GEBEDSDIENST
DONDERDAG 12 februari 2026

Deze week is het gebed voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap in Montagnieu.

Meditatietekst

Vader, mogen allen één zijn

Uittreksel uit het voorwoord van het nieuwste boek van de Groupe des Dombes, Vader, mogen allen één zijn. Sinds de scheuringen, bidden voor eenheid, Cerf, 2026.

Behoort u tot diegenen die zich afvragen wat het nut is om te bidden voor de eenheid van de christelijke kerken, terwijl er zoveel andere zorgen zijn die in deze tijden van wereldwijde veranderingen op ons wegen, met elk hun eigen portie zorgen en nieuwe breuklijnen? Lijkt gebed geen vlucht in ons huidige politieke klimaat, dat de afgelopen drie jaar steeds verder verslechterde, met onschuldige doden als dramatisch gevolg?

Twijfelt u eraan of de kerken wel voldoende moed kunnen opbrengen om elkaar te erkennen en vormen van verbondenheid te ontwikkelen? Of denkt u dat zelfs eenheid verdacht wordt van uniformiteit en dat het volstaat om gewoon banden van solidariteit en communicatie te onderhouden? Onze oproep komt voort uit een helder besef van onze plicht om juist een gezamenlijk voorbede vol te houden: voor de eenheid in een zo verdeelde wereld, een eenheid die al enkele decennia wordt begrepen als een “verbondenheid die de interne diversiteit respecteert”. Eenheid “in de verzoende diversiteit”, dus om samen te beleven, met polyfone accenten, weerstand biedend tegen de verleidingen van verdeeldheid en onmenselijkheid door geloof, hoop en liefde, door een alternatief perspectief te bieden voor muren en grenzen: biddende personen en gemeenschappen over de hele wereld bijeenbrengen in een ‘onzichtbaar klooster’, naar het beeld dat een van de pioniers van de Groep van Dombes, abbé Paul Couturier, gebruikte”.
Bewust kort en krachtig, is ons pleidooi een vervolg op de lange studie die eraan voorafgaat: Van alle volken… Voor de katholiciteit van de kerken, een oproep om ruimte te maken voor het gemeenschappelijk leven in Christus “alles in allen”. De centrale thesis van dit werk, “Het is mogelijk om te bevestigen dat de katholieke Kerk en de kerken van de Reformatie één Kerk vormen, zij het in een onvolmaakte gemeenschap (5533)”, nodigt ons uit om te bidden om deze gemeenschap tussen onze nog gescheiden kerken te verdiepen en uit te drukken, door een trouw engagement, op een pad van steeds hernieuwde bekering tot datgene wat het hart van het geloof vormt, en dit te midden van een verdeelde wereld. Daar liggen onze prioriteit en onze focus: de eenheid van de kerken staat in dienst van de eenheid van de wereld.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.

Op 13 en 14 december jl.verwelkomde het Siloë-centrum in Montagnieu het WE Délié met broeders en zusters van de Gemeenschap en de Kring van Chemin Neuf. Heer, wij zegenen U voor Uw werk in ons leven, en voor de waarheid van Uw liefde die ons vrijmaakt.
Heer, laat de vrucht van vrijheid in het leven van elk steeds meer uitstralen doorheen ons leven in verbondenheid als missionaire leerlingen die u volgen, om samen de blijde boodschap van Uw Koninkrijk verder te blijven verkondigen.

Zoals elk jaar publiceerde de NGO “Open Doors” in januari haar rapport over christenen die wereldwijd worden vervolgd. Vandaag worden 388 miljoen christenen blootgesteld aan zware vervolgingen en discriminatie vanwege hun geloof, dat is 1 op de 7 christenen wereldwijd.
Heer, wij bidden voor hen die elke dag hun leven riskeren in Uw naam, voor meer vrijheid, gerechtigheid en vrede. Wij bidden speciaal voor de katholieke kerk in Mexico, waar recent meerdere priesters zijn vermoord.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 05 februari 2026

“Het Joodse volk blijft de levende wortel van het christelijk geloof. Wij willen deze
verbondenheid tot uitdrukking brengen door elke eerste donderdag van de maand voor
de leden van het Joodse volk te bidden. Wij geloven dat deze intentie een bron van zegen is op onze weg naar eenheid tussen de kerken”.

Meditatietekst

Van een elitair niveau naar een niveau van gemeenschappen

Kardinaal Pizzaballa
https://www.vaticannews.va/fr/eglise/news/2026-01/cardinal-pizzaballa-dialogue-juif-chretien-
religions-catholique.html

Zestig jaar na het afkondigen van de concilie-verklaring “Nostra aetate”, en in het licht van de recente twee moeilijke jaren van conflict in het Heilige Land, is een vernieuwing van de betrekkingen tussen joden en christenen nodig met het oog op de toekomst. Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijns patriarch van Jeruzalem, is daar absoluut zeker van aan de vooravond van de 37e Dag voor de verdieping en ontwikkeling van de dialoog tussen katholieken en joden, die op zaterdag 17 januari werd gehouden met als thema “In u zullen alle volkeren van de aarde zich gezegend noemen”.
“We hebben een manier te vinden om relaties op te bouwen en te ontwikkelen ten behoeve van onze gemeenschappen”, benadrukt de kardinaal, eraan toevoegend dat “als de dialoog tot nu toe vooral op het niveau van de elite plaatsvond, het nu tijd is dat deze tussen de gemeenschappen plaatsvindt”. De Latijnse patriarch van Jeruzalem is een groot kenner van de geschriften van de joodse filosoof Abraham Heschel, die meewerkte bij het opstellen van Nostra aetate. “Heschel”, legt hij uit, schreef in de jaren zestig een belangrijk artikel met de titel ‘Geen enkele religie is een eiland’. Deze uitspraak is zeer beroemd geworden en toont aan dat de auteur zich er toen al van bewust was dat geen enkele religie haar eigen dynamiek kan beperken, afsluiten en haar uitsluitend binnen een eigen kring kan beleven”.
Kardinaal Pizzaballa concludeert dan ook dat groei ook wordt bepaald door de mate van openheid naar anderen toe, door het vermogen om een relatie aan te gaan met de naaste. “Dat betekent niet dat men daarmee zijn eigen identiteit verdoezelt, want integendeel, die wordt juist versterkt door de ontmoeting met de ander. Dat zou heel duidelijk moeten zijn en wordt vandaag de dag steeds duidelijker en noodzakelijker.”

Mogelijke Schriftlezingen :
Sjema Israël: Deut 6,4-9
Abrams roeping: Gn 12,1- 4
Ik ben Die is: Ex 3:13-15
Zegen: Num 6,22- 2
eerste geloofsbelijdenis: Deut 26,5- 9
Het eerste gebod: Mc 12:28-34
Het geloof van Abraham: Heb 11:8-12
De erfenis van het volk Israël: Rm 9,1-


Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Midden – Oosten,
we bidden U voor alle volken die wonen op dit land
dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
( stilte )
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk: “Maranatha, kom o Heer! “

Gebed

Eeuwige en almachtige God
Luister naar het gebed van uw Kerk.
U die Abraham en zijn nakomelingen hebt uitverkoren
om hen tot kinderen van uw belofte te maken,
leidt het eerste volk van het verbond
tot de volheid van verlossing.
Laat de naties van de aarde
genadig verwelkomd worden in Abrahams familie,
en dat de hele schepping vreugdevol mag binnentreden in uw rijk van vrede.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 29 januari 2026

Deze week werd het gebedsmoment voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Nantes.

Meditatietekst

Christus, enig fundament van de Kerk. Exclusiviteit en inclusiviteit van Christus

(Uit een tekst van Gérard Siegwalt, verschenen in Revue Irénikon 78 (2005) 1–2, pp.7–8)

[…] Het thema: “Christus, enig fundament van de Kerk” bevestigt, samen met de uniciteit van Christus, de eenheid van de Kerk. Eén Christus, één Kerk van die ene Christus! Denken we aan Efeziërs 4, 3vv.: “Span u in om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de
vrede. Er is één lichaam en één Geest… er is één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen is, door allen werkt en in allen is.”
Denken we ook aan de geloofsbelijdenis van Nicea: “Ik geloof in éné, heilige, katholieke en apostolische Kerk.”
De geloofsbelijdenis omtrent de eenheid van de Kerk gaat sinds het begin van het christendom samen met een pluraliteit aan kerken: het Nieuwe Testament gebruikt zowel het enkelvoud “de Kerk” als het meervoud “de kerken”. De ene Kerk van Christus differentieert zich in plaatselijke kerken, naargelang de concrete context waarin zij gestalte krijgt. Die contexten zijn niet alleen geografisch (Jeruzalem, Antiochië, Korinthe, Rome, enz.), maar ook theologisch: er zijn de zogenoemde petrinische (of Palestijnse, met Jeruzalem als vertrekpunt) kerken, de paulinische kerken (met enerzijds de eerste paulinische kerken en anderzijds de latere paulinische kerken van de pastorale brieven), en de johanneïsche kerken.
Wij weten dat het samenleven van deze verschillende christelijke stromingen niet zonder spanningen is verlopen, zelfs conflictueus: men denke aan het meningsverschil tussen Paulus enerzijds en Petrus en Jakobus anderzijds. […].
De ene Kerk van Christus is nooit een uniforme Kerk geweest; zij is altijd een pluriforme Kerk geweest. Dat wordt ook bevestigd in 1 Korintiërs 12, dat in eerste instantie slaat op een concrete kerkelijke gemeenschap: “er is verscheidenheid van gaven (charismata), maar dezelfde Geest”; deze uitspraak kan ook worden toegepast op de verscheidenheid van kerken.
Men kan dan zeggen: geen levende eenheid, in waarheid en liefde, zonder verscheidenheid; geen levende verscheidenheid, in waarheid en liefde, zonder eenheid.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.

God van liefde, wij danken U voor de evangelische en pinksterkerken in de wereld.
Wij vertrouwen U de predikanten, bisschoppen en alle verantwoordelijken van deze kerken toe.
Kom, Heilige Geest, bescherm en voed hun trouw aan Uw Woord.
Schenk deze kerken een genade van eenheid, opdat de passie voor het verkondigen van uw Koninkrijk zich wijd over de wereld mag verspreiden.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 22 januari 2026

GEBEDSDIENST voor de Eenheid
in de jaarlijkse Gebedsweek voor de Eenheid

Gebed van de h. Gregorius van Narek

Barmhartige Heer, God van allen, gids van hen die verdwaald zijn, Licht voor hen die in duisternis ronddwalen, onze blik is op U gericht, verhoor onze gebeden. Laat de zon van Uw glorie schijnen en allen leven en licht geven, van de van de zonsopgang tot haar dalen, van het noorden tot het zuiden.
Mogen de stralen van uw eeuwige lente ons wekken, wij die wachten op uw komst. Heer Jezus, Licht van het licht, verblijf in ons die bijeen zijn om uw heilige en kostbare Naam te verheerlijken. Moge uw straling, die leven geeft, in ons een diepere liefde voor elkaar doen ontstaan. Moge uw stralende licht ons aanzetten tot een steeds grotere eenheid. Zoals de verschillende bloemen in de tuin van uw Koninkrijk, moge uw goddelijke glans ons doen bloeien in harmonie. Zo mogen wij u eensgezind altijd loven en verheerlijken in vreugde, samen met de Vader en de Heilige Geest, nu en altijd, voor eeuwig en altijd. Amen.

Sint Gregorius van Narek (bewerking)

Voorbeden

Glorie aan U, almachtige God, Gij die uw licht hebt laten schijnen over uw schepselen. Wij vragen U, laat nu en altijd, uw overvloedige barmhartigheid stralen over wie uw naam met gezang verheerlijken. Almachtige Heer, onze God, wek ons opnieuw tot leven en ontferm U over ons.
Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Heer Jezus Christus, barmhartige en almachtige Zoon van God, Gij zijt het ware licht, dat de duisternis van de zonde verdreven heeft en de vreugde en hoop van uw eeuwig Koninkrijk in onze harten hebt doen schijnen.
Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U

Liefdevolle Heer, verhoor de gebeden van uw gelovige kinderen die U over de hele wereld met één geest, één stem en één hart aanroepen. Door uw geliefde leerling Johannes hebt Gij beloofd dat als wij in uw licht wandelen, er gemeenschap tussen ons zal zijn, en uw kostbaar bloed ons van alle zonden zal reinigen. Onze Verlosser, geef ons die heilige gemeenschap.    Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Liefdevolle Heer, schenk ons vrede en laat de plaag van conflicten en geweld die de volkeren teistert, van het aardoppervlak verdwijnen. Verander de harten van allen die oorlog voeren en raak de wonden aan van allen die erdoor getroffen zijn. Troost alle krijgsgevangenen en breng hen spoedig naar huis terug. Laat het licht van uw liefde schijnen op alle donkere plekken van deze wereld en verhaast de komst van de dag waarop alle volkeren in vrede en gerechtigheid zullen leven. 
Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Heer Jezus Christus, Gij die onze toevlucht en bescherming zijt, zie met mededogen naar de vluchtelingen over de hele wereld, die de wrede beproeving van ontheemding en het verlies van hun thuis ondergaan. Moedig ons aan om onze verbondenheid met U, met hen en met elkaar te tonen door gastvrijheid en liefdevolle hulp te bieden.
Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

O Christus, onze Verlosser, wij bidden voor de volkeren van Armenië, Nagorno-Karabach en hun broeders en zusters over de hele wereld verspreid, die zich lang geleden tot uw licht hebben gewend dankzij de prediking van de apostel Thaddeüs en het wonderbare getuigenis van de Heilige Gregorius de Verlichter.
Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Laat het licht van uw gerechtigheid en wijsheid schijnen over al uw schepselen. Maak ons tot kinderen van het licht, tot kinderen van de dag, zodat wij ons bestaan vol eerbied kunnen leiden en uw levengevende licht op een waardige manier over de hele wereld kunnen verspreiden.
Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Want Gij zijt onze Verlosser en aan U behoort het koningschap, de kracht en de heerlijkheid, nu en altijd, tot in de eeuwen der eeuwen.
Amen

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 15 januari 2026

Deze week werd het gebedsmoment voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap in Polen.

Meditatietekst

Gesprek van kardinaal Grzegorz Ryś met jongeren van de studentenpastoraat “Chez le Frère” in Krakau, 19 januari 2016

(https://www.youtube.com/watch?v=TXXqxxvLMoI&t=248s)

Paus Franciscus (dit is het belangrijkste antwoord) heeft oecumene gedefinieerd als een uitwisseling van geestelijke gaven. Zo staat het in Evangelii Gaudium. Een uitwisseling van geestelijke gaven betekent dat oecumene er niet in bestaat om bijvoorbeeld te weten wat lutheranen geloven. Dat zijn studies. Het gaat er niet om hun meningen te kennen.
Het gaat erom dat ik geestelijke gaven wil putten die in die Kerk aanwezig zijn en in de mensen die haar vormen. Dat betekent dat ik de overtuiging heb dat de Heilige Geest in die Kerk werkzaam is. Ik ben nieuwsgierig naar wat de Heilige Geest in die Kerk tot stand brengt,
omdat dat ook mij kan opbouwen.
Oecumene is een uitwisseling van geestelijke gaven; het gaat niet enkel om wederzijdse kennis. Dat staat niet haaks op het feit dat ik, als katholiek, ervan overtuigd ben dat de volheid van de Kerk zich in de katholieke Kerk bevindt. Dat betekent niet dat er buiten de katholieke
Kerk een kerkelijk vacuüm zou zijn, zoals Johannes Paulus II zei. De Kerk is daar waar de Heilige Geest werkt.
Tijdens de mis hebben wij het geloof beleden en zeiden wij dat ‘ik geloof in de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk’. Dat betekent: ik geloof in één Kerk. De Kerk is één. Christenen zijn onderling verdeeld, maar de Kerk is één. Wat maakt dat wij één Kerk zijn? Dat is de Heilige
Geest, in wie wij tot één lichaam zijn gedoopt. Het is hoog tijd om van perspectief te veranderen en ons bewust te worden van wat ons verenigt, in plaats van te beginnen bij wat ons verdeelt.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Mehagne.

Op 31 december, vóór het Te Deum aan het einde van het jaar om God te loven en Hem dank te zeggen, wilde Leo XIV terugkomen op de diepe betekenis van het Heilig Jaar dat in de katholieke Kerk werd beleefd. Bovendien richtte hij de blik van de christenen al op een ander jubileum: het Heilig Jaar van de Verlossing in 2033, in het perspectief van een terugkeer naar Jeruzalem en in de hoop dat dit gebeuren zal leiden tot volledige eenheid.

Heer, bekeer onze verharde harten, die tekortschieten aan geloof, hoop en liefde! Leer ons onze broeders en zusters van andere Kerken meer lief te hebben, ons meer te interesseren voor andere Kerken, terwijl ieder van ons geworteld blijft in zijn eigen Kerk.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 08 januari 2026

“Het Joodse volk blijft de levende wortel van het christelijk geloof. Wij willen deze
verbondenheid tot uitdrukking brengen door elke eerste donderdag van de maand voor
de leden van het Joodse volk te bidden. Wij geloven dat deze intentie een bron van zegen is op onze weg naar eenheid tussen de kerken”.

Meditatietekst

VAYISCHLAH over Genesis 32:4–36:43

Parasja (wekelijkse Thora-perikoop) van Jedidjah Robberechts voor de sabbat van 5-6 december 2025, j in de joodse Massorti-gemeenschap van Marseille

Sinds de geboorte van Jozef weet Jacob stand te houden, hij wijkt niet meer. En eerder dan het veld van zijn broeder binnen te dringen – wat Abel had gedaan en wat slecht was afgelopen – stuurt hij hem berichten en boodschappers om een geschikt moment te vinden voor een ontmoeting.
Maar Esau antwoordt met een afwijzing: hij wil strijden en komt met 400 man om Jacob te vermoorden. Het is de onvermijdelijke geschiedenis van het geweld die zich opnieuw zal afspelen, Kaïn die opnieuw Abel zal doden, een nieuwe Shoah… Wat doet Jakob? Hij vreest om gedood te worden én hij vreest om te moeten doden (Genesis 32:8, volgens Rashi). Zijn eerste reactie is dan ook dat hij zich voorbereidt
op een onvermijdelijke oorlog door zijn leger in tweeën te splitsen: op die manier kan tenminste een deel ontkomen.
Maar hij kan zich niet tevreden stellen met deze instinctieve reactie, waarmee hij de logica van het geweld accepteert die zijn broer hem oplegt. Hij begint dan te bidden, dat wil zeggen op zoek te gaan naar een andere uitweg uit een situatie die zonder uitweg lijkt te zijn.
Misschien is bidden wel dit: niet op zoek zijn naar een onmiddellijk resultaat, naar een automatische oplossing voor al onze problemen, in de verwachting dat God al onze wensen zal vervullen.
Bidden is tot het uiterste gaan, en als je aan het eind van je krachten bent, om dan jezelf open te stellen voor iets dat je kracht overstijgt. Bidden is je grenzen erkennen, beseffen dat het belangrijkste ons ontsnapt en ons niet toebehoort, en je openstellen voor datgene wat verder gaat dan jezelf en van je
vraagt dat je jezelf overtreft in een actie die je niet had voorzien en zelfs niet voor mogelijk had gehouden. Dat is wat er met Jacob gebeurt: nog maar net heft hij zijn gebed beëindigd en –
blijkbaar dankzij dat gebed– ontdekt hij een derde mogelijkheid: hij gaat de voorspelling die ooit aan zijn moeder was aangekondigd – “de oudste zal de jongste dienen” – herinterpreteren. Want in het Hebreeuws is de zin zo gebouwd dat je er ook het tegenovergestelde in kan verstaan : “de jongste zal de oudste dienen”! in het gebed, waardoor hij tot aan het einde van zijn krachten is geraakt, wordt een
ruimte geopend van wat mogelijk is: door ànders te gaan verstaan wat tot nu toe een beslissing van het noodlot leek te zijn en door die om te keren, ontstaat een nieuwe ruimte van mogelijke actie, dienstbaarheid en verantwoordelijkheid die het noodlot omkeert. En dat is wat hij gaat doen: hij stuurt een offer naar Esau, vergezeld van een enscenering om zijn broer te paaien voordat ze elkaar ontmoeten. Daarmee vindt hij het theater en de diplomatie uit.
Maar op een dieper niveau zal hij het ritueel dat normaal gesproken naar God gericht is (minchah-offer, kaparah-vergeving, laset panaav-het gelaat opheffen…) gebruiken om het naar zijn broer te richten, en dat zal lukken! Waarom? Omdat hij het gezicht van zijn broer heeft gezien zoals men het gezicht van God ziet (Genesis 33:10).
Is dat niet wat ethiek is? En is het doel van gebed niet om ons open te stellen voor ethiek, welke ons in staat stelt om dat te bedenken voorbij geweld en zijn onontkoombaar noodlot? We moeten dus op een nieuwe manier leren bidden – en verstaan – om opnieuw wegen naar vrede te vinden.

Mogelijke Schriftlezingen :
Sjema Israël: Deut 6,4-9
Abrams roeping: Gn 12,1- 4
Ik ben Die is: Ex 3:13-15
Zegen: Num 6,22- 2
eerste geloofsbelijdenis: Deut 26,5- 9
Het eerste gebod: Mc 12:28-34
Het geloof van Abraham: Heb 11:8-12
De erfenis van het volk Israël: Rm 9,1-


Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Midden – Oosten,
we bidden U voor alle volken die wonen op dit land
dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
( stilte )
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk: “Maranatha, kom o Heer! “

Gebed

Eeuwige en almachtige God
Luister naar het gebed van uw Kerk.
U die Abraham en zijn nakomelingen hebt uitverkoren
om hen tot kinderen van uw belofte te maken,
leidt het eerste volk van het verbond
tot de volheid van verlossing.
Laat de naties van de aarde
genadig verwelkomd worden in Abrahams familie,
en dat de hele schepping vreugdevol mag binnentreden in uw rijk van vrede.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 18 december 2025

Deze week werd de dienst voorbereid door de broeders en zusters van de Gemeenschap te Avranches.

Meditatietekst

Geestelijke oecumene

Geestelijke oecumene verwijst naar het hart van de oecumenische beweging:
het streven naar eenheid onder christenen eerder door gebed, bekering van hart en een heilig leven, dan door institutionele of leerstellige overeenkomsten.
Essentiële punten van deze geestelijke oecumene zijn:

  • Gemeenschappelijk gebed: samen bidden voor de eenheid die Christus wenste (“opdat allen één zijn”, Joh. 17,21).
  • Innerlijke bekering: de eigen beperkingen erkennen, zuiveren van het geheugen, groeien in nederigheid en naastenliefde.
  • Het primaat van de H. Geest: eenheid is eerst en vooral een gave van God en pas daarna iets wat mensen bouwen.
  • Onderlinge verbondenheid die we met elkaar beleven: leren om elkaar als broeders en zusters in Christus te erkennen, ondanks de confessionele verschillen.

    Het onderricht van de katholieke Kerk bevestigt in het decreet ‘Unitatis redintegratio’ van het Tweede Vaticaans Concilie dat geestelijke oecumene “de ziel van de hele oecumenische beweging” is. Zij inspireert en ondersteunt de theologische dialoog en concrete initiatieven.

    Enkele concrete voorbeelden hiervan zijn
  • De week van gebed voor de eenheid van de christenen.
  • Gedeelde momenten van gebed of lectio divina.
  • Het gezamenlijke getuigenis van naastenliefde en vrede.

    Deze geestelijke oecumene is dus een oproep om haar elke dag in ons leven en
    in ons gebed te beleven.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Mehagne.

In Avranches zijn onlangs twee predikanten benoemd: één in de evangelische kerk en één in de pinksterkerk. Verschillende leden van Chemin Neuf hebben telkens de eredienst in hun kerken bijgewoond, in een onderling gedeelde vreugde.

Heer, wij vertrouwen u de verschillende kerken in het zuiden van de Manche toe. Moge ieder van ons van harte de ander tegemoet treden om elkaar beter te leren kennen, elkaar te verrijken met onze verschillen en te groeien
op deze weg naar de eenheid van de christenen.

Op 13 december werd in het dorp van de Mont Carmel in Avranches het tienjarig bestaan gevierd van het samenwerkingsverband tussen de zusters van Notre Dame du Mont Carmel in Avranches en de gemeenschap Chemin Neuf, in aanwezigheid van Mgr. Grégoire CADOR (bisschop van Coutances en Avranches).

Heer, wij danken u voor dit samenwerkingsverband dat onze twee gemeenschappen verenigt. Blijf ons de komende jaren begeleiden en zorg verder voor deze eenheid.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 11 december 2025

Meditatietekst

Streven naar vrede en verzoening

uit de ” Charta Oecumenica ”, 2e editie, ondertekend in Rome op 5 november 2025

De geschiedenis leert ons dat oorlog geen oplossing biedt voor geschillen tussen naties. Hoewel geweldloze oplossingen altijd de voorkeur verdienen, erkennen we dat we soms geconfronteerd worden met de tragische realiteit dat we moeten kiezen tussen voortzetting van het geweld of het gebruik van geweld om er een einde aan te maken. Als kerken moeten we God smeken om vrede, maar we moeten ook erkennen dat vrede actief moet worden opgebouwd, dag na dag, door daden van gerechtigheid en liefde.
Vrede is meer dan de afwezigheid van oorlog. Er is geen echte vrede zonder gelijkheid, zonder waarheid, zonder gerechtigheid en zonder solidariteit. Wij bevestigen dan ook dat oorlog en geweld een nederlaag voor de mensheid zijn en dat de eerbiediging van de menselijke waardigheid en de daarmee verbonden onvervreemdbare rechten alleen in vrede en door vrede kan worden gewaarborgd. Wij bekeren ons tot vrede wanneer wij “onze zwaarden
omsmeden tot ploegscharen” (naar Jesaja 2:4).
Christus leert ons onze vijanden lief te hebben (Matteüs 5:44). Ons geloof staat ons niet toe te wanhopen over onze tegenstanders. We identificeren mensen die een fout begaan niet met hun fout en verliezen de hoop in hen niet. Verzoening betekent ook: vergeving vragen en vergeving geven; het betekent ook: overeenstemming bereiken over passende herstelmaatregelen. Werken aan vrede en verzoening betekent ruimtes creëren waar mensen van goede wil elkaar kunnen ontmoeten, bereid zijn om oprecht in dialoog te blijven en de
weg vrijmaken voor nieuwe vooruitgang op het gebied van gerechtigheid, zodat alle mensen in vrede samen kunnen leven.

Zie https://agck.ch/wp-content/uploads/2025/03/Charte-oecumenique-2e-edition.pdf blz. 13-14, § 11).

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden.
Voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in Mehagne.

De laatste weken hebben de oosterse katholieke kerken belangrijke gebeurtenissen beleefd:
-Op 19 oktober vierden de Armeense katholieken de heiligverklaring van een van hun bisschoppen, Ignatios Maloyandie die in 1915 als martelaar stierf, en werden hun gelovigen aangespoord om standvastig te blijven.
– En op 15 november verwelkomden de Roemeense Grieks-katholieken hun nieuwe aartsbisschop, Claudiu-Lucian Pop, die in Blaj werd geïnstalleerd door de prefect van het dicasterie voor de Oosterse Kerken.

Heer, wij vragen U onze broeders en zusters van deze oosterse kerken te blijven zegenen en leiden, opdat zij verder mogen blijven gaan op de weg van het geloof dat ze erfden van hun voorouders. Heer, zend uw Heilige Geest!

Het bezoek van de paus aan Turkije ter gelegenheid van de 1700e verjaardag van het Concilie van Nicea was aanleiding voor een oecumenisch gebed, op de
plaats van de archeologische opgravingen van de oude basiliek van Sint-Neofytus.

Heer, laat vandaag in al onze kerken die Geest herleven die de concilievaders van Nicea bezielde, hun wil om “hun geloof uit te drukken door te zoeken naar wat hen verenigt”.
Heer, zend uw Heilige Geest!

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 04 december 2025

“Het Joodse volk blijft de levende wortel van het christelijk geloof. Wij willen deze
verbondenheid tot uitdrukking brengen door elke eerste donderdag van de maand voor
de leden van het Joodse volk te bidden. Wij geloven dat deze intentie een bron van zegen is op onze weg naar eenheid tussen de kerken”.

Meditatietekst

Catherine Chalier over Genesis 1, 1-5

Vertaling Catherine Chalier :
“In het begin schiep Elohim de hemel en de aarde. En de aarde was woest en ledig (tohoe vavohoe), duisternis lag over de afgrond, en de geest van Elohim zweefde over de wateren.
Elohim zegde: “Er zij licht!” En er was licht. Elohim zag dat het licht goed was, en Hij scheidde het licht van de duisternis. Elohim noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Het werd avond, het werd morgen, dag één. “
Vertaling Marc-Alain Ouaknin
“Als eerste schiep Elohim het alfabet van de hemel en het alfabet van de aarde; terwijl de aarde woest en leeg was en duisternis heerste over de diepte en de adem van Elohim zweefde over de wateren.
Toen zegde Elohim: er zij licht! En er was licht. Toen zag Elohim dat het licht goed was! Toen scheidde Elohim het licht van de duisternis. Toen noemde Elohim het licht: dag en de duisternis noemde hij: nacht. Zo was er avond, zo was er ochtend, een dag.”
Maar, wat is er dan zo uniek aan deze dag?
Het verhaal eindigt met: “Het werd avond, het werd morgen, dag één” (ehad), niet ‘de eerste dag’ (richon). Eerste zou betekenen dat het een dag is die deel uitmaakt van een reeks die zich aankondigt, met name de volgende dagen, maar dus enkel vanaf de tweede dag. In het Hebreeuws, merkt Rashi op, kan “dag één” betekenen de dag van de Ene, want Elohim was alleen in Zijn universum. Deze dag is één, legt de Mechekh Hokhma uit, want het licht dat op die dag werd geschapen, was dat van de Ene: een licht van een ongekende intensiteit dat het mogelijk maakte om van het ene uiteinde van de wereld naar het andere te kijken en dat, zoals we zullen zien, vanaf de vierde dag werd vervangen door een minder intens licht”.

Mogelijke Schriftlezingen :
Sjema Israël: Deut 6,4-9
Abrams roeping: Gn 12,1- 4
Ik ben Die is: Ex 3:13-15
Zegen: Num 6,22- 2
eerste geloofsbelijdenis: Deut 26,5- 9
Het eerste gebod: Mc 12:28-34
Het geloof van Abraham: Heb 11:8-12
De erfenis van het volk Israël: Rm 9,1-


Voorbeden

(en aan te passen aan de plaats)

A. Amen, amen, gezegend de God van Israël!

                 Of een ander refrein.

1. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die rouwde om het geweld tussen Kaïn en Abel,
we bidden voor vrede in het Midden – Oosten,
we bidden U voor alle volken die wonen op dit land
dat Gij hebt uitverkoren om ons te vervoegen in ons mens-zijn.

2. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die verzoening tussen Jozef en zijn broers mogelijk maakte:
voor alle minachting ten aanzien van uw volk Israël, vergeef ons.
( stilte )
We bidden U, Vader, dat broederlijkheid mag groeien
tussen het Joodse volk en de volkeren.

3.  Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
u die Israël uit Egypte hebt geleid en bevrijd,
geef uw vreugde aan het Joodse volk
en bewaar hen in trouw aan uw verbond.

4. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die de twaalf stammen van Israël verenigde rond de Thora,
geef vrede aan de Joodse mensen die in Jezus geloven.

5. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U die uw Zoon Jezus stuurde om ons te redden,
laat uw zegen rusten over de christenen van joodse afkomst.

6. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
Vader van Jezus Christus,
breng in eenheid alle christelijke kerken samen.

7. Altijd liefhebbende Vader, God van Abraham, Izaäk en Jacob,
U gaf het Joodse volk de belofte van de komst van de Messias,
U gaf de kerk de verwachting van de terugkeer van uw Zoon.
In de heilige Geest zeggen we tesamen met de hele Kerk: “Maranatha, kom o Heer! “

Gebed

Eeuwige en almachtige God
Luister naar het gebed van uw Kerk.
U die Abraham en zijn nakomelingen hebt uitverkoren
om hen tot kinderen van uw belofte te maken,
leidt het eerste volk van het verbond
tot de volheid van verlossing.
Laat de naties van de aarde
genadig verwelkomd worden in Abrahams familie,
en dat de hele schepping vreugdevol mag binnentreden in uw rijk van vrede.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

GEBEDSDIENST
DONDERDAG 27 novemeber 2025

Meditatietekst

Uit “Jezus Christus, Zoon van God, Verlosser”, tekst van de Internationale Theologische Commissie bij de 1700e verjaardag van het Oecumenisch Concilie van Nicea (325-2025)

https://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/cti_documents/rc_cti_doc_20250403_1700-nicea_fr.html : paragrafen 121-122

De viering van 1700- jaar Concilie van Nicea is een dringende uitnodiging aan de Kerk om de schat die haar is toevertrouwd te herontdekken en om daaruit te putten om deze met vreugde te delen, in een nieuw elan, zelfs in een “nieuwe fase van evangelisatie”. […]
De verkondiging van Jezus, onze Verlosser, vanuit het geloof dat in Nicea tot uitdrukking kwam, doet geen afbreuk aan de realiteit van mens-zijn. Het keert zich niet af van het lijden en de onrust die de wereld teisteren en vandaag de dag alle hoop lijken te ondermijnen. Integendeel, het gaat deze onrust tegemoet door de enige mogelijke verlossing te belijden, verworven door Hem die het geweld van de zonde en de afwijzing, de eenzaamheid van verlaten-worden en de dood heeft gekend, en die uit de afgrond van het kwaad is opgestaan om ook ons in zijn overwinning mee te voeren naar de glorie van de verrijzenis. Deze hernieuwde boodschap negeert ook de cultuur of culturen niet, maar luistert daarentegen met hoop en naastenliefde naar hen, verrijkt zich ermee, nodigt hen uit tot zuivering en verheft hen.
Om zich zulke hoop te kunnen eigen maken, is natuurlijk een bekering nodig, en wel in de eerste plaats van degene die Jezus verkondigt door zijn leven en woorden, want het is een vernieuwing van het denken volgens de gezindheid van Christus. Nicea is het resultaat van een transformatie van het denken die vervat ligt in het Jezus Christus gebeuren en erdoor wordt mogelijk gemaakt. Evenzo zal een nieuwe fase van evangelisatie alleen mogelijk zijn voor hen die zich door deze gebeurtenis laten vernieuwen, voor hen die zich laten grijpen door de zich steeds vernieuwende glorie van Christus.

Voorbeden

Aan te passen of te wijzigen naargelang de plaats en de omstandigheden voorbereid door de broeders en zusters van de gemeenschap in de abdij Notre Dame des Dombes.

De oriëntaalse gemeenschap van de regio Bourg en Bresse en Grenoble zal voor het eerst worden betrokken bij de voorbereiding van de Week van Gebed voor de Eenheid onder de christenen in januari 2026.

Heer, wij vertrouwen u de start toe van deze samenwerking tussen het oecumenische team rond de Abdij des Dombes en de oriëntaalse kerken, opdat zij vruchtbaan mag ontkiemen voor de toekomst van de oecumene in de regio.