Gebedsdienst voor de eenheid donderdag 26 februari 2026

Vanavond hebben we geluisterd naar het evangelie dat ons vertelt over de ontmoeting tussen Maria Magdalena en Jezus, na zijn verrijzenis. De vrienden van Jezus waren na zijn dood in verwarring, en bang voor vervolging. Vroeg in de ochtend van de eerste dag van de week, gaat Maria naar het graf van Jezus. Haar verdriet is groot: de steen die de ingang afsloot, is weggehaald en het lichaam van Jezus is verdwenen.
Een ontmoeting met boodschappers van God, die haar vragen waarom ze huilt, gaat vooraf aan de komst van Jezus. Ook Hij vraagt haar: “Vrouw, waarom huil je?”, maar hij voegt eraan toe: “Wie zoek je?”. Omdat ze niet begrijpt wie hij is, stelt  Maria op haar beurt de vraag wie hij is, denkend dat hij de tuinman is.
Maar wanneer Jezus Maria bij haar naam noemt, herkent ze hem en wordt de persoonlijke relatie die ze voorgoed verloren waande, hersteld. Verrassing en vreugde overweldigen haar. Jezus wil niet dat ze hem bezit of voor zichzelf opeist, maar dat ze leeft voor anderen vanuit Hem. Hij zendt haar als apostel der  apostelen om het goede nieuws te verkondigen dat God Hem uit de dood heeft opgewekt. De gemeenschap tussen Jezus en zijn Vader wordt zo opengesteld voor allen die Hem liefhebben.
De vrede keert terug bij Maria in deze relatie met de verrezen Christus. Het “Wat zoekt u?” aan het begin van het evangelie van Johannes wordt “Wie zoekt u?”. En even later zijn de eerste woorden van Jezus aan zijn vrienden, die nog steeds in angst gevangen zitten “Vrede zij met u!”.
Zelfs als we, net als Maria van Magdala, Christus niet herkennen, toch staat Hij als Verrezene aan onze zijde. Als we bang zijn, komt Hij nabij en schenkt Hij ons zijn vrede. En Hij vertrouwt ons allemaal een zending toe: niet alleen deze vrede voor onszelf bewaren, maar zijn werk van verzoening voortzetten, pelgrims van vrede worden.
Zullen wij behoren tot degenen die alles in het werk stellen om de vrede van Christus voor anderen te beleven? Zo zal er weer hoop geboren worden op ons Europese continent en in de wereld.

Broeder, als je je onderwerpt aan een gemeenschappelijke regel, dan kan dat alleen omwille van Christus en het Evangelie.
Je lofprijzing en je dienst zijn voortaan opgenomen in een broederlijke gemeenschap, zelf ingebed in de Kerk. Je bent niet langer alleen.
In alles dien je rekening te houden met je broeders.
De lasten van anderen dragen, de kleine kwetsuren van elke dag aanvaarden om zo concreet deel te hebben aan het lijden van Christus — dát is onze eerste ascese. Je vreest misschien dat een gemeenschappelijke regel je persoonlijkheid verstikt, terwijl zij je juist wil bevrijden van overbodige belemmeringen, zodat je beter verantwoordelijkheid kunt dragen en met grotere vrijmoedigheid je dienst kunt vervullen. Zoals iedere christen moet je de spanning aanvaarden tussen de totale vrijheid die door de Heilige Geest wordt geschonken en de beperkingen die voortkomen uit de gevallen menselijke natuur — die van de ander en die van jezelf. Wees onder de mensen een teken van broederlijke liefde en vreugde.
Sta open voor alles wat menselijk is, en je zult zien hoe elke vergeefse drang om aan de wereld te ontsnappen verdwijnt. Wees aanwezig in jouw tijdsgewricht, pas je aan de omstandigheden van het moment aan.
O Vader, ik bid U niet hen uit de wereld weg te nemen, maar hen te bewaren voor het kwaad.
Heb de misdeelden lief, allen die leven onder het onrecht van mensen en dorsten naar gerechtigheid; Jezus had een bijzondere aandacht voor hen — wees nooit bang dat zij je tot last zijn.
Schenk je ouders een diepe genegenheid; moge deze, juist door haar kwaliteit, hen helpen om het absolute karakter van je roeping te erkennen. Heb je naaste lief, ongeacht diens religieuze of ideologische achtergrond. Leg je nooit neer bij het schandaal van de verdeeldheid onder christenen, die zo vlotjes spreken over naastenliefde en toch verdeeld blijven.
Koester een hartstocht voor de eenheid van het Lichaam van Christus.