijn zonder stilte, wat zou er worden van muzieknoten die hun spel afwisselen met stiltes?
Zonder stilte wordt het woord gebabbel, terwijl het juist woord van leven is. Als een mens zou besluiten de tong zeven keer in de mond rond te draaien vooraleer te spreken, zou er minder loze praat zijn, maar veel meer dialoog.
Zoals Madeleine Delbrêl zei: “Als je van elkaar houdt, dan ben je graag samen, en als je samen bent, dan praat je graag met elkaar. Als je van elkaar houdt, luister je graag naar de ander, helemaal alleen, zonder andere stemmen die je storen.
Het gevaar dat altijd op de loer ligt, is om de ander op te sluiten in kant-en-klare categorieën. We weten van tevoren wat hij gaat zeggen, ruim voordat hij spreekt.
Bernard Shaw zei met de hem eigen humor: “de slimste man die ik ken is mijn kleermaker. Elke keer als hij me ontmoet, meet hij me de maat opnieuw, terwijl de anderen me voor eens en altijd hebben gemeten.” Luisteren naar iemand is aanvaarden om hem elke keer opnieuw te ontdekken.
Mgr.Jean-Claude Boulanger,
De weg naar Nazareth, een dagelijkse spiritualiteit,
Desclée de Brouwer, 2002, pp. 59-60
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters in Jeruzalem, Heilig Land
1 / Tijdens zijn toespraak in de maronitische kathedraal van Nicosia op Cyprus op 2 december 2021 nodigde paus Franciscus ons uit tot broederschap met de volgende woorden: “We moeten elkaar verwelkomen en ons integreren, samen op weg gaan en broeders en zusters van allen zijn. Dit is ook waartoe de patriarch van Jeruzalem, Mgr. Pizzaballa, de verschillende kerken van het Heilige Land in het kader van de Synode aanspoorde.
Heer, wij vertrouwen U de Kerk van het Heilig Land toe in al haar diversiteit: Arabisch sprekende Latijnse parochies, Melkieten, Maronieten, Syriërs, Armeniërs, maar ook de joodse en migrantengemeenschappen, religieuze gemeenschappen en instellingen. Moge binnen de Kerk de wederzijdse kennis groeien om samen voorwaarts te gaan en één lichaam te worden.
2 / Rond het feest van Christus Koning kwamen 700 jongeren uit Cisjordanië, Galilea en Jeruzalem samen in Bethlehem voor een jaarlijkse bijeenkomst. De secretaris-generaal van een groep jongeren die aan deze bijeenkomst deelnam, herinnerde de Latijnse patriarch van Jeruzalem eraan: “Jongeren zijn de hoop, het heden en de toekomst, en we willen niet de laatste generatie christenen in het thuisland van Jezus zijn. “
Heer, we vertrouwen U de jongeren van het Midden-Oosten toe. We bidden dat ze geworteld mogen zijn in de hoop en in staat zijn creatief de uitdagingen van vandaag te beantwoorden.
3 / Met de nieuwe uitbraak van de pandemie heeft Israël besloten om nogmaals de grenzen te sluiten voor toeristen en pelgrims.
Heer, we danken U voor alle initiatieven die het mogelijk maken om het Heilig Land te bezoeken via internet en sociale netwerken, en we bidden dat dit Land haar missie mag voortzetten om gelovigen uit alle lagen van de bevolking te verwelkomen.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 9 december 2021
Luisteren en dialoog: wegen van menselijkheid
door mgr. Jean-Claude Boulanger
Luisteren en dialoog zijn tegenwoordig belangrijpe topics. Voor belangstellenden is er een breed aanbod aan methoden van actief luisteren. Veel jonge koppels vragen bijvoorbeeld om dit aspect te kunnen uitdiepen. Als luisteren en dialoog de basis zijn voor de liefde in het koppel en in het gezin, dan zijn ze ook van belang voor heel het sociale leven, voor elk kerkelijk leven. Het luisteren en de dialoog die we in onze kindertijd hebben meegemaakt bepalen ook onze groeimogelijkheden als mens. De mens wordt tot mens in relatie, in communicatie, in taal.
Maar het is het hele wezen van de mens dat tot woord wordt .
Het is niet zonder reden dat God zichzelf tot Woord maakte, het vleesgeworden Woord, de Logos. Maar het is het hele wezen van Jezus dat ons de Vader openbaart. Iets zeggen kan je enkel voor een oor dat luistert, voor een blik die schouwt, voor een hart dat aandachtig is. Dit is de bron van elke dialoog. De betekenis van het Griekse woord waaruit onze term “dialoog” voortkomt, is het inderdaad het woord tussen twee mensen.
Menselijke wijsheid heeft vaak het belang, maar ook de moeilijkheid om te luisteren, vertaald in spreekwoorden. Er is een gezegde dat “de natuur ons twee oren en slechts één tong heeft gegeven, opdat we meer zouden luisteren en minder zouden spreken”. “Wie spreekt, zaait, wie luistert mag oogsten”, voegt een ander Perzisch gezegde eraan toe. […]. Leren luisteren naar iemand is soms het grootste geschenk dat we kunnen geven. Laten we echter niet vergeten dat het oor dan wel hoort, maar alleen het hart écht luistert. Echte liefde hangt samen met de mate waarin we wederzijds naar elkaar luisteren. Luisteren heeft een psychologische en zelfs therapeutische dimensie, maar ook een spirituele dimensie. En dit is een fundamentele dimensie van het mens-zijn.
Mgr.Jean-Claude Boulanger,
De weg naar Nazareth, een dagelijkse spiritualiteit,
Desclée de Brouwer, 2002, pp. 58-59
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters uit Roucas, Marseille (Frankrijk)
1 / Het bisdom Marseille heeft aanvaard om een familie van Syrische vluchtelingen te verwelkomen die gerepatrieerd werden dankzij de gemeenschap van Sant ‘Egidio. Onze fraterniteit heeft kunnen bijdragen aan de opvang, en heeft zich kunnen inleven inde tragedie die deze families hebben meegemaakt.
Heer blijft onze harten openen voor deze broeders die nood hebben aan alles, sta niet toe dat we ongevoelig zijn voor deze tragedies.
Schenk uw kracht aan allen die zich inzetten om hen te helpen. Moge hun moed en durf ons hart – dat aan zulke tragedies gewend raakt – wakker schudden.
2 / De Raad van Kerken van het Midden-Oosten heeft het thema gekozen en uitgewerkt voor de “Gebedsweek voor de Eenheid onder de christenen” die in januari begint: “We hebben zijn ster in het Oosten gezien en we zijn gekomen om hem eer te bewijzen”. In Marseille werkt de Gemeenschap Chemin Neuf mee aan toenadering tot de christenen van de Oosterse Kerken door een gemeenschappelijke viering voor te bereiden.
Heer, inspireer ons in deze contacten, en open ons hart voor de ontmoetingen met onze broeders en zusters uit deze onrustige regio, de regio waar U hebt gekozen om ons vlees aan te nemen en onze menselijke conditie te delen.
3 / In zijn toespraak tot de Heilige Synode van de Cypriotische Orthodoxe Kerk op 3 december hernieuwde paus Franciscus zijn verlangen om de oecumenische dialoog te verdiepen, waarbij hij Barnabas als voorbeeld nam die het eiland evangeliseerde vanaf de eerste eeuw na Jezus Christus. Archimandrite Ignace Sotiriadis, secretaris voor buitenlandse zaken van de Heilige Synode van de Grieks-orthodoxe Kerk, zei van zijn kant dat “dit bezoek de weg effent naar de toekomstige eenwording van christenen”, tegelijkertijd ook uitnodigend tot geduld.
Heer, geef dat onze katholieke en orthodoxe kerken op Cyprus, in Griekenland en overal ter wereld, in navolging van het voorbeeld van Barnabas, zoon der vertroosting, samenwerken aan de missie om het evangelie naar de mensen te brengen en vertroosting te brengen aan al onze broeders in nood.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 2 december 2021
De Shamash: De dienstkaars
Het Chanoekafeest begon vorige zondag. Overeenkomstig de traditie brengt dit feest,voor één dag, in herinnering het wonder (Hebreeuws: Nes) van het kleine flesje met tempelolie. Die bleef bovenaan de kandelaar op wonderlijke wijze acht dagen lang branden in plaats van één dag,. Dit wonder deed zich voor na de militaire overwinning van de Hasmoneeën op de Grieken.
De koning van Syrië, Antiochus Epiphanes, had inderdaad de tempel van Jeruzalem ontwijd om deze aan Zeus op te dragen, en had de joodse eredienst verboden. Er volgde een opstand, geleid door Judas de Makkabeeër en zijn broers, wat resulteerde in de herovering van de tempel en in de herinwijding ervan.
De militaire overwinning en de bevrijding van de Tempel, waarvan sprake in het Boek der Makkabeeën, liggen dan ook aan de basis van het feest van Chanoeka.
Deze feestdag is erg belangrijk in de Joodse kalender. Elke dag, gedurende de acht dagen van het feest, steken we een kaars van de Chanoeka-kandelaar aan. Deze heeft acht armen, plus één: de negende is de Shamash, de dienaar. We ontsteken de eerste avond een eerste kaars aan, dan twee op de tweede dag en zo verder tot acht, waarbij we telkens de volgende zegen uitspreken:
“Geprezen zijt Gij, o Heer onze God, koning van het universum, die ons door uw geboden hebt geheiligd en ons hebt opgedragen de Chanoeka-lampen aan te steken.”
EN
“Geprezen zijt Gij, o Heer onze God, koning van het universum, die in voorheen wonderen hebt verricht voor onze voorouders”
Dit feest wordt steeds in december gevierd, rond de tijd van kerstmis. We kunnen dan ook niet nalaten om een band te leggen met het thema van het licht dat over de duisternis triomfeert, zoals in het evangelie van Johannes “Het licht schijnt in de duisternis” (Jn1,5).
In een brief die Colette Kessler in 2005 schreef aan haar christelijke vrienden om hen een vrolijk kerstfeest te wensen, schreef ze: de Shamash, de dienstkaars, die dit kleine flesje symboliseert dat goed verborgen was in de tempel en waarvan de olie gedurende acht dagen brandde, brengt ons de overwinning van de zwakken op de sterken in herinnering en de tijdloosheid van de Thora van generatie op generatie, met of zonder de Tweede Tempel…
Het Chanoeka-wonder is het wonder van de voortdurende joodse dienst van de Thora, ondanks de ontheiliging of vernietiging van de tempel, ondanks de verstrooiing, ondanks de vervolgingen.
De “Nes”, het wonder, is dit samenvallen in tijd en ruimte van de gave van God, de permanente Aanwezigheid van God voor het heil van de mensen, en de mens die ontwaakt en reageert op dit aanbod van God.
Deze teksten zijn afkomstig van de website van de Nationale Dienst
voor Betrekkingen met het Jodendom van de Franse Bisschoppenconferentie.
Voorbeden
A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!
Of een ander refrein.
1 / altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Heilige Land,
het land dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.
2. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
(stilte)
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.
3. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.
4. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.
5. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.
6. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.
7. altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk:
“Maranatha, kom o Heer! “
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 25 november 2021
Christelijke oecumene is een actieve verwelkoming van anderen
Door kardinaal François Marty
Eenheid is een geschenk van God; ze heeft haar bron in God, want God is één: één God en Vader van allen, die onvermoeibaar het Goede Nieuws aan iedereen aanbiedt; één Christus, die ons redt, zonder onderscheid; één Geest die verstand en hart vervult om zo ons de taal te leren van ons eigen antwoord.
Deze taal, waarvan Paulus ons zegt dat ze naastenliefde is: “Maakt u door de liefde voor elkaar tot dienaren van elkaar. Heel de wet wordt vervuld door dit ene gebod: je zult je naaste liefhebben als jezelf.”
De oecumene van de christen is ook een actieve verwelkoming van anderen. […]
We willen daarom, met een universele broederlijke blik, samen de wereld van de mensen verwelkomen, om deze te laten binnentreden in de evangelische naastenliefde; deze is revolutionair; in deze zin vereist ze bekering, een voorbij gaan aan zichzelf, een verzaken; ze is ten volle menselijk, authentiek menselijk.
Door deel te nemen aan elke strijd ten dienste van de mens, aan elke inzet voor gerechtigheid, aan elke actie ten gunste van de vrede, zullen wede weg ten volle weten te gaan : samen zijn om nederig en concreet te getuigen van de liefde voor elkaar : dat is het ontvangen en geleefde Woord van God.
Francois Marty, Dieu est tenace, Éditions du Cerf, 1973, p. 17-18
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters van de parochie St. Denys de la Chapelle in Parijs, Frankrijk.
1/ Heer Jezus Christus, we vertrouwen U toe de verschillende kerkgemeenschappen die elke zondag hun eredienst houden in de ruimten van de katholieke parochie van St. Denys de la Chapelle in Parijs: de Bulgaars-orthodoxe kerk, de episcopaalse kerk van de Filippijnen en de Methodistengemeenschap van de diaspora uit Ivoorkust. Wij danken u voor hun aanwezigheid en voor dit samen-wonen op eenzelfde plaats.
Zend uw Heilige Geest naar elk van onze bijeenkomsten opdat onze gemeenschap in U moge haar voedsel vinden . Mogen onze bijeenkomsten, levend door het gebed en in het geloof in uw opstanding, steeds meer een teken worden van uw aanwezigheid voor ons en voor de buurtbewoners.
2 / Heer Jezus Christus, we vertrouwen U toe onze broeders- en zusters-migranten die in de regio Noord-Parijs in grote nood verkeren. Wees hun kracht en wees aanwezig temidden van hun lijden. We vertrouwen u toe de nederige dienst van onthaal op elke zaterdagochtend tijdens het solidariteitsontbijt in de parochie van St. Denys de la Chapelle. We vertrouwen jU ook toe de samenwerking met de vereniging Utopia 56 waarin we met verschillende parochianen en gastgezinnen betrokken zijn om een nachtopvang te garanderen voor gezinnen en alleenstaande vrouwen op straat.
Zend uw heilige Geest opdat deze samenwerking met het maatschappelijk middenveld vruchten van vrede en naastenliefde moge dragen.
3 / Heer Jezus Christus, wij bidden U voor allen die betrokken zijn bij het werk van oecumenische instellingen. In het bijzonder bidden we dat het schrijfwerk aan het document van de Dombes-groep getiteld “Voor de katholiciteit van de kerken” moge worden volbracht in het licht van uw Heilige Geest. We vertrouwen u ook het voorbereidende werk toe voor de Oecumenische Jongerenbijeenkomst van de Oecumenische Raad van Kerken van augustus 2022.
Zend uw adem naar deze verschillende instellingen en naar de christenen van iedere confessie die de vrucht van hun arbeid zullen ontvangen. Mogen zij vernieuwd worden in de hoop en in het zoeken naar wegen voor de Eenheid tussen de Kerken.
GEBEDSDIENST
DONDERDAG 18 november 2021
Mens worden is lijden aan het lijden van God
Geschreven door Dietrich Bonhoeffer gedurende zijn gevangenschap
Ik moet denken aan een gesprek met een jonge Franse predikant, dertien jaar
geleden in Amerika. We hadden ons eenvoudig de vraag gesteld wat we
eigenlijk wilden met ons leven. Hij zei: “ik zou een heilige willen worden” (en ik
acht het niet onmogelijk dat hij het geworden is). Dat maakte een diepe indruk
op me. (…)
Later heb ik ervaren en ik ervaar het tot op dit moment, dat je pas leert te
geloven als je midden in de aardsheid van dit leven staat. Als je er ten volle aan
verzaakt iets van jezelf te willen maken – zij het een heilige, een bekeerde
zondaar, iemand van de kerk, een rechtvaardige of een onrechtvaardige, een
zieke of een gezonde, en dat noem ik aardsheid van het leven, dus met alle
taken en problemen, successen en mislukkingen, met alle ervaringen en
twijfels; want dan geef je je helemaal over aan God, dan neem je niet meer je
eigen lijden, maar Gods lijden in de wereld au sérieux, dan waak je met
Christus in Ghetsemane. Dat is, meen ik, geloven, dat is ‘metanoia’; zo word je
een mens, een christen.
Hoe zou je bij successen arrogant kunnen worden of bij mislukkingen van de
slag geraken, als je in dit aardse leven het lijden van God mee-lijdt? Jij begrijpt
wat ik bedoel, al zeg ik het nog zo kort. Ik ben dankbaar dat ik dit heb mogen
inzien en ik weet dat ik tot dit inzicht alleen kon komen langs het pad dat ik ooit
ben ingeslagen. Daarom denk ik dankbaar en in vrede aan het verleden en het
heden.
Moge God ons met welwillendheid door onze tijd leiden; maar moge vooral Hij
ons leiden naar Hem.
“Brieven uit de gevangenis”, brief van 21 juli 1944
Voorbeden
voorbereid door onze broeders en zusters van de abdij Notre-Dame des Dombes, Frankrijk.
1/ Het 4e Forum voor de Vrede in Parijs werd op donderdag 11 november
geopend. Het bracht belangrijke actoren van de samenleving samen:
staatshoofden of ondernemingsleiders, tal van vertegenwoordigers van
verenigingen en kerken, en dit om verder na te denken over een meer
rechtvaardige wereld, over hoe we samen de uitdagingen van vandaag het
hoofd kunnen bieden, zoals pandemie, digitale ontwikkelingen , of de kwestie
van migratie.
Heer, leid ons in deze zoektocht naar vrede. Moge de zorg voor een meer
rechtvaardige wereld leiden tot wegen van eenheid tussen onze Kerken.
2 / Afgelopen vrijdag eindigde de klimaatconferentie (COP-26) in Glasgow.
Sommigen juichen de genomen maatregelen toe, anderen blijven sceptisch en
verwachtten meer. Hoe dan ook, we danken u voor deze momenten van delen
en uitwisselen die ons in staat stellen om samen verder te gaan in deze
kwestie.
Heer, kom en bekeer ons hart zodat we meer zorg gaan dragen voor onze
planeet. Inspireer ons tot concrete vormen van ecologisch engagement en
bewaar ons in de hoop dat de wereld kan veranderen.
3 / Sinds enkele jaren ontstaan er tal van oecumenische banden tussen onze
Kerken, en met name tussen vormingsinstituten. Zo werd pastor René Léonian
van de Evangelisch-Armeense Kerk, dit jaar benoemd tot houder van de
leerstoel Armenologie aan de Katholieke Universiteit van Lyon. Caroline Bauer
van de Protestantse Kerk en Georges Vasilakis, Grieks-orthodox, zijn eveneens
hoogleraar aan deze katholieke universiteit.
Dank u Heer voor de samenwerking die mogelijk wordt vandaag tussen onze
Kerken en voor het vertrouwen waarvan dit getuigt. Heer, kom en laat in onze
Kerken deze geest van samenwerking groeien.